Με
αφορμή την επιλογή της Κοντσίτα στην Γιουροβίζιον 2014, της οποίας το
τραγούδι, επι τη ευκαιρία, ήταν oλίγον από γνωστό James Bond soundtrack
και αρκετό από John Bongiovi (Τζον Μπον Τζόβι), ενώ λέγεται ότι παιγμένο
ανάποδα έχει μία ιδιαίτερη επίκληση, αναδημοσιεύουμε ένα παλιό άρθρο μας:

ΓΙΑΤΙ οι ΓΚΕΙ είναι ΑΝΑΓΚΑΙΟΙ στην Νέα Τάξη Πραγμάτων
To diadrastikoέγραψε: Βρίσκονται παντού, είτε στην πολιτική, είτε στην εκπαίδευση, είτε ως στελέχη επιχειρήσεων, είτε ως φορτηγατζήδες, είτε ως μπετατζήδες, είτε ως αεροσυνοδοί, είτε ως παρένθετες μητέρες, είτε ως τραγουδιστές και τραγουδίστριες κλπ. Φιγουράρουν σχεδόν σε κάθε τηλεοπτική εκπομπή, είτε ως καλεσμένοι είτε ως παρουσιαστές και, φυσικά, γίνονται εύκολα είδηση, είτε μέσω φημών είτε μέσω προσωπικών παραδοχών.
Με τον έναν ή
τον άλλο τρόπο, λοιπόν, οι gay βρίσκονται πάντα στην επικαιρότητα. Αν
και αποτελούν ένα πολύ μικρό ποσοστό του πλανήτη μας, γύρω στο 3%, η
πολύ καλή «προβολή» τους φαίνεται να φτάνει ή και να ξεπερνάει το 50%του
παγκόσμιου πληθυσμού.
Βέβαια, οι
άνθρωποι αυτοί θέλουν να έχουν κάθε δικαίωμα να διεκδικούν και να
προασπίζονται τις προτιμήσεις τους, είτε αυτό αρέσει σε κάποιους είτε
όχι. Ωστόσο η συνεχής προβολή των επιλογών και των προτιμήσεων των gay μοιάζει να είναι κατευθυνόμενη. Όπως η τοποθέτηση προϊόντων στα ράφια ενός supermarket.
Μερικές φορές αυτό το «προϊόν» επιβάλλεται εξαναγκάζοντας straight και παιδιά να το αποδεχτούν.
Κι αυτό δεν το λέμε τυχαία. Η κυβέρνηση της Βραζιλίας προωθεί νόμο (τον PLC 122) κατά της «ομοφυλόφιλο-φοβίας» (homophobia)
ακόμα και στα σχολεία. Είναι πολύ χαρακτηριστική η αφίσα που κυκλοφορεί
με δύο μαθητές του ίδιου φύλου να φιλιούνται, για να μην φοβούνται τις
ομοφυλοφιλικές σχέσεις. Ο νόμος αυτός θα απαγορεύει κάθε είδους
διάκριση, «κακιάς κουβέντας», ειρωνείας, σχολίου, ηθικής, θρησκευτικής,
φιλοσοφικής ακόμα και ιατρικής γνώμης κατά του ομοφυλόφιλου τρόπου ζωής.
Όλα αυτά με ποινή φυλακίσεως. ΜΜΕ ακόμα blogs θα τίθενται εκτός νόμου.
Όλο αυτό
θυμίζει την καλή αρχή που έκαναν οι καλοί χριστιανοί επιβάλλοντας την
πίστη και την θρησκεία τους «επί ποινή θανάτου», ειδικά στην Ελλάδα.
Αλλά το θέμα δεν βρίσκεται εκεί. Παρόμοια «ατζέντα κατά της
ομοφυλόφιλο-φοβίας» προσπαθεί να επιβληθεί σε άλλες 80 και πλέον χώρες στον κόσμο (κυρίως Αφρική, Καραϊβική, νησιά του Ειρηνικού), οι οποίες αντιστέκονται.
Το Ομοφυλοφιλικό Κίνημα έχει καταλήξει να είναι μια ισχυρή δύναμη, με τεράστια επιρροή (εξουσία) και πόρους κάθε είδους, τα οποία απολαμβάνει (και ασκεί) όχι μόνο στις ΗΠΑ, αλλά και πέραν αυτής.
Σύμφωνα με μία συνέντευξη που έδωσε ο δημοσιογράφος Randy Enge στον John Vennari του CFN έχουμε τα εξής:











