Dr Γρηγόρης Βασιλειάδης Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπευτής «»ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ για τον Covid, ούτε η αγωνία του θανάτου από μια εύκολα διαδιδόμενη πλην ελάχιστα θανατηφόρα ίωση. Είναι ο θρήνος πως τίποτε δε θα είναι πια το ίδιο.
Dr Γρηγόρης Βασιλειάδης Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπευτής «»ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ για τον Covid, ούτε η αγωνία του θανάτου από μια εύκολα διαδιδόμενη πλην ελάχιστα θανατηφόρα ίωση. Είναι ο θρήνος πως τίποτε δε θα είναι πια το ίδιο.
Πόσο Φανταστικό μπορεί να είναι ένα Φανταστικό σενάριο;
Ειδικά όταν είναι τόσο, μα τόσο Οφθαλμοφανές;
Κρίση οικονομική, αξιών, στοχασμού, νομίζετε ότι θα συνεχίσετε την ζωή σας με όλα τα συνηθισμένα σκαμπανεβάσματα και λέτε «κι αυτό θα περάσει» λογικό ακούγεται εκ πρώτης όψεως. Ομως κάποιοι κύριοι της Νέας Τάξεως Πραγμάτων έχουν άλλα σχέδια για εσάς, την οικογένεια της και το μέλλον των απογόνων σας. Πόσο ακόμη νομίζετε ότι θα ανέχονται οι Τηλεπαθητικοί Επικυρίαρχοι τον Ελληνικό τρόπο Σκέψεως, Δράσεως – έστω κι εκφυλισμένο- ή την οποιαδήποτε πολιτισμική διαφορετικότητα του κάθε λαού;
“Κύριε Πρόεδρε, η επίσκεψή σας σηματοδοτεί το ξεκίνημα μιας Νέας Εποχής …” είπε ο Α. Σαμαράς στον πρόεδρο Πέρεζ του Ισραήλ κατά την επίσκεψη του στην Αθήνα τον Αύγουστο του 2012. Ποιάς «Νέας Εποχής» είπε ο λαλίστατος, τι εννοούσε, τι ξέρει; Φυσικά και γνωρίζει, αλίμονο ! Θα σας πω, αν ενδιαφέρεστε, τι θέλουν, τι επιδιώκουν και πως τα σχέδια τους ευοδώνονται και μάλιστα με ταχύτατους ρυθμούς.
Θέλουν μια φυλή σε όλον τον πλανήτη, ένα αμάλγαμα όλων των λαών και την δημιουργία ενός νέου υβριδίου με IQ γύρω στο 60.
Για να το καταφέρουν δεν διστάζουν μπροστά σε εκατοντάδες εκατομμύρια θύματα. Γιατί να διστάζουν αφού δεν είναι άνθρωποι και μας βλέπουν σαν αριθμούς, (όχι δεν είναι ΟΡΓΑΝΙΚΕΣ ΠΥΛΕΣ, αυτές είναι άνθρωποι), για να μην ξαφνιάζεστε και πέφτετε από το αγαπημένο σας σύννεφο, οι Επικυρίαρχοι του πλανήτη μας, δεν δίνουν «δεκάρα τσακιστή» για την ζωή σας και σας υπολογίζουν σαν μπριζολάκια, χρήμα και μπαταρίες. Λογικό είναι για τον τρόπο που σκέφτονται και τις εντολές που ακολουθούν.
Τι επιδιώκουν να πετύχουν;
Ενεργοποιούν το φονταμενταλιστικό Ισλάμ στο Βορειοαφρικανικό τόξο εδώ και χρόνια, Λιβύη, Αίγυπτος, τώρα και στην Συρία, με κάμποσους ακόμη να ακολουθούν. Η γροθιά που θα διαλύσει τα πάντα, ο καταλύτης, είναι η Κίνα. Την Κίνα την «φτιάξανε», δίνοντάς τους δωρεάν τεχνολογία μέσω των πολυεθνικών εταιρειών, ενώ ο υπόλοιπος «πολιτισμένος» κόσμος ασχολούνταν με την ψευδή ποιότητα της ζωής του, μέχρι που αυτή η «ποιότητα» σαν άλλη μια ψευδαίσθηση, έγινε ταφόπλακα κι είναι έτοιμη να πέσει στο κεφάλι του. Είναι να γελά κανείς με αυτά που παρατηρεί γύρω του και είμαι απόλυτα σίγουρος πως κάποιοι γελούν πολύ, μα ΠΟΛΥ, με τον «πολιτισμένο» άνθρωπο.
