Καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα

 

Το Πάσχα δεν είναι γιορτή!

Είναι η ευκαιρία να στραφούμε στον εσώτερο εαυτό μας και να σταυρώσουμε τον κατώτερο μέρος μας για χάρη του ανώτερου. Η δική μας θυσία, είναι η θυσία των δικών μας παθών, δηλαδή του εγωισμού, του φθόνου, της ζήλιας, προσκόλλησης στην ύλη και τις ηδονές της, αλλά και την προσκόλληση στους ανθρώπους. Το Πάσχα είναι η υπενθύμιση ότι ο σκοπός του ανθρώπου είναι να ελευθερωθεί απ΄τα πάθη του και να γίνει ένας μικρός θεός.

Η Ανάσταση μας δείχνει την δικαίωση του εσωτερικού μας αγώνα, όπου ως νικητές αποδεσμευόμαστε από την ύλη και τον θάνατο, κατακτώντας την θέση μας δίπλα στον Έναν και Μοναδικό Θεό.

ΛΥΚΙΟΣ.

Αφιέρωμα στον ...Σατανισμό

ΠΡΟΣΟΧΗ

Το άρθρο που ακολουθεί, είναι αναδημοσίευση από το σατανιστικό ιστολόγιο satanicorthodoxy.wordpress.com. Εδώ περιγράφεται η σύναψη "συμβολαίου με τον Σατανά" και οι υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτή την σύμβαση. Ο λόγος που αναρτάται αυτό το άρθρο, δεν είναι φυσικά η προτροπή σας στον Σατανισμό, αλλά η γνωριμία με τις ιδέες και τις αξίες μιας πολύ αρχαίας θρησκείας, η οποία διατηρείται αυτούσια στις μέρες μας και μάλιστα με πολύ μεγαλύτερη αποδοχή απ΄όσο πιστεύεται.  Μπορεί να σας φανούν γελοία, γραφικά ή ψεύτικα, αλλά αυτά που γράφονται είναι απολύτως αληθινά και εφαρμόσιμα στους σατανιστές. Με αφορμή τον πρόσφατο θάνατο αλλοδαπού ζεύγους σε ελληνικό νησί, όπου αποδείχθηκε ότι ήταν σατανιστές, ας προβληματιστούμε για το πόση επίδραση έχει τελικά ο Σατανάς στην ανθρώπινη συνείδηση και πόσους τελικά εξουσιάζει πλήρως! Μέσα στο κείμενο αναφέρεται πως ο Σατανάς ζητά από τον πιστό του, "να προσπαθεί να γίνει όμοιος με τον Σατανά, οπότε στην ουσία να τον ενσαρκώνει", πράγμα που δείχνει πως ο παραδομένος σε αυτόν, γίνεται φορέας του Κακού και όσων πρεσβεύει αυτό, συνειδητά!

Επαναλαμβάνω ότι η παρούσα ανάρτηση, έγινε με σκοπό να μας προβληματίσει και όχι για να διαφημίσει τον Σατανισμό!
Προσοχή: Να μην διαβαστούν τα λόγια της επίκλησης που είναι γραμμένα στα λατινικά. Για λόγους ασφαλείας, έχω περικόψει εδάφια από τις επικλήσεις στα λατινικά και στα ελληνικά. 

Πως να Αφιερώσεις τη Ψυχή σου στον Διάβολο με Συμβόλαιο που θα πρέπει να κάνεις ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ πριν ασχοληθείς με την σατανική μαγεία

Αφιέρωση στο Σατανά

Συγγραφέας: Cagliostro Merovingian Leonard

Με την Αφιέρωση στον «Πρίγκιπα αυτού του Κόσμου», μπορεί να αλλάξει η ζωή σου, ώστε να αποκτήσεις όλα αυτά που ονειρεύεσαι!
Ο Σατανάς ενδιαφέρεται για τους δικούς του ανθρώπους, προσφέρει στους πιστούς του εσωτερική δύναμη, ισχυρότερο πνεύμα, και καλοτυχία στη ζωή!
Σε αντίθεση με τις θρησκείες του Δεξιού μονοπατιού όπου οι οπαδοί πάντα προσεύχονται και ψάχνουν το θεό τους, ο Σατανάς έρχεται σε μας μόνος του. Πολλές φορές μπορούμε να τον αισθανθούμε, έρχεται να μας καθοδηγήσει, όταν πέφτουμε ψυχολογικά, στεναχωριόμαστε ή αντιμετωπίζουμε προβλήματα. Μας βάζει σε μια σειρά, λέγοντας μας τι πρέπει να κάνουμε για να είμαστε χαρούμενοι, δυνατοί, συγκεντρωμένοι και θα μας δίνει τη ζωτικότητα και το κουράγιο να πιέσουμε τον εαυτό μας να το κάνουμε!
Ο Σατανάς επίσης παρέχει γνώση! Όσο εξελισσόμαστε και μεγαλώνουμε, οι ζωές μας γίνονται καλύτερες, διδασκόμαστε πώς να πάρουμε τον έλεγχο της ζωής και του πεπρωμένου, αντί να αφεθούμε στο έλεος της μοίρας. Μαθαίνουμε το πώς να θεραπεύουμε τον εαυτό μας και να εκπληρώνουμε τις επιθυμίες μας, χρησιμοποιώντας τις δυνάμεις του μυαλού και της ψυχής.
Χιλιάδες άνθρωποι αφιέρωσαν τον εαυτό τους στο «Θεό αυτού του Κόσμου» και απέκτησαν πλούτη πέρα από κάθε φαντασία! Καλλιτέχνες κέρδισαν παγκόσμια φήμη και δόξα! Άρρωστοι ήταν ανίατοι και έγιναν καλά!
Ο Σατανάς ευλογεί όσους/όσες τον αγαπούν, κι ως καθρέφτης ακτινοβολεί πίσω την αγάπη του επί πολλαπλάσια! Οι ακόλουθοί του αποκτούν θέσεις δύναμης και μετατρέπονται στους Νέους Ηγέτες της ανθρώπινης μάζας, έτσι ο Διάβολος μέσω αυτών ασκεί αόρατα τη κυριαρχία του στη Γη!
Δε ζητάει θυσίες από τους ανθρώπους του, αυτό μάλιστα απαγορεύεται! Ούτε θέλει οι οπαδοί του να γίνονται μάρτυρες για τη πίστη τους. Επίσης όπως αυτός δε προσκυνά θεούς, έτσι δεν επιθυμεί να τον προσκυνούν! Τέλος, θέλει να τον βλέπουν ως φίλο και ως αδελφό τους.

Όταν κάποιος αφιερωθεί έχει τις εξής υποχρεώσεις:
• Να θεωρεί τον εαυτό του ως Θεό, ως κέντρο του προσωπικού του σύμπαντος και να απολαμβάνει τις υλικές απολαύσεις.
• Να σέβεται την εικόνα, το αρχέτυπο και τα σύμβολα του Σατανά.
• Να προσπαθεί να γίνει όμοιος με τον Σατανά, οπότε στην ουσία να τον ενσαρκώνει.
• Να τιμά, να δοξάζει και να λατρεύει το Σατανά μέσω τελετών, χωρίς όμως να του προσφέρει θυσίες και χωρίς να τον προσκυνάει.
• Να τηρεί τους Νόμους του Σατανά.

