Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2018

Η σύζευξη των Αντιθέτων























Στον Εκκλησιαστή διαβάζουμε: «Όλα τα πράγματα έχουν δύο πόλους, τον ένα ενάντια στον άλλο». 

Φως-σκοτάδι, Χαρά-λύπη, πείνα-κορεσμός. Είναι αξεχώριστα, μολονότι το ένα φαίνεται να είναι ενάντια στο άλλο, δηλαδή δεν μπορείς να έχεις το ένα χωρίς το άλλο, όπως δεν μπορείς να έχεις ένα ραβδί με μια μόνο άκρη. Τα αντίθετα, αν τα ονομάσουμε δεξί και αριστερό εξασκούν δύναμη εναλλάξ. Προσέξτε πως αν έχουμε ένα εκκρεμές και έχει μετακινηθεί απόλυτα στα δεξιά, το δεξί γίνεται πάρα πολύ αδύναμο, και αρχίζει να έχει δύναμη το αριστερό, και αντίστροφα.

Όλα τα φαινόμενα, όλα τα γεγονότα, όλη η γήινη ζωή εκδηλώνονται ανάμεσα σε αντίθετες δυνάμεις, ή αντίθετους πόλους που κινούνται πότε προς τη μία κατεύθυνση, πότε προς την άλλη, έτσι που ο πόλεμος   ακολουθεί την ειρήνη και η ειρήνη τον πόλεμο, η έλλειψη ακολουθεί την αφθονία και η αφθονία την έλλειψη και πάει λέγοντας.


Στον αρχαίο ιερό ναό των Δελφών, ήταν γραμμένες δυο φράσεις που διάβαζαν εκείνοι που έμπαιναν στο μαντείο για συμβουλή. «Γνώθι σαυτόν» και «Μηδέν άγαν». Αυτό δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν πρέπει να κάνει ή να δίνει πάρα πολλά. Σημαίνει «τίποτα σε ακρότητα, με υπερβολή». Πρώτα ο άνθρωπος πρέπει να γνωρίσει τον εαυτό του (η αυτογνωσία φυσικά περιλαμβάνει και να γνωρίσεις τα αντίθετα μέσα σου) και μετά δεν πρέπει να φτάνει ποτέ στα άκρα –δηλαδή όταν γνωρίσει τον εαυτό του, θα γνωρίσει και τι είναι τα άκρα στον εαυτό του. Τα ενάντια είναι κλέφτες διότι ότι κτίζεται πάνω στο ένα, υπονομεύεται από το άλλο. Αλλά ότι κτίζεται στο κέντρο δεν μπορεί να μας το πάρει κανείς. Γι’ αυτό, πολύ συχνά στα αρχαία σύμβολα, βρίσκουμε τα δύο ενάντια στις δύο πλευρές και την τρίτη δύναμη στο μέσον.

 


Φανταστείτε έναν εξασκημένο σχοινοβάτη που κρατά ισορροπία γέρνοντας δεξιά κι αριστερά. Ξέρει πώς να το κάνει μέσα από μακροχρόνια εκπαίδευση και μελέτη του εαυτού του. Χωρίς γνώση δεν θα μπορούσε να το κάνει. Ας υποθέσουμε ότι του θέτουμε το ερώτημα του Πιλάτου: «Τι είναι αλήθεια;» συμπληρώνοντας «είναι προς τα δεξιά ή προς τα αριστερά;» Αν απαντούσε ότι είναι και τα δύο, το δικό μας αίσθημα για την αλήθεια θα προσβαλλόταν, διότι εμείς φανταζόμαστε ότι η αλήθεια είναι κάτι άκαμπτο.  Αγνοούμε κάθε τι που δεν αντιστοιχεί στις απόψεις μας κι έτσι περπατάμε με το ένα πόδι. Ωστόσο μπορούμε να κατανοήσουμε ότι θα ήταν λάθος για τον σχοινοβάτη να θεωρήσει το αριστερό μέρος διαβολικό και το δεξί το μόνο επιθυμητό. Διότι θα βλέπαμε ότι είναι αναγκασμένος σε διάφορες στιγμές να γέρνει πότε προς τα αριστερά ή τα δεξιά, και ότι μόνο με αυτό τον τρόπο μπορεί να προχωρεί. Αυτή είναι η ιδέα που εκφράζεται σε άλλο απόσπασμα από τον Εκκλησιαστή που λέει: 