Κανείς δεν δείχνει να θυμάται πως, οι άνθρωποι δεκάδες χιλιάδες χρόνια ζούσαν χωρίς εμβόλια και χωρίς τρόφιμα ονομασίας προέλευσης τυποποιημένα (!!!)
Η ιατρική επιστήμη χρησιμεύει πρωτίστως στην αναπαραγωγή «ανθρώπων» που ήταν καταδικασμένοι από τους φυσικούς νόμους να εκλείψουν, όπως γίνεται σε όλο το φυσικό βασίλειο. Γιατί άραγε; Σκέφτεται κανείς; Το ανθρώπινο DNA είναι ένα βιολογικό ιντερνέτ και ανώτερο από πολλές πλευρές από το τεχνητό. Η τελευταία Ρωσική επιστημονική έρευνα, σχετικά με το ανθρώπινο DNA, εξηγεί άμεσα η έμμεσα φαινόμενα όπως η μαντική ικανότητα, η τηλεπάθεια, η τηλεμεταφορά, η διαίσθηση, η εξ αποστάσεως θεραπεία, η αυτό-θεραπεία, η αιθερική αύρα γύρω από το ανθρώπινο σώμα, το αιθερικό διπλό, η επήρεια του Νου στον καιρό, στο περιβάλλον και στον χρόνο και πολλά, πολλά περισσότερα.
Ξεχάστε το ανθρώπινο DNA
Ηδη ζούμε σε έναν απίθανο αχταρμά μιας θάλασσας αρρωστημένου dna. Τα βασικά εργαλεία τους τώρα είναι η μιασματική πολυπολιτισμικότητα η οποία προωθείται μέσω των ΜΚΟ και των λαθρολάγνων κομμάτων. Επειδή έχουν περάσει το πολιτικά ορθόν της «δημοκρατίας». Τι σχέση έχει τώρα η σημερινή «δημοκρατία» με την αρχαιοελληνική άμεση δημοκρατία, μόνο τα αρρωστημένα μυαλά τους το ξέρουν.
Φυσικά και ξέρουν τι κάνουν, αλίμονο, χρόνια το κάνουν, ξανά και ξανά. Μόνο έξυπνοι δεν είναι δεν είναι οι Επικυρίαρχοι, απλώς ακολουθούν μηχανιστικά ένα επιτυχημένο μοντέλο, (το ίδιο βλάκες με αυτούς είναι κι όσοι, δηλαδή σχεδόν όλοι, πλην ελαχίστων) ακολουθούν τα λεγόμενα και τα συστήματα τους με τους –ισμούς κάθε είδους. Εχουν σοβαρότατο λόγο που το κάνουν. Φοβούνται την ΑΝΑΦΛΕΞΗ των τελευταίων Εμψύχων Ανθρώπων στον πλανήτη, ειδικά του DNA των Ελλήνων κι αυτό δεν είναι ούτε εθνικιστικό ούτε εγωιστικό, κάθε άλλο.
Ο Robert Hoogland (Ρόμπερτ Χόγκλαντ) συνελήφθη την Τρίτη μετά την έκδοση εντάλματος από δικαστή νωρίτερα αυτό το μήνα επειδή είπε δημόσια το όνομα του κοριτσιού και έδειξε το πρόσωπό του, σύμφωνα με πηγές που βρίσκονται κοντά στην κατάσταση. Σύμφωνα με πληροφορίες, θα παραμείνει υπό κράτηση της αστυνομίας εν αναμονή απόφασης σχετικά με την απελευθέρωσή του από το Ανώτατο Δικαστήριο της Βρετανικής Κολομβίας στο Βανκούβερ.
Όπως αναφέρει το Christian Post, ο δικηγόρος του Χόγκλαντ θα ζητήσει την ακύρωση του εντάλματος σύλληψης και την απελευθέρωσή του με την αιτιολογία ότι η κράτηση είναι παράνομη.
Ο Χόγκλαντ έχει εκφράσει την αντίθεσή του σε αυτό που είναι τώρα γνωστό ως ιατρική περίθαλψη «που επιβεβαιώνει το φύλο» (“gender-affirming”) με την ελπίδα να αποτρέψει την κόρη του να υποστεί μη αναστρέψιμη βλάβη. Η πρώην σύζυγος του Χόγκλαντ, η οποία υποστηρίζεται από το καναδικό ιατρικό και νομικό σύστημα, προχωρά με τη μετάβαση του παιδιού τους ενάντια στις επιθυμίες του.