Η σύγκρουση Διογενών - Κρονίων Νο 3

Η σύγκρουση Διογενών - Κρονίων Νο 2

Πως η αριστερόστροφη αντεθνική θεολογία διαμόρφωσε την σύγχρονη δυτική χριστιανοσύνη

Σχόλια για το βιβλίο “Dissident Dispatches: An Alt-Right Guide to Christian Theology” του Andrew Fraser, εκδόσεις Arktos 2017, του F. Roger Devlin (Occidental Observer) / ΚΟ

Ο Αυστραλός Andrew Fraser ήταν για το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του καθηγητής νομικής στο ΠανεπιστήμιοMacquarie του Σίδνεϊ. Τον Ιούλιο του 2005 «δημιούργησε σάλο» με μια επιστολή του σε τοπική εφημερίδα, στην οποία προειδοποιούσε για την εισαγωγή Σουδανών προσφύγων στην Αυστραλία: «Η εμπειρία σε όλο τον κόσμο μας δείχνει ότι ένας μαύρος πληθυσμός που αυξάνει είναι μια σίγουρη συνταγή για την αύξηση της εγκληματικότητας, της βίας και άλλων κοινωνικών προβλημάτων». Η διαμάχη που ξέσπασε γύρω από την επιστολή αυτή είχε ως αποτέλεσμα την αποχώρηση του Fraser από το πανεπιστήμιο Macquarie.

Το 2011, κυκλοφόρησε το “The WASP Question”, ένα βιβλίο που εξετάζει την αποτυχία των αγγλοσαξόνων σε όλο τον κόσμο - την "αόρατη φυλή" όπως την λέει - να διατηρήσουν μια συνειδητή εθνοτική ταυτότητα και να υπερασπιστούν τα συλλογικά τους συμφέροντα. Γράφει:

«Το καθοριστικό χαρακτηριστικό των WASP είναι ότι είναι πολύ λιγότερο εθνοκεντρικοί από τους άλλους λαούς. Πράγματι, για όλους τους πρακτικούς σκοπούς, οι αγγλοσάξονες προτεστάντες φαίνεται να είναι όλοι τελείως στερημένοι από το αίσθημααλληλεγγύης που διακρίνει μια ομάδα. Επομένως, είναι ανοικτοί στην εκμετάλλευση από “free riders” (άτομα που δρουν παρασιτικά) από άλλες, πιο εθνοκεντρικές, ομάδες».

Κατά τη διάρκεια της μελέτης της αγγλοσαξονικής καταγωγής, οFraser εκτίμησε το ρόλο που διαδραμάτισε η χριστιανική εκκλησία στο να μετασχηματίσει ένα μάτσο γερμανικών φυλών που συνεχώς τσακώνονταν μεταξύ τους, στο αγγλικό έθνος. Θα ήταν αδύνατο να μαντέψουμε, κοιτώντας το σύγχρονο Χριστιανισμό, ότι η χριστιανική εκκλησία θα μπορούσε ποτέ να υπηρετήσει έναν τέτοιο σκοπό. Η ιδιωτικοποίηση της λατρείας μετά τον «Διαφωτισμό» ήταν τόσο επιτυχημένη, ώστε πολλοί Χριστιανοί φαντάζονται ότι η φύση της πίστης τους είναι απλώς μια ιδιωτική υπόθεση.

Καμία σχέση βέβαια, με αυτό που αποτελεί την αλήθεια. ΟΜεσαιωνικός Χριστιανισμός «ήταν ένας τρόπος ζωής, μια κοινωνία και μια πίστη που ασκείτο δημόσια και ιδιωτικά από όλους τους άνδρες και τις γυναίκες», όπως επισημαίνει ο Fraser. Η Αγία Γραφή δεν «υπηρετούσε απλώς ατομικά τους πιστούς ως μάρτυρες του λόγου και του έργου του Θεού», αλλά και «παρείχε τον ιερό χάρτη» της εκκλησίας. Αλλά αν η χριστιανική εκκλησία είχε τον πρωταρχικό ρόλο στο σχηματισμό του αγγλικού έθνους, η υποχώρηση του χριστιανισμού ως κάτι που ανήκει στην ιδιωτική σφαίρα, δεν συνέβαλε στην πτώση του περήφανου αγγλοσαξονικού κράτους κατά τις τελευταίες δεκαετίες;

Μυστήρια:Οβελίσκοι

Στους Αιγύπτιους ήταν το σχήμα αφιερωμένο στον Θεό - Ρα ,τον δημιουργό της ανθρωπότητας, την πηγή του φωτός,την οντότητα στην οποία ο άνθρωπος ήταν απολύτως εξαρτημένος. Έμβλημά του ήταν ο ήλιος, το σύμβολο της ζωής, του φωτός, της γονιμότητας.

Το κύριο κέντρο λατρείας του ήταν η Ηλιούπολη ,Πι-Ρα το Αιγυπτιακό της όνομα,που σημαίνει η πόλη του θεού Ρα, όπου οι πρώτοι βασιλείς έχτισαν οβελίσκους με πυραμοειδή κορυφή.

Το πνεύμα του Θεού ήλιου υποτίθεται οτι εισερχόταν στον οβελίσκο σε συγκεκριμένες περιόδους και σε αυτές τις περιόδους προσφέρονταν ανθρώπινες θυσίες. Τα θύματα ήταν κυρίως σκλάβοι και ξένοι, ενω ανά δεν υπήρχαν γινόταν διαλογή από τον τοπικό πληθυσμό.

Μέχρι το 1300 π.Χ. η πόλη ήταν γεμάτη οβελίσκους, κάποιοι ήταν διακοσμημένοι με χρυσό για να συμβολίζουντις ακτίνες του ηλίου και κάποιοι είχαν ανάγλυφες επιγραφές οι οποίες δόξαζαν το καθημερινό πέρασμα του Ρα στον ουρανό.

Στις μεταγενέστερες δυναστείες η αφιέρωση των οβελίσκων μεταστράφηκε από τον Ρα, στον Οσιρι θεό της γης, της βλάστησης, θεό της αναγέννησης, όπως επίσης και θεό του κάτω κόσμου και της τελικής κρίσης. Οι ιερείς της Ηλιουπόλεως για ναδιατηρήσουν την λατρεία του Ρα, είπαν ότι ο Οσιρις ήταν εγγονός του Ρα.

Στην είσοδο κάθε Αιγυπτιακού ναού, τοποθετούνταν 2 οβελίσκοι(Σετ κ' Ωρος) ,χτισμένοι πάντοτε σε ζευγάρια, με τον έναν οβελίσκο ψηλότερο από τον 2ο.Οι διαστάσεις και οι ακριβείς γωνίες των πλευρών και της πυραμοειδής κορυφής υπολογίζονταν σύμφωνα με ταγεωδαιτικά δεδομένα της περιοχής όπου τοποθετούνταν.

