
Γράφει ο Λύκιος.
Ως γνωστόν, οι αρχαίοι Έλληνες αναζητούσαν το ιδανικό πολίτευμα, που θα εξασφάλιζε την δικαιότερη, αρμονικότερη και ειρηνικότερη κοινωνία.
Οι μεγαλύτεροι φιλόσοφοι περιέγραψαν το ιδανικό πολίτευμα, όπως θα έπρεπε να αποτελεί στόχο κάθε κοινωνίας διαχρονικά.
Ωστόσο, οι ανθρώπινες κοινωνίες πάσχουν από τα εγγενή τους ελαττώματα, τα οποία οφείλονται στην ανθρώπινη φύση. Η ιδιοτέλεια, το μίσος, η ζηλοφθονία, η φιλοδοξία, η αρχομανία και άλλα ανθρώπινα ελαττώματα, δεν επιτρέπουν σε καμία κοινωνία να τα υπερβεί συλλογικά και να πραγματώσει την «ιδανική πολιτεία».
Ασφαλώς οι φιλόσοφοι γνωρίζοντας το ανέφικτο της θεωρίας, επέμειναν να διαδίδουν την ιδανική ιδέα, ώστε να αποτελεί διαχρονικό Φάρο και να πορεύονται οι κοινωνίες, στον ορθό δρόμο.
Η επινόηση της δημοκρατίας, υπήρξε η πλέον εφαρμόσιμη εκδοχή της ιδανικής πολιτείας, που καταφέρνει να ισορροπεί μεταξύ δικαίου (ιδεατό) και ιδιοτέλειας (πρακτέο).
Κανένα πολίτευμα δεν είναι δίκαιο και ωφέλιμο για μια κοινωνία, αν οι ασκούντες την εξουσία διακατέχονται από ιδιοτέλεια και ηθικό-αξιακό έλλειμμα.
Για να προκύψουν όμως άνθρωποι που θα ασκούν συνετή, δίκαιη και ωφέλιμη εξουσία, θα πρέπει να προέρχονται από μια κοινωνία που να τους έχει γαλουχήσει με αυτές τις αξίες.
Στην αρχαιότητα, υπήρξαν οι κοινωνίες που γαλούχησαν ολόκληρες γενιές, με τις ηθικές αξίες που η δημοκρατία μπόρεσε να αξιοποιήσει και να επιτύχει μια αρκετά δίκαιη (συγκριτικά με την εποχή της) πολιτεία, ενώ αποτέλεσε το καλύτερο πολιτικό σύστημα όλων των εποχών, για το μέλλον της ανθρωπότητας.
Δυστυχώς η σύγχρονη ελληνική κοινωνία, επωμιζόμενη τα μεγάλα βάρη του ιστορικού της παρελθόντος (ρωμαϊκή και οθωμανική περίοδος), απώλεσε τις ηθικές αξίες που κάποτε την ανέδειξαν ως κορωνίδα του παγκόσμιου πολιτισμού και δεν μπορεί πλέον να ανακτήσει τα παλιά της μεγαλεία.
Στην σκιά του παρελθόντος της, η σύγχρονη Ελλάδα δυσφημεί τα όσα οι προπάτορες μεγαλούργησαν και στρεβλώνει, απαξιώνει και ακυρώνει τον μεγαλύτερο πολιτισμό που καταγράφηκε στην ανθρώπινη ιστορία.
Σήμερα, η εικόνα της ελληνικής πολιτείας είναι μια υποκριτική και ψευδεπίγραφη δημοκρατία, η οποία απέχει μακράν της δημοκρατικής ιδέας στην πράξη.
Ενώ δηλαδή θεωρητικά φαίνεται να τηρούνται οι αρχές του δημοκρατικού πολιτεύματος, στην εφαρμογή τους, καταστρατηγούνται μία προς μία, όλες οι αρχές που το διέπουν.