«Κάτω από τον ουρανό υπάρχει χρόνος για όλα και μια εποχή για κάθε σκοπό. Η ώρα της γέννησης και η ώρα του θανάτου, η ώρα να φυτέψεις και η ώρα να θερίσεις αυτό που φύτεψες. Η ώρα να γκρεμίσεις και η ώρα να χτίσεις, η ώρα να κλάψεις και η ώρα να γελάσεις, η ώρα να αποκτήσεις και η ώρα να χάσεις, η ώρα να σιωπάς και η ώρα να μιλάς, η ώρα για πόλεμο και η ώρα για ειρήνη.»


Τίποτα δε παραμένει ίδιο μέσα στο χρόνο. Ο χρόνος είναι αλλαγή. Τα πάντα αλλάζουν μέσα στο χρόνο ανάμεσα στα αντίθετα. Τα πάντα κυβερνιούνται από τα αντίθετα και ταλαντεύονται ανάμεσά τους. Τα πράγματα που θα πηγαίνουν καλά τη μία στιγμή, δε θα πηγαίνουν καλά την άλλη στιγμή. Υπάρχει ώρα για το καθετί κάτω από τον ήλιο, και το καθετί είναι θαυμάσιο στην ώρα του. Ωστόσο, εμείς οι άνθρωποι προσδοκούμε ότι τα πράγματα θα είναι πάντοτε τα ίδια και όταν δεν ανταποκρίνονται στις επιθυμίες μας είμαστε ανίκανοι να προσαρμοζόμαστε και να αφομοιώνουμε τις εντυπώσεις από εκείνη την πλευρά της ζωής που δεν αντιστοιχεί στις απόψεις μας. Υποθέτω ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο δύσκολο για μας, από το να μάθουμε ότι ο καιρός δεν είναι πάντοτε ο ίδιος. Εμείς θέλουμε πάντοτε το ίδιο και προσδοκούμε το ίδιο, μολονότι παραπονιόμαστε για αυτό. Η ανικανότητά μας να αφομοιώσουμε το αντίθετο, να δούμε τα πράγματα από μια αντίπαλη άποψη, να είμαστε συνειδητοί και προς τις δύο πλευρές του εκκρεμούς, μας κάνει επιρρεπείς στη μονοτονία. Και αυτό οφείλεται αποκλειστικά, στη γενική στάση μας απέναντι στη ζωή, που δεν εσωκλείει την ιδέα των αντιθέτων. Επιμένουμε να παίρνουμε τη ζωή με μονόπλευρο τρόπο και θεωρούμε καθετί που είναι αντίθετο στις απόψεις μας σαν αίρεση ή σαν ατυχία. Το αποτέλεσμα είναι η έλλειψη ευκαμψίας, ευκινησίας. Γέρνουμε προς τα δεξιά και αρνούμαστε να γείρουμε προς τα αριστερά, όταν το απαιτεί η περίσταση. 




