Τους κανόνες τους ξέρετε, ξεδιπλώστε τις σκέψεις σας ελεύθερα...
*ευχαριστούμε την Aya που φιλοτέχνησε αυτό το Αναψυκτήριο
Τους κανόνες τους ξέρετε, ξεδιπλώστε τις σκέψεις σας ελεύθερα...
*ευχαριστούμε την Aya που φιλοτέχνησε αυτό το Αναψυκτήριο
Συνέντευξη στον Χρύσανθο Ξάνθη & την Έφη Λάνταβου
Έχει τον τρόπο να κλείνει όσο επιτρέπει στον εαυτό του όποια ζητήματα θεωρεί ο ίδιος πως θέλει να το κάνει. Είναι από τους λίγους επιστήμονες που λέει «δεν ξέρω» ή που αρνείται να απαντήσει όταν για κάτι δεν είναι σίγουρος.
Μία δύσκολη συζήτηση λοιπόν και για τους αναγνώστες, μιας και προϋποθέτει να συγκεντρωθεί κάποιος σε αυτό που διαβάζει, να θέλει να ψηλαφήσει, να ανιχνεύσει, να αφιερώσει χρόνο. Από αυτές τις 4 σελίδες μακάρι να δημιουργηθεί το ενδιαφέρον για «μαθητεία».
Στο site του κου Δανέζη υπάρχουν πολλά κείμενα, εργασίες, απόψεις που μοχθούν να μιλήσουν και να επικοινωνήσουν στον καθημερινό άνθρωπο που νιώθει πως κάτι δεν πάει καλά. Στο youtube επίσης μπορεί κανείς να δει διαλέξεις, συζητήσεις, συνεντεύξεις που θα τον βοηθήσουν να έρθει σε επαφή με τον ‘’καλό κύριο Δανέζη’’, τις ιδέες του, αλλά και το σύμπαν.
Καλή ανάγνωση
Είναι μια πανάρχαια πρακτική, και όχι ιδέα, σε σχέση με την εξέλιξη ενός Πολιτισμού σε Επιστημονικό, Κοινωνικό και Θεολογικό επίπεδο.
Στο Σύμπαν, ο βασικός αιώνιος νόμος είναι η «Αλλαγή» και όχι η κλασική έννοια της «Στασιμότητας» την οποία ονομάζουμε «Σταθερότητα».
Για σκεφτείτε πού θα βρισκόμασταν, αν ο Αϊνστάιν δεν ανέτρεπε τον Νεύτωνα, ο Riemann τον Ευκλείδη. Πού θα βρισκόμασταν σήμερα αν τα οικονομικά και κοινωνικά συστήματα δεν άλλαζαν και παρέμεναν «σταθερά» τα ίδια από την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία μέχρι σήμερα.
Ας μην κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε ότι η αλλαγή είναι ένα αναπόφευκτο γεγονός, άσχετα αν αυτό δεν «βολεύει» τα συμφέροντά μας.
Στόχος της κοινωνίας μας, και τον στόχο αυτό τον έχουμε ενστερνιστεί όλοι εμείς σαν άτομα, είναι το άμεσο «Υλικό Κέρδος».
Δεν μας ενδιαφέρει πλέον πόσο χρόνο κάνει το χαμομηλάκι να μεγαλώσει, αλλά, πόσο θα «κοστίζει» το κιλό και το πόσο θα κερδίσουμε από την πώλησή του.
Ας μην κρυβόμαστε υποκριτικά πίσω από το δάχτυλό μας. Μέσα από τα προηγούμενα λόγια τα οποία αναφέρατε, διατύπωσα δημοσίως όσα λέμε με τις παρέες μας, σχεδόν όλοι, παντού όπου βρεθούμε.
Εις ανάμνησιν της Δέσποινας, ένα κομμάτι από ανάρτησή της σχετικό με τα αιώνια ερωτήματα!
Sign of the Times, αγαπημένο της τραγούδι.
Η ζωή έχει ομορφιά πολλή. Αλλά και δυσκολίες και διαψεύσεις και πόνο. Όλα αντέχονται. Για όλα βρίσκουμε κάποιες απαντήσεις. Είναι όμως και ένα θέμα που μας δυσκολεύει. Το τέλος του βίου. Το παραμερίζουμε, το αποδεχόμαστε, συνθηκολογούμε, μαθαίνουμε να ζούμε μ' αυτό. Η συμφιλίωση είναι, να πούμε όταν θα έρθει η στιγμή, "μια ζωή έζησα, μια ζωή χάρηκα". Και είναι αλήθεια αυτό. Μια ολόκληρη ζωή, ένας πλήρης κύκλος. Πολλοί άνθρωποι ζουν συμφιλιωμένοι. Κι άλλοι φοβούνται τον θάνατο.