Στον απόηχο του εορτασμού των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση του 1821, διαπίστωσα πόσο υποκριτικός και υπονομευτικός ήταν αυτός ο εορτασμός, ο οποίος διοργανώθηκε από ανθρώπους που δεν πιστεύουν στο Έθνος και την ιστορική αλήθεια, ούτε στα σύμβολα και τις αξίες των Ελλήνων.
Θα ξεκινήσω από τα σύμβολα:
Στο Προεδρικό Μέγαρο, παρουσία των υψηλών προσκεκλημένων, τρείς "τενόροι" της μπάντας του Πολεμικού Ναυτικού, τραγούδησαν τον Εθνικό μας Ύμνο, με τρόπο που προσβάλλει τα σύμβολα του Έθνους, αφού παρήλλαξαν τον Ύμνο σαν να ήταν ένα μουσικό κομμάτι, που μπορεί κανείς να διασκευάσει ως "μουσική άποψη"!
Ο Εθνικός Ύμνος δεν διασκευάζεται, δεν παραλλάσσεται, δεν τραγουδιέται με εναλλακτικό τρόπο, γιατί δεν είναι τραγουδάκι, αλλά παιάνας και σύμβολο του Έθνους. Κατά την ίδια έννοια, απαγορεύεται οποιαδήποτε παραλλαγή της Ελληνικής Σημαίας.
Επίσης, κατά την διάρκεια της Έπαρσης της Σημαίας στον βράχο της της Ακρόπολης, μια υψίφωνος της κακιάς ώρας, τραγούδησε εντελώς φάλτσα τον Εθνικό μας Ύμνο, έχοντας ανοιχτά τα χέρια, σαν να κάνει δέηση σε κάποιον αρχαίο θεό. Το κακόηχο αποτέλεσμα έγινε αντιληπτό απ΄όλους, γελοιοποιώντας την τελετή από την άθλια φωνή της και την γελοία εικόνα της. Ο Εθνικός Ύμνος τραγουδιέται πάντα σε στάση προσοχής. Δεν είναι τραγουδιστική συναυλία, για να κάνει θεατρινισμούς η κάθε τραγουδιάρα...
Η τραγουδιάρα και οι "τενόροι", προσέβαλαν τα σύμβολα του Έθνους, με την κακογουστιά, την ανεπάρκεια και την ασέβειά τους.
Τα σύμβολα προσέβαλαν επίσης η ΠτΔ, της οποίας η εμφάνιση υπήρξε κατώτερη των περιστάσεων (ως συνήθως) καθώς και η μόνιμη παρουσία δίπλα της του "πρώτου κυρίου", ο οποίος μοστράριζε δίπλα της ως "σύντροφος" της κυρίας Προέδρου...
Ο γκόμενος ή η γκόμενα του κάθε πολιτικού, δεν είναι δημόσιο πρόσωπο, ώστε να παρευρίσκεται δίπλα του σε δημόσιες τελετές και ειδικά τόσο μεγάλης σπουδαιότητας.
Ο ερωτικός σύντροφος, δεν είναι ισότιμος με τον ή την σύζυγο.
Οι Τούρκοι κάλεσαν τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη σε βοήθεια και αυτός εισέβαλε στην πόλη με επικεφαλής τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη...
Δικαιωματιστής. Ανοίγω το λεξικό Μπαμπινιώτη δεν τη βρίσκω. Ανοίγω το Λεξικό Δημητράκου, με μουτζώνει (το Λεξικό). Δεν μπορεί, λέω. Πιθανόν να είναι μια λέξη ομηρική. Ή ίσως μεσαιωνική (όταν η ελληνική κατά τους εθνομηδενιστές είχε πάψει να ομιλείται). Κάνω βουτιά στο LIDDELL και SCOTT, άνθρακες ο θησαυρός, η λέξη “δικαιωματιστής” δεν είναι αποθησαυρισμένη πουθενά. Πόσω μάλλον η λέξη “δικαιωματίστρια”.