Οι 2 πύλες Bοaz και Jachin που ήταν μπροστά από τον ναό του Σολομώντα, θεωρούνται απομίμηση των 2 οβελίσκων μπροστά από έναν Αιγυπτιακό ναό.

Από αρκετούς θεωρείται ως φαλλικό σύμβολο, αν λάβουμε υπόψη την ιστορία τους Όσιρη και της Ίσιδας.

Με λίγα λόγια, ο Σετ ο αδερφός του Όσιρι ,επειδή τον ζήλευε ως βασιλιά, τον έβαλε με δόλιο τρόπο μέσα σε μια σαρκοφάγο και αφού την σφράγισε την πέταξε στον Νείλο. Η Ίσιδα μόλις το έμαθε ,έψαξε να τον βρει. Αργότερα έμαθε ότι η σαρκοφάγος ,βρέθηκε στην πόλη Βύβλος, στον σημερινό Λίβανο. Ο Σετ, προκειμένου η Ίσιδα να μην τον αναστήσει βρήκε πρώτος την σαρκοφάγο και τον τεμάχισε σε 13 τεμάχια, όσα και οι σεληνιακοί μήνες τους έτους και τα σκόρπισε σε όλη την Αίγυπτο.

Η Ίσιδα κατάφερε να βρει μόνο τα 12 από τα 13 κομμάτια, επειδή το 13 είχε φαγωθεί από ένα ψάρι. Ετσι έφτιαξε έναν φαλλό από χρυσό και κατάφερε να αναστήσει τον Όσιρι

ΑΠΟΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ ΤΟΥ ΟΣΙΡΙ

Σύμφωνα με την Αιγυπτιακή Μυθολογία Ο Ατού, ο Δημιουργός στην αρχετυπική του μορφή γεννά τον Σου Τεφνούτ, μετά τον Γκεμπ (Γη) μαζί με τη Νουτ (Ουρανό ) και τέλος τους Οσιρικούς Θεούς με πρωτότοκο τον Οσιρι και κατά σειρά, , τον Σεθ, την Ίσιδα και την Νέφθυ δημιουργώντας την Εννεάδα της Ηλιούπολης.

Ο Όσιρις του οποίου το όνομα είναι ελληνική μεταγραφή της αιγυπτιακής λέξης λατρεύτηκε σε ολόκληρη την Αίγυπτο. Ανήκει σύμφωνα με τον εσωτερισμό στους θεούς τους Γης και σχετίζεται κυρίως με τον Διόνυσο και τον Άδη.

Γεννήθηκε στις Θήβες της Άνω Αιγύπτου κι ο Ρε μόλις έμαθε τη γέννηση του, τον κάλεσε πλησίον του και τον αναγνώρισε ως κληρονόμο του θρόνου του. Ήταν ωραίος, μελαχρινός και ψηλότερος όλων των ανθρώπων. Όταν ο πατέρας του αποσύρθηκε στον ουρανό τον διαδέχθηκε στο θρόνο της Αιγύπτου και αναγόρευσε βασίλισσα την αδελφή του Ίσιδα. Κατήργησε την ανθρωποφαγία και εκπαίδευσε τους ημιάγριους υπηκόους του στην κατασκευή γεωργικών εργαλείων. Ανήγειρε τους πρώτους ναούς, έφτιαξε τις εικόνες των Θεών, διατύπωσε την τάξη των τελετών και των οργάνων που συνοδεύανας τα τραγούδια. Ακόμα ίδρυσε πόλεις και έδωσε νόμους.

Αλλά θέλησε να εκπολιτίσει και τον υπόλοιπο κόσμο. Άφησε αντιβασίλισσα την Ίσιδα και χάρις την πραότητα του , προσεταίριζε τη μία χώρα μετά την άλλη και αφόπλιζε τους κατοίκους με τα μουσικά όργανα. Αφού επέστρεψε βρήκε τα πάντα σε πλήρη τάξη, χάρις την Ίσιδα. Σε μια γιορτή που έγινε στη Μέμφιδα, μετά την επιστροφή του στο βασίλειο, ο αδελφός του Σεθ μαζί με 72 συνενόχους τον προσκάλεσε σε συμπόσιο και του έφερε μεγάλο κατεργασμένο κιβώτιο και είπε ότι θα το πάρει εκείνος που θα χωρέσει ακριβώς σε αυτό. Ο Όσιρις μπήκε σε αυτό χωρίς να υποψιασθεί τίποτα. Αμέσως με τους συνωμότες τού κατέβασαν το κάλυμμα και το κάρφωσαν. Κατόπιν το έριξαν στο Νείλο όπου το ρεύμα το έφερε στις ακτές της Φοινίκης, στη ρίζα μιας μυρίκης που μεγάλωνε με καταπληκτική ταχύτητα και το έκρυψε μέσα στον κορμό της.

Ο Βασιλιάς της περιοχής (της Βίβλου του Λιβάνου) όταν έριξε το δέντρο για να το χρησιμοποιήσει ως στήριγμα για τα ανάκτορα, άρχισε να βγάζει εξαιρετική ευωδιά, πράγμα που έκανε την Ίσιδα να υποψιαστεί ότι εκεί ήταν το πτώμα του Όσιρη. Έτσι αφού πήρε τον στύλο βρήκε το φέρετρο και το πήγε στα έλη της Βουτούς μακριά από το μίσος του Σεθ. Αυτός όμως λόγω τυχαίων γεγονότων καθώς κυνηγούσε στο Δέλτα, βρήκε το πτώμα του αδελφού του και για να δώσει οριστικό τέλος το έκοψε σε 14 κομμάτια που τα διασκόρπισε.

Η Ίσιδα άρχισε να κάνει έρευνες να τα βρει και τα βρήκε όλα εκτός τον φαλλό του, τον οποίο τον είχε καταβροχθίσει ένα ψάρι ο οξύρρυγχος. Αφού τα προσάρμοσε βοηθούμενη από την αδελφή της Νέφθη, τον βεζύρη Θωθ, τον ανεψιό της Άννουβι και γιο της Ώρο, που συνέλαβε με το πτώμα του συζύγου της, κατάφερε να τον ξαναφέρει στη ζωή κάνοντας μάγια και με το τυπικό της ταριχεύσεως τον έκανε αθάνατο. Κατόπιν κατέφυγε στα έλη της Βουτούς για να αναθρέψει με ασφάλεια τον γιο της που θα έπαιρνε αργότερα εκδίκηση, ο οποίος μαζί με το γεράκι του νικάει τον Σεθ και κλείνει ο κύκλος με την Τριάδα καθώς ζουν και οι τρεις σαν άγια οικογένεια, ενώ ο Όσιρις αποσύρεται αφήνοντας την κοσμική εξουσία στον Ώρο..

ΚΛΕΙΔΙΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ

Mεταφυσικό

Στον Μύθο έχουμε την αιώνια πάλη σκότος εναντίον φως (Όσιρις-Σεθ) όπως και τις δύο όψεις της σελήνης γέμιση-Ίσιδα, ελάττωση-Νέφθυς.. Το Πνεύμα Όσιρις στην αρχή είναι αυτό που κυβερνά σε έναν κόσμο δίκαιο μια Περίοδο προτού ενσαρκωθεί, γεννηθεί στον υλικό κόσμο. Βρισκόμαστε στην περίοδο ασυνείδητα καλός, στην ΕΝΟΤΗΤΑ. Το κλείσιμο στο κιβώτιο είναι η ενσάρκωση στον κόσμο (πνευματικός θάνατος) καθώς το ποτάμι είναι τα νερά της ζωής που συνδέουν τον υλικό με τον Πνευματικό κόσμο. Το κιβώτιο είναι το όχημα του Πνεύματος δηλαδή οι φορείς που το μεταφέρουν (π.χ αιθεροφυσικό, περνά τα νερά της ζωής κατέβασμα του Πνεύματος στην ύλη. Το δέντρο είναι η ύλη που ευωδιάζει όταν το Πνεύμα βρίσκεται σε επαφή μαζί του. Η γέννηση στον υλικό κόσμο ουσιαστικά είναι ο θάνατος για τον πνευματικό για αυτό δολοφονείται από τον Σεθ και διαμελίζεται. Έχουμε δηλαδή την Πολλαπλότητα από την Ενότητα, που είναι 7 ή 14 κομμάτια, που συμβολίζει τις 7 ακτίνες εκδήλωσης, που είναι συνέπεια της καθόδου του Λόγου στην Ύλη.

Τα πράγματα όμως τείνουν να ξαναγυρίσουν στην αρχική τους μορφή (φίδι που τρώει την ουρά του) που πλέον και με τη συνδρομή του Θείου-Ίσιδος (όπως στο Μύθο του έρωτα και της ψυχής) ξαναβρίσκονται και επανατίθονται (ανασύνθεση-εμψύχωση)οπότε έχουμε πάλι την ΕΝΟΤΗΤΑ μέσα όμως από συνειδητή προσπάθεια. Το γεννητικό μόριο δεν βρίσκεται που σημαίνει ότι ο Πατέρας Όσιρις δεν γεννά ο ίδιος τον κόσμο αλλά υπάρχει μια ιεραρχία κατώτερων Οντοτήτων που φροντίζουν γι αυτό. Το Πνεύμα αποσύρεται από την εξουσία καθώς έχει τελειώσει τις δοκιμασίες του και θα συνεχίσει σε άλλα επίπεδα, ενώ το φωτεινό Πνεύμα 'Ωρος καταστρέφει τα σκοτάδια.

Ο 'Ωρος ουσιαστικά συμβολίζει την υπόσχεση για λύτρωση για κάθε ανθρώπινο Ον.

Υπάρχει μια χώρα στον κόσμο όπου μουσουλμάνος δεν τολμά να πατήσει το πόδι του

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Υπάρχει μια χώρα στον κόσμο όπου μουσουλμάνος δεν τολμά να πατήσει το πόδι του και πολύ περισσότερο να κατοικήσει μόνιμα εκεί και να επιχειρήσει να διαδώσει την θρησκεία του Ισλάμ. Και αν δεν το ξέρετε, ιδού γιατί :

Η Ιαπωνία έχει θέσει αυστηρούς περιορισμούς σχετικά με το Ισλάμ και όλους τους μουσουλμάνους και αυτοί δεν τολμούν να πλησιάσουν.

Τι σημαίνει «Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται…»

Του Θ. Ι. Ρηγινιώτη

Δύο από τα πιο γνωστά τροπάρια της Μ. Εβδομάδας είναι τα «Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται» και «Τον νυμφώνα Σου βλέπω». Ποια είναι όμως η σημασία τους;

Το πρώτο απ’ αυτά λέει:

«Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός, και μακάριος ο δούλος, ον ευρήσει γρηγορούντα. Ανάξιος δε πάλιν ον ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε ουν, ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθείς, ίνα μη τω θανάτω παραδοθείς και της βασιλείας έξω κλεισθείς. Αλλά ανάνηψον κράζουσα· Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός ημών, διά της Θεοτόκου ελέησον ημάς».

Στα νέα ελληνικά, το τροπάριο λέει (κάπως ελεύθερα):

«Δείτε, έρχεται ο Γαμπρός (Νυμφίος) καταμεσίς της νύχτας, και καλότυχος ο δούλος, που θα τον βρει ξύπνιο, αλλά ανάξιος εκείνος που θα πιαστεί στον ύπνο. Πρόσεχε λοιπόν, ψυχή μου, μην αφεθείς στον ύπνο, για να μην παραδοθείς στο θάνατο και κλειστείς έξω από τη βασιλεία. Αλλά σύνελθε και φώναξε: Είσαι Άγιος, Άγιος, Άγιος, Θεέ μας, μέσω της Θεοτόκου ελέησέ μας».

Ποια είναι η σημασία αυτού του τροπαρίου;

Οι στίχοι παραπέμπουν σε δύο παραβολές, δηλαδή ιστορίες με κάποιο νόημα που είπε ο Χριστός. Η πρώτη φράση προέρχεται από την παραβολή των δέκα παρθένων (κατά Ματθαίον, κεφ. 25, στίχοι 1-13). Λέει ότι δέκα κορίτσια είχαν βγει να προϋπαντήσουν το γαμπρό σε κάποιο γάμο. Όμως εκείνος άργησε και αποκοιμήθηκαν. Και καταμεσίς της νύχτας ακούστηκε φωνή: «Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται!». Οι κοπέλες ξύπνησαν, αλλά «οι λαμπάδες τους» έσβηναν. Οι πέντε απ’ αυτές (οι «φρόνιμες» = συνετές) είχαν μαζί τους λάδι και ανανέωσαν τη φλόγα, αλλά οι άλλες πέντε (οι «μωρές» = επιπόλαιες) δεν είχαν. Έτσι, μέχρι να βρουν να αγοράσουν, ο Γαμπρός μπήκε στο σπίτι του γάμου, έκλεισε η πόρτα και έμειναν απ’ έξω.

Ισλάμ: Ο ακήρυχτος θρησκευτικός πόλεμος και το κρεσέντο στρουθοκαμηλισμού της Δύσης

Χιλιάδες μουσουλμάνων εξτρεμιστών από την Ευρώπη τον Καύκασο και τα Βαλκάνια σπεύδουν να ενταχθούν στις τρομοκρατικές οργανώσεις των φανατικών στην Συρία και στο Ιράκ. Το πρόβλημα, το ξεκίνημα αυτού του θρησκευτικού πολέμου εξαπλώνεται με ραγδαίους ρυθμούς και δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα μείνει μέσα στα στενά σύνορα της Μέσης Ανατολής του Ιράκ και της Συρίας.. Ήδη προχθές το Ισλαμικό Κράτος απείλησε ευθέως την Τουρκία ότι θα "απελευθερώσει" την Κωνσταντινούπολη, ενώ ο χάρτης με τα δυνητικά του σύνορα περιλαμβάνει σχεδόν όλη την Ευρώπη.