Τι δηλαδή; Την ανυπαρξία. Ποιος μπορεί να ισχυριστεί οτι είναι προτιμότερη από την ύπαρξη η ανυπαρξία;
Έτσι, από τα αρχαιότατα χρόνια ο άνθρωπος, δεν ξέρω πώς ξεκίνησε, δημιούργησε την πεποίθηση οτι υπάρχει μετά θάνατον ζωή. Ήταν παρηγορητικοί οι λόγοι; Ήταν φαντασία; Ή στηρίζονταν κάπου οι πεποιθήσεις αυτές;
Ήρθε όμως ο Φρόιντ στα γηρατειά του και είπε υπάρχει μία αρχή, ένας νόμος μέσα στη φύση, που αυτός είναι ο αρχετυπικός. Ο πρωταρχικός, ο πιο ισχυρός. Πιο ισχυρός και από τη γέννηση δηλαδή, από τη δημιουργία, από το είναι, από τον έρωτα. Ποιος είναι αυτός ο νόμος;
Είναι λέει η τόντεστριμπ, η ορμή προς τον θάνατο. Ορμή προς θάνατον. Το ρεύμα του θανάτου. Είναι αυτό που σπανιότερα στρέφεται προς τα μέσα και μας τραβάει στον βυθό, στην αυτοεγκατάλειψη, την κατάθλιψη, την σκέψη της αυτοκτονίας. Κι όταν, κι αυτό είναι το σύνηθες, στρέφεται προς τα έξω, τότε γίνεται αυτό το φαινόμενο που το λέμε (η αγκρισιβιτέτ), **η επιθετικότητα**.
Και ορμή για ζωή από την άλλη. Είναι οι δύο πόλοι του γίγνεσθαι. Είναι η φιλότης και το νείκος.
Έτσι λειτουργεί ο κόσμος μας, ο ορατός κόσμος των θνητών. Η ζωή είναι θνητή και ο θάνατος αθάνατος.
Υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο; Και βέβαια υπάρχει. Όμως αυτό είναι υποκειμενική μου γνώση.
***
Δ.
«Γιατί ελπίζω να πεθάνω στα 75» είναι ο τίτλος άρθρου του Δρ. Ezekiel Emanuel στην Atlantic το 2014, στο οποίο υποστηρίζει την «ποιότητα» έναντι της «ποσότητας» της ζωής. Ο Μπάιντεν ανακοίνωσε τη δημιουργία μιας ειδικής «Δύναμης Κρούσης» για τον κορωνοϊό επιλέγοντας τον Emanuel ως ένα από τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου. (Το ειρωνικό είναι που ο Emanuel επιλέχθηκε γι’ αυτό από έναν άνδρα που έχει ξεπεράσει τα 75!). Ο Emanuel είναι πρόεδρος του Τμήματος Ιατρικής Ηθικής και Πολιτικής Υγείας στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας.
Αναρωτιέται κανείς λοιπόν με ποιον τρόπο ο Emanuel θα συμβάλει στη διαμόρφωση της εθνικής αντίδρασης σε μια πανδημία που επηρεάζει δυσανάλογα τους ηλικιωμένους και τους ευάλωτους. Άραγε η συνεισφορά τους θα σταθμίζεται σε σχέση την κατανάλωση πόρων (μια ερώτηση που γίνεται ιδιαίτερα πιεστική σχετικά με τη διανομή ενός εμβολίου);
Το COVID-19 έχει χτυπήσει σκληρά τους ηλικιωμένους, με τα άτομα ηλικίας 75-84, σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων να έχουν τον κίνδυνο θανάτου από COVID-19 ως 220 φορές υψηλότερα από ό, τι τα άτομα ηλικίας 18-29 ετών (για άτομα ηλικίας 50-64 ετών είναι 30 φορές υψηλότερο). Το να συγκροτείται μια ομάδα για την αντιμετώπιση μιας πανδημίας, η οποία βλάπτει ιδιαίτερα τους ηλικιωμένους και εκείνους που είναι πιο ευάλωτοι από αναπηρίες και διάφορα προβλήματα υγείας, ένα άτομο όπως ο Emanuel είναι μια ανησυχητική επιλογή.