Η λέξη δεν υπάρχει στα λεξικά, αλλά υπάρχει γύρω μας (μάλιστα, κατά μια έννοια, μας πολιορκεί). Και είναι βέβαιον ότι έστω με βαριά καρδιά ο κ. Μπαμπινιώτης θα τη συμπεριλάβει στην επόμενη εμπλουτισμένη έκδοση του Λεξικού του. Οι Liddell και Scott τη γλύτωσαν. Τι έννοια έχει εκλάβει στις ημέρες μας η λέξη “δικαιωματιστής”; Μια λέξη του σωλήνα, αλλά αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό. Άλλωστε πλήθος λέξεων της σημερινής καθομιλουμένης κοινής, δημιουργήθηκαν στα γραφεία των φιλολόγων της πρώτης μετεπαναστατικής περιόδου. Όταν το νεαρό κράτος δημιούργησε τον εαυτόν του.
Η λέξη εφημερίδα λόγου χάριν αποδίδει την έννοια του journal, ή του news paper, ανατρέχοντας για να βρει τη διατύπωση της στην “εφημερίδα” του Μεγαλέξαντρου, που ήταν απλώς η ημερήσια διαταγή που εξέδιδε το επιτελείο του. Δικαιωματιστές, λοιπόν, σήμερα αυτοονομάσθηκαν και αυτοπροσδιορίζονται εκείνοι που ενδιαφέρονται και παλεύουν για δικαιώματα. Ποια δικαιώματα όμως; Όλα, ή όσα επιλεκτικώς οι δικαιωματιστές προβάλλουν;
Την τελευταία δεκαετία του Ψυχρού Πολέμου η Δύση έριξε στη μάχη ένα νέο ιδεολογικό όπλο, που αναδείχθηκε υπερόπλο: τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η έννοια αυτή υπήρξε βεβαίως προγενέστερη, αλλά στην εποχή Θάτσερ και Ρήγκαν εστίασε περισσότερο στα ατομικά δικαιώματα και λιγότερο ή καθόλου στα συλλογικά. Έως τότε αγωνιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εννοούνταν κυρίως όσοι (πρόσωπα, κόμματα, συνδικάτα) αγωνίζονταν για την αξιοπρέπεια (ακόμα και την απελευθέρωση) της εργασίας, εναντίον του ρατσισμού, κρατικού και κοινωνικού, εναντίον των υπολειμμάτων της αποικιοκρατίας και υπέρ του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα πολλών λαών.
Συνεχίζοντας, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασε την άποψη πως «κανείς δεν έχει τρομοκρατηθεί πιστεύω εγώ από την δράση αυτών των οργανώσεων, των τρομοκρατικών. Κανείς δεν έχει τρομοκρατηθεί από τη 17 Νοέμβρη. Αντίθετα ο ελληνικός λαός έχει τρομοκρατηθεί από πάρα πολλές άλλες πολιτικές».
Στο σημείο εκείνο η δημοσιογράφος ρωτά: «δεν καταλαβαίνω τι λέτε, λέτε ότι δεν είχαμε τρομοκρατηθεί ως λαός από τη 17 Νοέμβρη με τις δολοφονίες;» με τον κ. Δρίτσα να επιμένει στην τοποθέτησή του και να απαντά: «ναι, βεβαίως, το έχω βιώσει».
Ακούστε το στο δέκατο λεπτό του ηχητικού ντοκουμέντου:
Του Γιώργου Καραμπελιά
Το πολιτικό σύστημα καθίσταται όλο και πιο εξόφθαλμα μονοπολικό καθώς η υπάρχουσα αντιπολίτευση αποδεικνύεται παντελώς ανίκανη να αποτελέσει, έστω στοιχειωδώς, μία εναλλακτική πρόταση. Πρόκειται για ένα δομικό και μη αναστρέψιμο ιστορικό γεγονός, καθώς μεταβαίνουμε από τη δικαιωματιστική, «επιτρεπτική», εθνομηδενιστική, καταναλωτικού χαρακτήρα, μεταπολιτευτική περίοδο, ιδιαίτερα στα χρόνια 1990-2010, σε μια νέα ιστορική εποχή, εθνοκεντρική, παραγωγική, με άξονα τις ατομικές και συλλογικές υποχρεώσεις. Ως εκ τούτου, η δικαιωματιστική Αριστερά – τύπου Σύριζα, η γελοιογραφία Βαρουφάκη και το βαρδινογιάννειο απολειφάδι του ΚΙΝΑΛ– είναι ανίκανη να αποτελέσει μια αυθεντική αντιπολίτευση στη Νέα Δημοκρατία.
Η μόνη πιθανή αντιπολίτευση θα μπορούσε να είναι εθνοκεντρικού τύπου, να ασκεί κριτική από θέσεις πατριωτικές στα αναρίθμητα ελλείμματα της Νέας Δημοκρατίας και της κυβέρνησης Μητσοτάκη και να προτάσσει προγραμματικά το αίτημα της επιβίωσης-αναγέννησης του ελληνισμού ως το κεντρικό διακύβευμα της περιόδου. Δηλαδή, να αναδεικνύει ως κυρίαρχα τα αιτήματα της δημογραφικής ανάταξης, της ενδογενούς παραγωγής και της πολιτισμικής αναγέννησης, της αντιμετώπισης του μεταναστευτικού, του τουρκικού επεκτατισμού, της αναδόμησης του εκπαιδευτικού συστήματος όχι μόνο σε αξιοκρατική, αλλά και σε ελληνότροπη κατεύθυνση. Και σε όλα αυτά τα ζητήματα, οι «τρύπες» της Νέας Δημοκρατίας είναι διακριτές διά γυμνού οφθαλμού. Τρύπες που απορρέουν από μια ιδεολογία άκριτης αποδοχής της παγκοσμιοποίησης και αποτυπώνονται εμβληματικά στις επιλογές της για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821.
Κατά συνέπεια, μόνο μέσα από μια κριτική πατριωτικού χαρακτήρα θα μπορούσε να αμφισβητηθεί το σημερινό μονοπολικό πολιτικό σύστημα. Και η ίδια η πραγματικότητα συνηγορεί ως προς αυτό καθώς, τα τελευταία χρόνια, τα μόνα ζητήματα που απέσπασαν μια ευρεία λαϊκή συναίνεση υπήρξαν το Μακεδονικό, το μεταναστευτικό, η αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού και η προβολή της αντιστασιακής παράδοσης του ελληνισμού με αφορμή το 1821.
Ένας πολιτικός πόλος που, εκκινώντας από το κεκτημένο της δημοκρατικής και πατριωτικής παράδοσης του ελληνισμού, θα επιχειρούσε τη σύνθεσή τους σε αυτό που αποκαλούμε δημοκρατικό πατριωτισμό.
Α Ρ Μ Α Γ Ε Δ ΩΝ
Τους κανόνες τους ξέρετε, ξεδιπλώστε τις σκέψεις σας ελεύθερα...
*ευχαριστούμε την Aya που φιλοτέχνησε αυτό το Αναψυκτήριο
Συνέντευξη στον Χρύσανθο Ξάνθη & την Έφη Λάνταβου
Έχει τον τρόπο να κλείνει όσο επιτρέπει στον εαυτό του όποια ζητήματα θεωρεί ο ίδιος πως θέλει να το κάνει. Είναι από τους λίγους επιστήμονες που λέει «δεν ξέρω» ή που αρνείται να απαντήσει όταν για κάτι δεν είναι σίγουρος.
Μία δύσκολη συζήτηση λοιπόν και για τους αναγνώστες, μιας και προϋποθέτει να συγκεντρωθεί κάποιος σε αυτό που διαβάζει, να θέλει να ψηλαφήσει, να ανιχνεύσει, να αφιερώσει χρόνο. Από αυτές τις 4 σελίδες μακάρι να δημιουργηθεί το ενδιαφέρον για «μαθητεία».
Στο site του κου Δανέζη υπάρχουν πολλά κείμενα, εργασίες, απόψεις που μοχθούν να μιλήσουν και να επικοινωνήσουν στον καθημερινό άνθρωπο που νιώθει πως κάτι δεν πάει καλά. Στο youtube επίσης μπορεί κανείς να δει διαλέξεις, συζητήσεις, συνεντεύξεις που θα τον βοηθήσουν να έρθει σε επαφή με τον ‘’καλό κύριο Δανέζη’’, τις ιδέες του, αλλά και το σύμπαν.
Καλή ανάγνωση
Είναι μια πανάρχαια πρακτική, και όχι ιδέα, σε σχέση με την εξέλιξη ενός Πολιτισμού σε Επιστημονικό, Κοινωνικό και Θεολογικό επίπεδο.
Στο Σύμπαν, ο βασικός αιώνιος νόμος είναι η «Αλλαγή» και όχι η κλασική έννοια της «Στασιμότητας» την οποία ονομάζουμε «Σταθερότητα».
Για σκεφτείτε πού θα βρισκόμασταν, αν ο Αϊνστάιν δεν ανέτρεπε τον Νεύτωνα, ο Riemann τον Ευκλείδη. Πού θα βρισκόμασταν σήμερα αν τα οικονομικά και κοινωνικά συστήματα δεν άλλαζαν και παρέμεναν «σταθερά» τα ίδια από την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία μέχρι σήμερα.
Ας μην κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε ότι η αλλαγή είναι ένα αναπόφευκτο γεγονός, άσχετα αν αυτό δεν «βολεύει» τα συμφέροντά μας.
Στόχος της κοινωνίας μας, και τον στόχο αυτό τον έχουμε ενστερνιστεί όλοι εμείς σαν άτομα, είναι το άμεσο «Υλικό Κέρδος».
Δεν μας ενδιαφέρει πλέον πόσο χρόνο κάνει το χαμομηλάκι να μεγαλώσει, αλλά, πόσο θα «κοστίζει» το κιλό και το πόσο θα κερδίσουμε από την πώλησή του.
Ας μην κρυβόμαστε υποκριτικά πίσω από το δάχτυλό μας. Μέσα από τα προηγούμενα λόγια τα οποία αναφέρατε, διατύπωσα δημοσίως όσα λέμε με τις παρέες μας, σχεδόν όλοι, παντού όπου βρεθούμε.
Εις ανάμνησιν της Δέσποινας, ένα κομμάτι από ανάρτησή της σχετικό με τα αιώνια ερωτήματα!
Sign of the Times, αγαπημένο της τραγούδι.
Η ζωή έχει ομορφιά πολλή. Αλλά και δυσκολίες και διαψεύσεις και πόνο. Όλα αντέχονται. Για όλα βρίσκουμε κάποιες απαντήσεις. Είναι όμως και ένα θέμα που μας δυσκολεύει. Το τέλος του βίου. Το παραμερίζουμε, το αποδεχόμαστε, συνθηκολογούμε, μαθαίνουμε να ζούμε μ' αυτό. Η συμφιλίωση είναι, να πούμε όταν θα έρθει η στιγμή, "μια ζωή έζησα, μια ζωή χάρηκα". Και είναι αλήθεια αυτό. Μια ολόκληρη ζωή, ένας πλήρης κύκλος. Πολλοί άνθρωποι ζουν συμφιλιωμένοι. Κι άλλοι φοβούνται τον θάνατο.
Τι δηλαδή; Την ανυπαρξία. Ποιος μπορεί να ισχυριστεί οτι είναι προτιμότερη από την ύπαρξη η ανυπαρξία;
Έτσι, από τα αρχαιότατα χρόνια ο άνθρωπος, δεν ξέρω πώς ξεκίνησε, δημιούργησε την πεποίθηση οτι υπάρχει μετά θάνατον ζωή. Ήταν παρηγορητικοί οι λόγοι; Ήταν φαντασία; Ή στηρίζονταν κάπου οι πεποιθήσεις αυτές;
Ήρθε όμως ο Φρόιντ στα γηρατειά του και είπε υπάρχει μία αρχή, ένας νόμος μέσα στη φύση, που αυτός είναι ο αρχετυπικός. Ο πρωταρχικός, ο πιο ισχυρός. Πιο ισχυρός και από τη γέννηση δηλαδή, από τη δημιουργία, από το είναι, από τον έρωτα. Ποιος είναι αυτός ο νόμος;
Είναι λέει η τόντεστριμπ, η ορμή προς τον θάνατο. Ορμή προς θάνατον. Το ρεύμα του θανάτου. Είναι αυτό που σπανιότερα στρέφεται προς τα μέσα και μας τραβάει στον βυθό, στην αυτοεγκατάλειψη, την κατάθλιψη, την σκέψη της αυτοκτονίας. Κι όταν, κι αυτό είναι το σύνηθες, στρέφεται προς τα έξω, τότε γίνεται αυτό το φαινόμενο που το λέμε (η αγκρισιβιτέτ), **η επιθετικότητα**.
Και ορμή για ζωή από την άλλη. Είναι οι δύο πόλοι του γίγνεσθαι. Είναι η φιλότης και το νείκος.
Έτσι λειτουργεί ο κόσμος μας, ο ορατός κόσμος των θνητών. Η ζωή είναι θνητή και ο θάνατος αθάνατος.
Υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο; Και βέβαια υπάρχει. Όμως αυτό είναι υποκειμενική μου γνώση.
***
Δ.