Προ ημερών τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους σε μάχες με στρατιώτες του Λιβάνου σκότωσαν αρκετούς στρατιώτες μέσα στο έδαφος του Λιβάνου, ενώ έφτασαν να ανοίξουν πυρ ακόμα και εις βάρος γνωστών μουσουλμάνων κληρικών που έσπευσαν στη περιοχή προκειμένου να μεσολαβήσουν για την εξεύρεση μιας λύσης.

Το νέο κύμα των τρομοκρατών, όχι μόνο αυτών του Ισλαμικού Κράτους - ας μην έχουμε αυταπάτες - δεν είναι πλέον κάποιοι ξυπόλητοι που πήραν ένα καλάσνικοφ στο χέρι και μακελεύουν κόσμο.. Το Ι.Κ η Αλ Νούσρα αλλά και οργανώσεις που δεν είναι ευρέως γνωστές όπως η Jamaat Ahadun Ahad - που έδωσε και στη δημοσιότητα βίντεο (δείτε εδώ) από το στρατόπεδο εκπαίδευσης της - ακολουθεί τις τακτικές της Αλ Κάιντα στήνοντας στρατόπεδα εκπαίδευσης και υποβάλλοντας όσους πυκνώνουν τις τάξεις τους σε στρατιωτική εκπαίδευση. Επιπλέον μετά την πτώση Καντάφι στη Λιβύη και τις "κατασχέσεις οπλισμού" από βάσεις των Ιρακινών και των Συριακών στρατευμάτων είναι και πολύ καλά εξοπλισμένες, το Ισλαμικό Κράτος διαθέτει μέχρι και θωρακισμένα οχήματα προσωπικού άρματα μάχης κλπ. 

Συναγερμός στις μυστικές υπηρεσίες: 100 ύποπτοι της τζιχάντ στην Αθήνα

Πρώτο Θέμα: Αμερικανοί και Άγγλοι παρέδωσαν λίστα στην ΕΥΠ με ύποπτους της τζιχάντ. Αλβανία, Κόσοβο και Βοσνία με "γέφυρα" την Ελλάδα τροφοδοτούν με μαχητές το ISIS..

Σε ιδιότυπο κέντρο αφίξεων και αναχωρήσεων φανατικών τζιχαντιστών από και προς τη Συρία τείνει να μετατραπεί η Ελλάδα. Οι Κήποι του Έβρου, η Ορεστιάδα, η Λέσβος αποτελούν τις πύλες εισόδου και εξόδου τόσο αραβικής καταγωγής υπηκόων δυτικοευρωπαϊκών χωρών όσο και Σύρων και Ιρακινών λαθρομεταναστών.
Σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα , οι ελληνικές αρχές έχουν στοιχεία ότι στη χώρα μας υπάρχουν άτομα αραβικής καταγωγής που ανήκουν σε ακραίους μουσουλμανικούς κύκλους και θεωρούνται ύποπτα σε σχέση με τζιχαντιστές. Ο αριθμός των ατόμων αυτών κυμαίνεται μεταξύ 80 και 100, πολλοί από τους οποίους βρίσκονται σε διακριτική παρακολούθηση καθώς προέκυψαν στοιχεία που τους συνδέουν με φανατικούς τζιχαντιστές της Ευρώπης. Μάλιστα, δεν έχει αποκλειστεί το ενδεχόμενο ανάμεσα σε αυτούς να συμπεριλαμβάνονται και άτομα αραβικής καταγωγής με ευρωπαϊκά διαβατήρια που χρησιμοποιούν στην Ελλάδα ως προθάλαμο για να μπαίνουν και να βγαίνουν από την Ευρώπη στη Μέση Ανατολή.

Ελευσίνια Μυστήρια

Τα διασημότερα από τα αρχαία μυστήρια ήταν τα Ελευσίνια που τελούντο κάθε τέσσερα χρόνια στην πόλη της Ελευσίνας προς τιμήν της Δήμητρας και της κόρης της Περσεφόνης. Οι μυημένοι φημίζοντο σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο για την ωραιότητα των φιλοσοφικών τους αντιλήψεων και τα υψήλα κριτήρια ηθίκης που βίωναν στην καθημερινή τους ζώη.

Εξ αιτίας της υπεροχής τους τα Μυστήρια αυτά διεδώθηκαν στη Ρώμη και την Βρετανία, αλλά αργότερα οι τελετές μύησης υποχώρησαν και στις δυο αυτές χώρες. Τα Ελευσίνια Μυστήρια ιδρύθηκαν από τον Εύμολπο σε χρονολογία που χάνεται στα βάθη της αρχαιότητας αλλά μέσω του Πλατωνικού φιλοσοφοκού συστήματος οι αρχές τους διατηρήθηκαν μέχρι τις μέρες μας.
Οι τελετές της Ελευσίνας με τις μυστηριακές αναπαραστάσεις των πιο πολύτιμων μυστικών της Φύσης, επισκίασαν και σταδιακά απορρόφησαν πολλές μικρότερες φιλοσοφικές σχολές ενσωματώνοντας στο δικό τους σύστημα οποιαδήποτε πολύτιμη πληροφορία κατείχαν.
Το τελετουργικό των Ελευσινίων ήταν πολύπλοκο και η κατανόησή του απαιτούσε την εις βάθος μελέτη της Ελληνικής Μυθολογίας. Τα Μυστήρια διαιρούντο σε Κατώτερα, (που τελούντο κατά την περίοδο της εαρινής ισημερίας στην πόλη Άγραι) και σε Ανώτερα κατά την φθινοπωρινή ισημερία στην πόλη μας της Ελευσίνος.

Τα Κατώτερα Μυστήρια

Hταν αφιερωμένα στην Περσεφόνη, και ο Τόμας Τέϋλορ στο βιβλίο του "Ελευσίνια και Βακχικά μυστήρια" συνοψίζει την πρόθεσή τους:

"Τα Κατώτερα Μυστήρια δημιουργήθηκαν από τους αρχαίους θεολόγους,τους ιδρυτές τους, για να σημάνουν με αποκρυφιστικό τροπό την κατάσταση της μη εξαγνισμένης ψυχής που έχει ενδυθεί το γήινο σώμα της και έχει περιβληθεί την υλική φύση."
Ο μύθος που χρησιμοποιείτο στις τελετές των Κατώτερων Μυστηριών είναι της απαγωγής της Περσεφόνης της κόρης της Δήμητρος από τον Πλούτωνα τον άρχοντα του Κάτω Κόσμου. Ενώ η Περσεφόνη μάζευε λουλούδια σε ένα υπέροχο λιβάδι, η γη άνοιξε ξαφνικά και ο σκαιός άρχοντας του θάνατου, οδηγώντας το μεγαλοπρεπές άρμα του αναδύθηκε από τα σκοτεινά βάθη και αρπάζοντάς την, οδήγησε τη θέα, που αγωνιζόταν να ξέφυγει από τα χέρια του, στο υπόγειο παλάτι του όπου την ανάγκασε να γινεί σύντροφος του και βασίλισσά του.
Υπάρχουν πόλλες αμφιβολίες εάν πολλοί από τους μυημένους αντιλαμβάνοντο το μυστικό νόημα αυτής της αλληγορίας, αφού οι περισσότεροι από αυτούς πίστευαν ότι αναφερόταν στις διαδόχες των εποχών. Είναι πολύ δύσκολη η απόκτηση ικανοποιητικών πληροφοριών που σχετίζονται μα τα Μυστήρια διότι οι υποψήφιοι δεσμεύοντο με αδιάρρηκτους όρκους να μην αποκαλύψουν ποτέ στους βέβηλους τα μυστικά που τους παρεδίδοντο. Κατά την έναρξη της τελετουργίας μύησεως, ο υποψήφιος πατούσε πάνω στο δέρμα των ζώων που είχαν θυσιαστεί γι'αυτό τον σκοπό και ορκίζονταν ότι ο θάνατος θα σφραγίσει τα χείλη του πριν αποκαλύψει τις ιερές αλήθειες που επρόκειτο να του αποκαλυφθούν.
Μέσα από έμμεσες διόδους ωστόσο, ορισμένα από τα μυστικά διατηρήθηκαν μέχρι σήμερα. Οι διδάχες που παρεδίδοντο στος νεοφώτιστους σε γενικές γραμμές ήταν οι ακόλουθες:
Η ψυχή του ανθρώπου,που στα Ελευσίνια Μυστήρια συμβολιζόταν από την Περσεφόνη, είναι στην ουσία της πνευματική. Η πνευματική κατοικία της βρίσκεται στους ανώτερους κόσμους, όπου απαλλαγμένη από τα δεσμά της υλικής μορφής και των υλικών αντιλήψεων λέγεται ότι είναι αληθίνα ζωντανή και αυτοεκφραζόμενη. Το υλίκο σώμα είναι το "σήμα", ο τάφος της ψυχής, ένα ψεύδες και προσωρινό πλάσμα,η πηγή όλων των θλίψεων. Ο Πλάτων περιγράφει το σώμα ως τον τάφο της ψυχής, εννοώντας με αυτό όχι μόνο την ανθρώπινη μορφή, μα και την ανθρώπινη φυσή.
Η κατήφεια και η αθυμία των Κατώτερων Μυστηρίων αναπαριστούσαν την αγωνία της πνευματικής ψυχής που είναι ανίκανη να εκφράσει τον εαυτό της διότι έχει δεχθεί τους περιορισμούς και τις αυταπάτες του ανθρώπινου περιβάλλοντος.
Ο άνθρωπος δεν είναι ούτε καλύτερος ούτε σοφότερος μετά τον θάνατο από ότι στην διάρκεια της ζωής του. Εάν δεν αναδυθεί πάνω από την άγνοια κατά την παραμονή του στη γη, ο άνθρωπος οδηγείται στον αιώνιο θάνατο όπου περιφέρεται για πάντα, κάνοντας τα ίδια λάθη που έκανε και εδώ. Εάν δεν υπερβεί την επιθυμία του για υλικά αποκτήματα εδώ, θα την μεταφέρει στον αόρατο κόσμο,όπου επειδή δεν μπορεί να ικανοποιήσει την επιθυμία, θα συνεχίσει σε ατελείωτη αγωνία. Η "Κόλαση" του Δάντη είναι η συμβολική περιγραφή των βασανιστηρίων, εκείνων που ποτέ δεν ελευθέρωσαν την πνευματική τους φύση από τις αλόγιστες επιθυμίες, τις συνήθειες, τις απόψεις και τους περιορισμούς των Πλουτωνικών προσωπικοτήτων τους. Εκείνων που πότε δεν προσπάθησαν να βελτιώσουν τους εαυτούς τους (και των οποίων οι ψυχές κοιμούνται) κατά την διάρκεια της σωματικής τους ζωής, πέρασαν στον θάνατο του Άδη όπου και κοιμούνται στην αιωνιότητα, όπως κοιμόντουσαν και κατά την διάρκεια της ζωής τους.

Βάκχος: ο μυστικός θεός των Ορφικών

 Ο τραγικός ποιητής Ευριπίδης παρουσιάζει στη Σκηνή (αριστερά), που εδώ αντιπροσωπεύει το θέατρο, ένα προσωπείο του Ηρακλή, υπό την επίβλεψη του Διονύσου.

O ΟΡΦΕΑΣ, που θεωρούνταν σαν γιος του Βάκχου, ήταν ο πρώτος ιερέας της διονυσιακής λατρείας. Κέντρα των Ορφικών υπήρχαν πολλά· στη Θάσο, στη Θράκη και στα Τέμπη. Εκεί στα Τέμπη υπήρχε ναός αφιερωμένος στο Διόνυσο-Ζαγρέα. Κάθε χρόνο γίνονταν γιορτές και οι εκλεκτοί μυούνταν στα μυστήρια του θεού.

Oι τάξεις των μυημένων ήταν τρεις. Oι άντρες ανήκαν, ανάλογα με τη μύησή τους, στους «μύστες του Βάκχου βρέφους», στους «μύστες του ηρωικού Ηρακλή» και στους «μύστες του κατασπαραγμένου Βάκχου». Oι γυναίκες ανήκαν ανάλογα στις «νύμφες-φίλες της Περσεφόνης», στις «μυστικές ερωμένες της Αφροδίτης» και στις «θρηνούσες την Περσεφόνη». Όλοι οι λάτρεις μαζεύονταν από τις γύρω περιοχές στεφανωμένοι με κισσό και φορώντας δέρματα ελαφιού. Όταν έφταναν και οι μύστες άρχιζαν όλοι να τραγουδάνε έναν ύμνο για τον θεό. Στο τέλος αναφωνούσαν «Ευοί Βάκχε, Ευοί». Καθώς προχωρούσε η μέρα οι χοροί και τα τραγούδια δυνάμωναν κάτω από τους ήχους των αυλών και των τυμπάνων, αλλά και της λύρας που ήταν το αγαπητό όργανο του Ορφέα. Όταν έπεφτε η νύχτα, το σκηνικό άλλαζε, γιατί οι υποψήφιοι ετοιμάζονταν για τη μύηση.

Αυτή γινόταν σε ένα υπόγειο άντρο, ένα θολωτό σπήλαιο όπου έμπαινε κανείς μέσα από μια μυστική είσοδο. H σπηλιά φωτιζόταν με δαδιά, και από φυσικές ρωγμές του εδάφους έβγαινε θερμός αέρας από τα έγκατα της γης. Σε ένα βωμό έκαιγε δάφνη και η ατμόσφαιρα γινόταν πιο μυστηριακή με την παρουσία μιας σφίγγας. Tι αποκαλυπτόταν εκεί στον υποψήφιο; Κανένας δεν άφησε γραπτή μαρτυρία.

O Βάκχος για τους Ορφικούς ήταν το ενοποιητικό στοιχείο του σύμπαντος. Υπήρχε και μέσα στον άνθρωπο και έπρεπε να καλλιεργηθεί με τη μορφή του θείου βρέφους με τη βοήθεια του Ερμή, του αγγελιαφόρου των θεών.