Την εξαίρεση όλου του Δικαστηρίου πλην της προέδρου ζήτησε ο συνήγορος του χρυσαυγίτη ευρωβουλευτής Γιάννη Λαγού. «Ερχόμενος στην αίθουσα σχημάτισα την εντύπωση ότι εισέρχομαι σε Δικαστήριο της Γαλλικής Επαναστάσεως, όπου υπήρχαν πλήθη.

Ελπίζω να εγγυηθείτε τη σωματική μου ακεραιότητα. Και συνέχισε: «Η Ευρωπαϊκή σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ορίζει ότι ο κατηγορούμενος τεκμαίρεται αθώος μέχρι να καταδικασθεί. Τα ΜΜΕ δεν επιτρέπεται να προεξοφλούν το αποτέλεσμα της δίκης. Όλα αυτά που αποτελούν νόμο του κράτους έχουν παραβιαστεί με την ανοχή του δικαστηρίου σας. Υπάρχει επηρεασμός του δικαστηρίου σας. Εγινε από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όλες τις εφημερίδες τα ΜΜΕ και τα πολιτικά κόμματα. Αυτός ο επηρεασμός για μας μας δημιουργεί την εντύπωση ότι διακυβεύεται η ανεξαρτησία του δικαστηρίου σας. Τόσοι παράγοντες προσπαθούν να σας επηρεάσουν. Ελπίζω να μην επηρεαστήκατε. Απλή υπόνοια ότι έχετε επηρεαστεί αρκεί για να καταθέσουμε την αίτηση εξαίρεσης. Μέσα στη Βουλή αναρτήθηκαν πίνακες που έλεγαν ότι «δεν είναι αθώοι». Η Ένωση Δικαστών και εισαγγελέων δήλωσε ικανοποιημένη για τη δίκη. Η δίκη αυτή είναι ποινική αλλά με την ανοχή σας μεταβλήθηκε σε πολιτική δίκη. Και αυτή η ανοχή σας μας δίνει την υπόνοια ότι πρόκειται περί επιδοκιμασίας. Όλες οι εφημερίδες σας επαινούν. Γράφανε ότι είστε η καλή και αδέκαστη δικαστής, αυτό δεν το αμφισβητούμε, αλλά υπάρχουν άλλοι δικαστές ανίκανοι. Ταυτόχρονα οι ίδιες εφημερίδες στρέφονται κατά της εισαγγελέως επειδή δεν συμφώνησε με την άποψη του μιντιακού κατεστημένου. Γράφουν σε ποια κελιά θα πάνε. Προεξόφλησαν ότι δεν θα έχουν αναστολή. Πρόκειται για παραβίαση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του νόμου, κλπ. Δεν είδατε τις παρανομίες, δεν κάνατε μια δήλωση. Το δικαστήριο είναι ποινικό όχι πολιτικό. Δεν δικάζεται ούτε ο φασισμός ούτε ο ναζισμός, δεν είναι ποινικές πράξεις. Αλλά δεν υπάρχει νόμος που να τα απαγορεύει. Καλύτερα να τους εκτελούσατε. Καμία σχέση με τη Νυρεμβέργη που λένε. Εδώ δεν δικάζονται άνθρωποι για πόλεμο. Εδώ δικάζονται άνθρωποι που παρανόμησαν. Η πρόταση της εισαγγελέως έχει βαρύτητα γιατί η εισαγγελέας εκπροσωπεί τα συμφέροντα του Δημοσίου. Το Δικαστήριο εξυπηρετεί την ιδέα της Δικαιοσύνης», είπε ο κ. Πλεύρης.
Η ομοφυλοφιλία είναι μια σεξουαλική τάση του ανθρώπου, η οποία αντίκειται μεν στην κατά φύσιν αποστολή της συνουσίας (αναπαραγωγή), εξυπηρετεί δε την ηδονιστική πλευρά της.
Ασφαλώς είναι μια απόκλιση της φύσης και τα ποσοστά της ομοφυλοφιλικής συμπεριφοράς στον άνθρωπο, είναι πολύ μικρά (περίπου στο 4-5% επί του συνόλου).