Λοιπόν, δεν μπορούμε να είμαστε ζωντανοί αν παίρνουμε μια αμετακίνητη άποψη της ζωής διότι τότε σταματάει η αλληλεπίδραση ανάμεσα στη ζωή και σε μας και ταυτιζόμαστε με τη δική μας άποψη μόνον. Δεν πρέπει λοιπόν να ταυτιζόμαστε με τις συνθήκες τις ζωής, όποια κατεύθυνση κι αν παίρνουν αυτές, όσο δύσκολες κι αν φαίνονται πρόσκαιρα να είναι. Όμως όλοι μας θέλουμε να είμαστε ασφαλισμένοι, να νιώθουμε σιγουριά. Είναι σα να θέλουμε να παγώσουμε τα πράγματα σε ένα σταθερό πρότυπο. Τότε ταυτιζόμαστε μέσα από τις στάσεις μας. Ταυτιζόμαστε με τις συνθήκες της ζωής και παύει να υπάρχει κάτι που να ζει μέσα στη ζωή. Αν μπορούσαμε να διατηρούμε πλήρη συνειδητότητα και μνήμη καθ’ όλη την κίνηση του εκκρεμούς, όχι μόνο θα θυμόμασταν τις δύο αντίθετες καταστάσεις σε κάθε άκρο αλλά θα αρχίζαμε να συλλαμβάνουμε και μια Τρίτη που βρίσκεται στο μέσον. Θα πρέπει λοιπόν, κατά την ταπεινή μου άποψη, να παρατηρούμε τα εντός μας εκκρεμή, καθώς και τα εκκρεμή της ζωής και να προσπαθούμε να μην ταυτιζόμαστε με τα δύο άκρα της ταλάντωσης. Οι διαθέσεις μας κρέμονται όλες από τα εκκρεμή και δυστυχώς εμείς ταυτιζόμαστε με αυτές. Τις παίρνουμε σαν τον αληθινό εαυτό μας. Λέμε: «Σκέφτομαι», «Νιώθω» κλπ. Ξεχνάμε ότι το πραγματικόΕγώ βρίσκεται στον ομφαλό της κίνησης του εκκρεμούς και επιτρέπουμε στον εαυτό μας να ταλαντεύεται ανάμεσα στον ενθουσιασμό και την απογοήτευση, ανάμεσα στη μεγάλη χαρά και την κατάθλιψη, ανάμεσα στην υπερεκτίμηση και την υποτίμηση, ανάμεσα στην έπαρση και την ταπεινότητα και στα παρεμφερή τους αιωνίως. Σε όλα αυτά δεν υπάρχει κέντρο βάρους. Δεν υπάρχει το μέτρο των Αρχαίων Ελλήνων. Ας θυμόμαστε ότι όταν ταυτιζόμαστε με μια πλευρά της ταλάντωσης, θα βρεθούμε κάτω από την εξουσία της άλλης πλευράς, όταν αυτή αναλάβει τα ηνία, και δε θα μπορούμε να δούμε καμιά σύνδεση. Ο σημερινός άνθρωπος έχει περιέλθει σε τέτοια κατάσταση μονοδιάστατης ανάπτυξης που μοιάζει πραγματικά να προκαλεί την τύχη του.



Να είμαστε στη μέση σημαίνει να παρατηρούμε τον εαυτό μας και τις εσωτερικές μας διαμάχες, σημαίνει να διαχωρίζουμε τον εαυτό μας από τις συνθήκες τις ζωής έτσι ώστε να μην ταλαντεύεται από τη μια πλευρά στην άλλη. Σημαίνει να αναπτύσσουμε την Τρίτη εξουδετερωτική δύναμη. Η λέξη περιέχει ολοφάνερα την ιδέα του ουδέτερου. Τι σημαίνει ουδέτερο; Σημαίνει με την έννοια του λεξικούκανένα από τα δύο (από το ελληνικό: ουδέν ετέρων).

Όσον αφορά το γένος, ουδέτερο σημαίνει, ούτε αρσενικό, ούτε θηλυκό, για ένα ρήμα, ούτε ενεργητικό, ούτε παθητικό και ως εκ τούτου αμετάβλητο. Γενικά, σημαίνει ότι δεν ανήκει σε κανένα από δύο εξειδικευμένα αντίθετα ή προσδιορισμένες καταστάσεις. Να είσαι στη μέση τελικά σημαίνει να βρίσκεσαι σε κατάσταση αυτεπίγνωσης, να μη ταυτίζεσαι με τα άκρα, να μην ταλαντεύεσαι από την μια πλευρά στην άλλη. Όταν ενεργούμε μέσα από την ταύτιση στα άκρα δεν μπορούμε να προσδοκούμε τίποτα περισσότερο από τη συνηθισμένη λειτουργία των αντιθέτων, δράση και αντίδραση. Σε χτυπώ, μετά με χτυπάς εσύ, μετά σε ξαναχτυπώ και συνεχίζεται ατελείωτα. Για κάποιο μεγαλύτερο ή μικρότερο διάστημα είμαι εγώ που θριαμβεύω, μετά, εξαιτίας της μηχανικής ταλάντευσης των πραγμάτων, θριαμβεύεις εσύ και πάει λέγοντας. Τώρα είσαι εσύ πρώτος, μετά είμαι εγώ πρώτος. Αυτή είναι η ζωή, ταλάντευση ανάμεσα στα αντίθετα, Αυτό είναι να ανεβαίνεις τον ανήφορο και μετά να κατρακυλάς στον κατήφορο. Σε όλο αυτό το παιχνίδι των αντιθέτων, δεν υπάρχει καμιά λύση. Έχεις μόνο την ικανοποίηση των αντιθέτων, τα οποία όπως προείπαμε, είναι οι ληστές του αληθινού εαυτού μας.