O Βάκχος, σαν γιος της Δήμητρας, ήταν αδελφός της Περσεφόνης. H Περσεφόνη, που αντιπροσωπεύει την Ψυχή του Κόσμου, είχε ήδη θυσιαστεί. O Βάκχος ερχόταν σαν απελευθερωτής.

Αυτό το θείο δράμα δεν λαβαίνει χώρα μόνο μέσα στον κόσμο, αλλά και μέσα στον άνθρωπο. Tο διονυσιακό στοιχείο θα ενεργούσε σαν απελευθερωτής. Για να γίνει αυτό, έπρεπε να λάβει χώρα η ιερογαμία ανάμεσα στην Περσεφόνη και στο Βάκχο κι αυτό θα γινόταν πάλι μέσα στο μυημένο στην κατάλληλη στιγμή.

H διονυσιακή λατρεία των Ορφικών πέρασε στους Δελφούς, όπου λέγεται πως ήταν θαμμένο το σώμα του Βάκχου, γιατί σύμφωνα με μια παράδοση ο Απόλλωνας πρόλαβε και πήρε το διαμελισμένο σώμα του και το έθαψε στους Δελφούς. Κάθε δυο χρόνια γίνονταν εκεί και στις πλαγιές του Παρνασσού τα λεγόμενα Διονυσιακά Όργια (από τη λέξη έργα, δηλαδή τελετές και ιερουργίες).

Τα φρικαλέα εγκλήματα των Εβραίων κατά του Ελληνισμού...

Στις 29 Μαίου 1453 κυριεύεται Κωνσταντινούπολις. Ο Αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος Παλαιολόγος πίπτει ηρωϊκώς μαχόμενος. Η άλωση της πόλεως ορίζει το τέλος της Ελληνικής Κοσμοκρατορίας. Οι βάρβαροι Οθωμα­νοί που μπήκαν μέσα, για πολλές μέρες σφάζουν και λεη­λατούν. Τίποτε δεν μένει όρθιον. Οι εβραίοι δεν κινδυνεύ­ουν καθόλου! Απεναντίας ενθουσιασμένοι από την Ελ­ληνική τραγωδία, συνεργάζονται με τους Τούρκους και φυσικά κερδοσκοπούν. Χαρακτηριστικώς αναφέρω, ότι οι Τούρκοι αιχμαλώτι­σαν 60.000 περίπου νέους Έλληνας και Ελληνίδας, ανά­μεσά τους και μερικούς Λατίνους, τους οποίους πωλούν ως σκλάβους στους εβραίους.

Οι Ιουδαίοι τότε εθησαύρισαν από το δουλεμπόριο που έκαναν. Σχετικώς στην Εγκυ­κλοπαίδεια ΗΛΙΟΣ (τόμος 11ος σελ. 897 λ. «Κωνσταντινούπολις») διαβάζομεν:«Επί τρεις ημέρας (1453, 29-31 Μαΐου) επεκράτησαν

σφαγαί, λεηλασίαι, αιχμαλωσίαι και παντός εί­δους άλλαι βιαιοπραγίαι εν τη καταλειφθείση πόλει. Λέγεται ότι τότε περί τας 60 χιλιάδας Ελλήνων και Λατίνων περιήλθαν εις τουρκικήν αιχμαλωσίαν. Εξ αυτών πολλοί επωλήθησαν εις Εβραίους, οι οποίοι κατά την Άλωσιν και μετ' αυτήν πολύ επλούτισαν μετερχόμενοι την εμπορίαν των σκλάβων, έχοντες ιδίαν συνοικίαν εις τον Γαλατά και ιδίαν «παλαιάν Εβραϊκή σκάλαν», κειμένην πιθανότατα πλησίον του Βαλούμ-Παζάρ».

Η σκοτεινή περίοδος της Τουρκοκρατίας αρχίζει

Ο Ελληνισμός υποφέρει όχι μόνο από την τουρκική κατο­χή, αλλά και από τους εβραίους, ιδίως από τους τελευταί­ους. Ναι, μη σας φαίνεται παράξενο. Ο Τούρκος το μόνο που ήθελε ήταν να έχη εδραιωμένη την εξουσία του και να εισπράττη φόρους. Αντίθετα οι εβραίοι μας μισούσαν σαν Έθνος και προσπαθούσαν να μας εξαφανίσουν.

Ο Γ. Ιωάννου («Καθημερινή» 7 Μαρτίου 1976) αν και φιλοεβραίος παρατηρεί σ' άρθρο του ότι:«οι Εβραίοι υπήρξαν υποδειγματικοί υπήκοοι του Πατισάχ. Ευκαιρία δεν έχασαν για να του κάνουν το χατήρι, όταν εμείς σερνόμασταν στης δουλείας τα χώματα».Αλλά δεν έκαναν μόνο τα χατήρια στους Τούρκους, ήτανε ακόμη εκτός από οικονομικοί καταπιεστές των Ελλήνων και κατάσκοποι. Ο Δ. Δανιηλίδης στο βιβλίο του «Η νεοελληνική κοινωνία και οικονομία» (εκδ. «Σαμαρόπουλος» Αθ. 1934, σελ. 215) αναφέρει τον τρόπο με τον οποίον οι εβραίοι κέρδιζαν την εμπιστοσύνη των Σουλτάνων και πως από τον «κύκλο τους αναδειχθήκανε σύμβου­λοι και κατάσκοποι». Ο διαβόητος εβραίος Μαυρογόνατος κατέδιδε τους Έλληνες επαναστάτες στις ενετικές αρ­χές, διότι οι εβραίοι θέλανε οι Έλληνες να είναι υπόδουλοι. Δεν τους ενδιέφερε ο κατακτητής. Οι Έλληνες μόνο να είναι σκλάβοι. Ο εβραίος Ναζή, επίσης κατατυράννησε τα Ελληνικά νησιά και υπήρξε η αιτία της τουρκικής κατακτήσεως της Κύπρου.

Αλλά ας δούμε, για να δώσω μια εικόνα, τι ήσαν ο Μαυρογόνατος και ο Νάζη ή Ναζή.Για τον πρώτο η «Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός» (έκδ. 1931, τόμος ΙΣΤ, σελ. 786 λ. «Μαυρογόνατος») γρά­φει:«Μαυρογόνατος Δαυίδ Ηλίας. Εβραίος έμπορος διαμένων εν Ρεθύμνη της Κρήτης κατά τα μέσα του ΙΕ αιώνος. Τω 1453 εμήνυσεν εις τας ενετικάς αρχάς τον πρόκριτον Ρεθύμνης Σήφην Βλαστόν, ως μελετώντα επανάστασιν κατά των Ενετών. Ο Βλαστός και η σύζυγός του μετά των τέκνων των συλληφθέντες υπό των Ενετών, εθανατώθησαν οικτρώς εν τη φυλακή, ο δε Μαυρογόνατος αμειφθείς γενναίως υπό των Ενετών μετηνάστευσεν εις Ενετίαν μέχρι του 1462, ότε, επανελθών εις Ρεθύμνην εμύνησε τους προκρίτους Ιωάννην και Γεώργιον Γαβαλάδες ως συνωμοτούντες κατά των Ενετών και επέτυχε και τούτων την εξόντωσιν.

Γιά τό τζαμί τοῦ Βοτανικοῦ

Γράφει ο Σαράντος Καργάκος

Μοῦ ζητήθηκε πρό καιροῦ νά ἔχω συμμετοχή σέ μιά συζήτηση γιά τό ὑπό ἀνέγερση τζαμί σέ μιά πρωινή ἐκπομπή τῆς Δημόσιας Τηλεοράσεως. (Ἀλήθεια, κανείς ἁρμόδιος δέν σκέφθηκε τί σημαίνει ὁ ὅρος δημόσιος, ὅταν ἐκφέρεται κατά θηλυκό γένος;). Ἀρνήθηκα, προφασιζόμενος βαρηκοΐα. Ἡ κυρία, ὅμως, ἦταν ἐπίμων καί μοῦ πρότεινε νά σταλεῖ συνεργεῖο στό σπίτι μου, ὅπου θά κάνω μιά δήλωση μέ τίς ἀπόψεις μου καί δέν θά ὑπάρξει πρόβλημα ἐμπλοκῆς σέ διάλογο.

Δέχθηκα μέ βαρειά καρδιά. Τό συνεργεῖο (δύο εὐγενέστατοι κύριοι) ἦλθαν στό σπίτι μου δύο ὧρες ἐνωρίτερα καί μοῦ εἶπαν ὅτι ἡ δήλωσή μου θά γίνει μόλις ἀρχίσει ἡ ἐκπομπή. Μέ ἔζωσαν φίδια ἀνησυχίας καί τούς εἶπα νά τηλεφωνήσουν ὅτι σέ διάλογο δέν μετέχω λόγω βαρηκοΐας. Φαίνεται, ὅμως, ὅτι οἱ δύο πολυθέλγητρες «συντονίστριες» ἦσαν πιό βαρήκοες ἀπό ἐμένα καί μέ ἐνέπλεξαν σ’ ἕνα διάλογο μέ πρόσωπα πού μοῦ ἦσαν ἄγνωστα καί πού σέ καμμιά περίπτωση δέν εἶχα διάθεση ν’ ἀρχίσω διάλογο μαζί τους. Καί, ὅμως, ὁ  διάλογος ἄρχισε, ὁπότε ἀναγκάστηκα νά ἐγκαλέσω στήν τάξη ἕναν ἀπό τούς συζητητές καί νά τοῦ συστήσω εὐπρέπεια· καί ἀκολούθως, στρεφόμενος προς τίς χαριτόβρυτες «συντονίστριες», τούς δήλωσα κοφτά ὅτι παραβιάζουν κατάφωρα τή δημοσιογραφική δεοντολογία, διότι –παρά τή ρητή δέσμευσή τους- μέ ὑποχρέωσαν νά δημοσιοποιήσω κάτι πού ἀποτελεῖ προσωπικό μου «δεδομένο».

Ἀκολούθως, παρακάλεσα τά δύο μέλη τοῦ συνεργείου νά ἀπέλθουν. Ἔτσι ἄφησα τό πεδίο ἐλεύθερο στους συζητητές καί στις «κυρίες» νά ποῦν ὅ, τι θέλουν. Πρόφθασα, ὅμως, νά πῶ μερικά πράγματα,  πού εἶναι χρήσιμο νά διαβασθοῦν, γιατί, ὅπως μέ πληροφόρησαν, κάποιος ἀπό τό «συνεργεῖο» μοῦ καταλόγισε φανατισμό καί κάτι ἄλλο βαρύτερο. Ἡ δήλωσή μου -ὅπως τήν θυμᾶμαι- περιεῖχε τά ἀκόλουθα ἐρωτηματικά σημεῖα:

Πρῶτον, σέβομαι τίς θρησκευτικές εὐαισθησίες καί τίς θρησκευτικές ἀνάγκες παντός ἀνθρώπου, ἀλλ’ ἀφελῶς διερωτῶμαι: σέ ποιούς θά ἀνήκει θρησκευτικά τό ἐν λόγω τζαμί; Στους Σουνίτες ἤ στους Σιίτες; Ἤ, μήπως, σέ κάποια ἄλλη ἀπό τίς δεκάδες μουσουλμανικές σέχτες; Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί δέν μποροῦν νά μονοιάσουν στις χῶρες τους καί θά μονοιάσουν στήν Ἑλλάδα; Μήπως ὑπάρχει κίνδυνος νά ἔχουμε φαινόμενα Βαγδάτης;

ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ (ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ)

Στο βίντεο που ακολουθεί θα δείτε ένα αξιόλογο ντοκιμαντέρ, που ασχολείται με την μεθοδική και επιστημονική απόδειξη της ύπαρξης της ψυχής, καθώς και της μεταθανάτιας συνέχειας αυτής.

Πρόκειται για καλά τεκμηριωμένη έρευνα, που δεν αφήνει αμφιβολίες για το επέκεινα. Οι μόνοι που παρόλα αυτά θα συνεχίσουν να ...αμφισβητούν, θα είναι οι αιώνιοι σκεπτικιστές, οι εγκλωβισμένοι στην δογματική πλανεύτρα λογική και οι αδαείς ξερόλες!

ΛΥΚΙΟΣ.

Δείτε το προσεκτικά:

Πηγή: http://www.youtube.com/watch?v=klsKHEzRnEo

Η Γενοκτονίας της Βανδέας: Όταν η Επανάσταση και η Δημοκρατία έψηνε το ψωμί της με γυναίκες και παιδιά!

Οικογένεια Ιακωβίνων Δημοκρατών τρώει αντιφρονούντες! Η Δημοκρατία σε όλο της το μεγαλείο! 

Οι κάτοικοι της Βανδέας αποφάσισαν να αντισταθούν στις "Δημοκρατικές Φάλαγγες" των Ιακωβίνων Επαναστατών που επέβαλλαν τον αποχριστιανισμό της Γαλλίας.

Οι Ιακωβίνοι εξοργίστηκαν και με δημοκρατικές διαδικασίες αποφάσισαν να εξαφανίσουν την Βανδέα και το λαό της, χαρακτηρίζοντάς τον ως ακάθαρτη ράτσα! 


Και τι εννοούμε "δημοκρατικές διαδικασίες"; Αποφάσισαν μέσω της Εθνοσυνέλευσης που έλεγχαν πλήρως μέσω της "Τρομοκρατίας" να ψηφίσουν την Γενοκτονία των κατοίκων της Βανδέας.

Οι Ιακωβίνοι κατάφεραν να εξολοθρεύσουν το ένα τρίτο περίπου απ' τους 800.000 κατοίκους της μεγάλης αυτής επαρχίας!

Μετά την καθοριστική μάχη της Σαβεναί, ο στρατηγός Westermann υπέβαλε στην Εθνοσυνέλευση μια έκθεση η οποία αποτελεί μια από τις πιο ανατριχιαστικές «απολογίες» Γενοκτονίας στην Ιστορία.