Ο ορισμός του φυσιολογικού ωστόσο, δεν έχει να κάνει μόνο με την ποσόστωση, αλλά κυρίως με την εξυπηρέτηση των φυσικών σκοπών. Δηλαδή κάθε είδος έχει ως φυσικό σκοπό την επιβίωση, η οποία διασφαλίζεται πρωτίστως με την αναπαραγωγή. Η φύση ορίζει ότι στον άνθρωπο συμβαίνει μέσω της συνουσίας μεταξύ άνδρα και γυναίκας. Οι ορμόνες ρυθμίζουν τις ορμές και τις επιθυμίες, ώστε η συνουσία να επιτύχει τον στόχο της αναπαραγωγής και ως κίνητρο για αυτήν, είναι η ηδονή.
Σκοπός της ηδονής είναι η αναπαραγωγή, όπως τα ωραία αρώματα και χρώματα στα άνθη, στοχεύουν στο ίδιο αποτέλεσμα.
Ο άνθρωπος ωστόσο, μπορεί να απομονώνει την ηδονή από τον σκοπό της και να την επιδιώκει ανεξάρτητα. Ο ηδονισμός, πολλές φορές αποτελεί αυτοσκοπό του ανθρώπου. Υπάρχουν ελάχιστα παραδείγματα στην φύση, που και άλλα είδη επιδεικνύουν παρόμοια συμπεριφορά.
Η κοινωνία απέναντι στην ομοφυλοφιλία
Οι κοινωνίες ωστόσο, ποτέ δεν αποδέχονταν την ομοφυλοφιλική συμπεριφορά, αμυνόμενες στην στρέβλωση της φύσης, η οποία απειλεί την επιβίωση της κοινότητας με το απλό σκεπτικό πως "αν την επιτρέψουμε και γενικευτεί ανεξέλεγκτα, θα εκλείψουμε ως γένος".
Έτσι οι ομοφυλόφιλοι υπήρξαν διωκόμενοι σε όλες τις κοινωνίες, ακόμη και στην δημοκρατική Αθήνα της αρχαιότητας.
Η ομοφυλοφιλία αν και αφύσικη συμπεριφορά, σπάνια αποτελεί συνειδητή επιλογή ενός ανθρώπου.
Η επιστήμη συμπεραίνει πως τα αίτια ανάγονται σε γονιδιακές, ορμονικές και κοινωνικές επιδράσεις.
Αφγανοί βιαστές η πλειοψηφία των δήθεν προσφύγων στην Μόρια. Η αντικατάσταση πληθυσμού συμβαίνει σε καιρό ειρήνης, χωρίς καμία χρήση βίας. «Οι παράνομοι μετανάστες της Μόρια είναι κυρίως Αφγανοί νέοι άνδρες εκ των οποίων αρκετοί δεν...

Αφγανοί βιαστές η πλειοψηφία των δήθεν προσφύγων στην Μόρια.
Η αντικατάσταση πληθυσμού συμβαίνει σε καιρό ειρήνης, χωρίς καμία χρήση βίας.
«Οι παράνομοι μετανάστες της Μόρια είναι κυρίως Αφγανοί νέοι άνδρες εκ των οποίων αρκετοί δεν διστάζουν να βιάσουν παιδιά, γυναίκες αλλά και άνδρες με συχνότητα ένα περιστατικό την εβδομάδα. Τα θύματα είναι κατά 50% αγόρια και κορίτσια κάτω των 18 ετών, εκ των οποίων αρκετά κάτω των πέντε ετών. Ολοι οι δράστες έχουν υποβάλλει αίτηση ασύλου και επιδοτούνται με προπληρωμένη κάρτα με τόσα χρήματα, όσα δεν κερδίζουν μηνιαίως οι νόμιμοι Έλληνες πολίτες και δεν προβλέπεται να φύγουν ποτέ από την χώρα μας, παρά μόνο εάν ο λαός πάρει την κατάσταση στα χέρια του.» Αυτά δήλωσε ο ιατρός Ντεκλάν Μπαρύ (Declan Barry), των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στο περιοδικό Newsweek κι όχι κανένας Ελληνας φασίστας ή ξενοφοβικός.
Σχετικά με το μέγιστο πρόβλημα της μουσουλμανικής λαθρομετανάστευσης που κυριολεκτικά πνίγει την χώρα επί χρόνια, ακούμε διαρκώς από κυβερνώντες, πολιτικά κόμματα και παράγοντες των τοπικών κοινωνιών να επαναλαμβάνονται μέχρι αηδίας τα ίδια χοντροκομμένα παραμύθια που δεν αντέχουν σε καμία λογική επεξεργασία και απευθύνονται σε αφελείς ή ανίδεους.
Παραμύθι Νο 1> «Η αιτία της μαζικής λαθρομετανάστευσης είναι ο πόλεμος που αναγκάζει τους ανθρώπους να φεύγουν από τις πατρίδες τους επειδή κινδυνεύει η ζωή τους».
Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που τηρούν οι ελληνικές αρχές, η πλειονότητα των λαθρομεταναστών που έρχονται στην χώρα μας είναι Αφγανοί. Το Αφγανιστάν όμως βίωσε τον χειρότερο πόλεμο κατά το διάστημα 1979-88, όταν ο σοβιετικός στρατός είχε εισβάλει και κυριεύσει την χώρα και προέβαινε σε τρομακτικά αντίποινα σε βάρος αμάχων για τον ανταρτοπόλεμο που του έκαναν οι μουτζαχεντίν. Παραδόξως όμως δεν υπήρξε τότε κανένα κύμα Αφγανών προσφύγων προς την Ευρώπη!
Οταν πάλι μαινόταν ο πόλεμος Ιράν-Ιράκ την δεκαετία του 1980 ο οποίος ήταν ιδιαίτερα βάρβαρος και στοίχισε την ζωή σε περίπου 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους, πάλι δεν υπήρξε κανένα κύμα Ιρανών και Ιρακινών προσφύγων προς την Δύση! Αλλά και όταν έγινε η διαβόητη γενοκτονία των Τούτσι από τους Χούτου στην Ρουάντα στα μέσα της δεκαετίας του 1990 με 1 εκατομμύριο θύματα και μισό εκατομμύριο βιασμούς, ούτε τότε πλημμύρισε η Ευρώπη από πρόσφυγες. Επομένως το λογικό συμπέρασμα που βγάζει κανείς είναι πως ΔΕΝ είναι ο πόλεμος η βασική αιτία του φαινομένου που παρατηρούμε σήμερα.
Ποια όμως είναι τότε η ειδοποιός διαφορά του σήμερα με τις προηγούμενες δεκαετίες; Ποια είναι η πραγματική αιτία της μαζικής μετακίνησης εξαθλιωμένων πληθυσμών προς την Ευρώπη, αν όχι ο πόλεμος; Η πραγματική αιτία είναι μία: το smartphone. Από την στιγμή που και ο πιο πάμφτωχος κάτοικος της υποσαχάριας Αφρικής ή των οροσειρών του Πακιστάν, ή των λασπότοπων του Μπαγκλαντές απέκτησε πρόσβαση σε smartphone και είδε πώς ζει ο κόσμος στην ευημερούσα Ευρώπη, πώς διασκεδάζει, πώς απολαμβάνει ελευθερίες και δικαιώματα, ήταν αδύνατον πλέον να τον κρατήσει οτιδήποτε στον τόπο του.
Επομένως έχουμε να κάνουμε με σαφή ροή λαθρομεταναστών οι οποίοι χρησιμοποιούν την ιδιότητα του πρόσφυγα ως άλλοθι και ως φθηνή δικαιολογία για να εκμεταλλευτούν τα κενά του ευρωπαϊκού νομικού συστήματος και να μπορέσουν να φθάσουν στις χώρες που έχουν δει στο smartphone για να ζήσουν κι αυτοί όπως ζουν εκείνοι τους οποίους βλέπουν στα smartphones.
Γι’ αυτό οι δημοσιογράφοι λένε συχνά με έκπληξη ότι οι λαθρομετανάστες είναι πολλές φορές ρακένδυτοι και ταλαιπωρημένοι, αλλά έχουν πάντα πανάκριβο smartphone τελευταίας τεχνολογίας στο χέρι τους – αυτό συμβαίνει διότι πολύ απλά το smartphone είναι η κινητήρια δύναμη πίσω από τη νέα μεγάλη μετανάστευση των πληθυσμών και όχι ο φόβος του πολέμου. Και είναι και κάτι ακόμα. Το ιερό καθήκον που έχουν προς τον Αλλάχ, δηλαδή προς τον Ιμάμη, ο οποίος τους προστάζει να είναι έτοιμοι για δράση όταν θα έρθει η κατάλληλη ώρα και δοθεί το σήμα.


Ο Ερντογάν δεν σκέπασε με χαλί το «Ομφάλιο» στην Αγία Σοφία – Εκεί θα στεφθεί χαλίφης 