Ενώ στη μέση είναι η θέση που βρίσκεται το πραγματικό ΕΓΩ. Το πραγματικό ΕΓΩ πηγάζει από πάνω, δηλαδή από ανώτερο επίπεδο. Δεν μπορούμε να το προσεγγίσουμε από το ένα ή το άλλο αντίθετο σημείο.

Ας στοχαστούμε τώρα : 

θα μπορούσε να υπάρξει το ωραίο χωρίς το άσχημο,
το καλό χωρίς το κακό,
το αληθινό χωρίς το ψεύτικο;

Στη σφαίρα του απολύτου δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά μεγαλείο κι επομένως «δεν υπάρχει» μεγαλείο. Δηλαδή, δεν μπορεί να βιωθεί, δεν μπορεί να γνωριστεί βιωματικά, αφού δεν υπάρχει τρόπος να βιωθεί το μεγαλείο όταν υπάρχει απουσία αυτού που δεν είναι μεγαλειώδες, όπως δεν υπάρχει τρόπος να βιωθεί ανακούφιση εκεί που δεν υπάρχει πόνος. Ίσως η σφαίρα του σχετικού να δημιουργήθηκε έτσι ώστε να μπορέσουμε βιωματικά να γνωρίσουμε το μεγαλείο του εαυτού μας.

Πιστεύω λοιπόν ότι στη δική μας σφαίρα, το ωραίο και το άσχημο, το καλό και το κακό, το αληθινό και το ψεύτικο δεν είναι παρά είδωλα των εικόνων του άφατου, το οποίο εμείς χάριν ευκολίας καλούμε Θεό.-



Δέλτα




Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό…


41 σχόλια:

  1. Πολυ καλο αρθρο. Η αναφορα στην Τριτη δυναμη που συμπληρωνει το Νομο των Τριων ως εξουδετερωτικη ειναι ενα χαρακτηριστικο που δειχνει πως ο αρθρογραφος εχει επιγνωση οσων και εμεις μελεταμε. Η τριτη δυναμη ωστοσο η οποια ειναι συνηθως αφανης και δρα ως καταλυτης στην ενωση των δυο αρχων, θεωρω πως χρειαζεται να μελετηθει και να κατανοηθει περαιτερω ωστε και να μπορεσουμε να την βιωσουμε

    ΕΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η αφάνεια αυτής της "τρίτης δύναμης" ίσως θα πρέπει να μας προβληματίσει. Γιατί ενώ οι άλλες δύο είναι προφανείς, η λεγόμενη τρίτη δεν φαίνεται; Νομίζω ότι από εκεί μπορούμε να αρχίσουμε τον στοχασμό μας.
    ΛΥΚΙΟΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν θεωρήσουμε ότι είναι δύναμη, σαφως και δεν μπορει να είναι προφανής, αφου, δεν έχει έκφραση, δεν ασκεί καμία δυναμικη, δεν ταλαντώνεται και δεν γέρνει προς καμία κατεύθυνση. Βρίσκεται στο κέντρο μας, η οποία δεν επηρρεαζεται από κανέναν.

      Διαγραφή
    2. Αν λοιπόν δεν έχει έκφραση (δηλ.χαρακτήρα), δεν ταλαντώνεται και δεν έχει δυναμική, τότε τι είδους δύναμη είναι;
      ΛΥΚΙΟΣ.

      Διαγραφή
    3. Γι αυτό ακριβώς τη θεωρώ κατάσταση όπως αναφέρω παρακάτω. Δυνητικά έβαλα το αν θα μπορούσε να θεωρηθεί δύναμη, γιατί ακριβώς όπως πολύ σωστά αναφέρεις δεν έχει τα χαρακτηριστικά που θα επρεπε.

      Διαγραφή
  3. Πρόκειται δηλαδή όντως περί δυνάμεως ή περί καταστάσεως;
    ΛΥΚΙΟΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ο άνθρωπος από τη γέννηση του ανακαλυπτει το κοσμο των αντιθέτων. Και είναι σαφώς μια διαδικασία την οποία οφείλει να την κάνει. Τις περισσότερες φορες μάλιστα γίνεται ακούσια.
    Μεγαλωνοντας όμως, μεσα απο τις βιωματικες του εμπειρίες και παρατηρωντας τον εαυτο του θα πρεπει να επελθει η εσωτερικη ωριμανση. Η σταδιακή φυγη από το μικρό εγω, στον υπερπροσωπικο εαυτο.
    Οτιδήποτε βιώνεται δεν θα πρεπει να περναει απο την εξωτερική στοιβάδα του εαυτού μας, αλλά θα εισχρωρειται στο κέντρο μας, από το οποίο πηγάζει το απόλυτο, το ουδέτερο. Είναι μια κατάσταση στην οποία όταν μπεις, αισθάνεσαι την αυτοκυριαρχια και την απόλυτη αρμονία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σύμφωνα με την ινδική μυθολογία, όλοι οι άνθρωποι πάνω στη γη ήταν κάποτε θεοί. Ωστόσο, άρχισαν να καταχρώνται τη δύναμή τους κι έτσι ο ανώτερος όλων, ο Βράχμα, αποφάσισε να τους πάρει τη θεϊκή ιδιότητα και να την κρύψει σε ένα μέρος όπου δεν θα την έβρισκαν ποτέ.

    Ένας από τους συμβούλους του πρότεινε να τη θάψουν βαθιά ,μέσα στη γη, αλλά του Βράχμα δεν του άρεσε αυτή η ιδέα.

    “Οι άνθρωποι θα σκάψουν κάποτε πολύ βαθιά και θα τη βρουν”, είπε.

    Ένας άλλος πρότεινε να τη θάψουν στο πιο βαθύ μέρος του ωκεανού.

    “Όχι”, είπε ο Βράχμα, “μια μέρα οι άνθρωποι θα βουτήξουν πολύ βαθιά και θα τη βρουν”.

    Ένας άλλος τότε πρότεινε να την τοποθετήσουν στην πιο ψηλή κορυφή του πιο ψηλού βουνού, αλλά ο Βράχμα απάντησε:

    “Όχι, οι άνθρωποι θα βρουν τελικά έναν τρόπο να σκαρφαλώσουν στην κορυφή και να την πάρουν”.

    Αφού το σκέφτηκε λίγο, ο ύψιστος θεός βρήκε τελικά το ιδανικό μέρος για το σπουδαιότερο από όλα τα χαρίσματα.

    “Βρήκα την απάντηση”, είπε.
    “Ας την κρύψουμε μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο. Δεν θα σκεφτεί ποτέ να ψάξει εκεί”.

    “Αυτο σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν περισσότερη ενέργεια και περισσότερες ικανότητες μέσα τους απ’ όσο φαντάζονται.
    Έργο ως ηγέτης είναι να αποκαλύψει την αλήθεια αυτή προς όφελος των ανθρώπων”.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. "Η αφάνεια αυτής της "τρίτης δύναμης" ίσως θα πρέπει να μας προβληματίσει. Γιατί ενώ οι άλλες δύο είναι προφανείς, η λεγόμενη τρίτη δεν φαίνεται;"

    Καλη ερωτηση. Εκτος απο εξουδετερωτικη, χρησιμοποιουνται και οι οροι οργανωτικη, συμφιλιωτικη, διαιτητικη. Γνωριζουμε πως ο κοσμος της υλης ειναι χτισμενος στο διπολο των δυο αρχων, θετικο και αρνητικο. Για να υπαρχει, θα πρεπει να υπαρχουν και οι δυο αρχες και ποτέ η μια να μην επικρατησει ολοκληρωτικα της αλλης. Αρα ειναι λογικο να σκεφτουμε πως η Τριτη δυναμη ειναι αυτη που διασφαλιζει μεταξυ αλλων και αυτο το γεγονος. Ο τροπος που το κανει ειναι, υποθετω, εφαρμοζοντας αντιθετη ροπη καθε φορα, διαιωνιζοντας την μαχη των αντιθετων μεσω χειραγωγησης

    Αρα, αν η θετικη αρχη ειναι ροπη προς το θετικο και η αρνητικη προς το αρνητικο, τοτε η εξουδετερωτικη αρχη ειναι ροπη προς την εξουδετερωση αμφοτερων και προς μια κατασταση ουδετερη. Πώς το επιτυγχανει αυτο; Μαλλον χρησιμοποιωντας καθε φορα την αντιθετη αρχη. Διαφορετικα, ισως οι αντιθετες αρχες να μας αφηναν αδρανοποιημενους και αδυναμους να καταφερουμε να κινηθουμε προς οποιαδηποτε κατευθυνση, αφου η μια αναιρει την αλλη.

    Γιατι ειναι αφανης; Διοτι μαλλον προερχεται απο ανωτερη διασταση, απο τον πνευματικο-νοητικο χωρο και οχι απο τον υλικο. Ειναι μεν υπαρκτη, αλλα η φυσιολογια του ανθρωπου δεν τον αφηνει να την αντιληφθει μεσω των αισθησεων, κατι σαν την τεταρτη διασταση στον χωρο (οχι τον χρονο). Σκεφτομαι πως με αυτες τις ιδιοτητες θα ταυτιζεται με τον αιθερα των ελληνων ή Αγιο πνευμα των χριστιανων.

    Το θεμα ειναι πως αναπτυσσεται και βιωνεται. Ισως οπως λες IRENE με το να βρισκομαστε στο κεντρο μαςκαι να μην επιτρεπουμε στους εαυτους μας να ταλαντωνομαστε σαν το εκκρεμες
    ΕΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλυτερη διατυπωση ειναι να επιτρεπουμε στον εαυτο μας να ταλαντωνομαστε σαν το εκκρεμες αφου οι ταλαντωσεις αυτες αποτελουν αναγκαια συνθηκη της υπαρξης, αλλα να μην ταυτιζομαστε με την ταλαντωση μας αυτη, και να γνωριζουμε πως να αφηνομαστε ωστε να επιτρεπουμε στο συστημα να επανερχεται. Το να ζουμε στο κεντρο, δεν σημαινει αλλωστε ελλειψη ταλαντωσεων/πολωσεων αλλα μη ταυτιση μας με αυτες.

    Η τριτη δυναμη ισως θα μπορουσε να παρομοιαστει με τη δυναμη που επαναφερει ενα λαστιχο οταν αυτο τεντωθει.

    ΕΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ισως ο τροπος που βιωνεται η τριτη δυναμη εκ μερους μας και που χρειαζεται να αναπτυξουμε ως συμπεριφορα, ειναι η ελλειψη αντιστασης στην φυσιολογικη δραση της που ειναι η επαναφορα

    ΕΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εσύ αγαπητέ Στοχαστή θεωρείς ότι πρόκειται για τρίτη δύναμη. Αν την αντιλαμβανόμασταν ως κατάσταση, μήπως θα ήταν πιο ευκολη η προσέγγιση της; Μήπως αν δεν μπαίναμε σε τόσο σχολαστική αναλυση, να μπορούσαμε να την βιώσουμε;
    Πολλές φορές η υπεραναλυση δημιουργεί συνάψεις περιττές για τα βιώματά μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. "Αρα ειναι λογικο να σκεφτουμε πως η Τριτη δυναμη ειναι αυτη που διασφαλιζει μεταξυ αλλων και αυτο το γεγονος. Ο τροπος που το κανει ειναι, υποθετω, εφαρμοζοντας αντιθετη ροπη καθε φορα, διαιωνιζοντας την μαχη των αντιθετων μεσω χειραγωγησης..."

    Η δική μου άποψη, είναι ότι η λεγόμενη "τρίτη δύναμη", δεν είναι δύναμη, αλλά κατάσταση. Είναι μια στατική κατάσταση, η οποία διαμορφώνεται από την επίδραση των άλλων δύο δυνάμεων.
    Άρα η κατάσταση αυτή, δεν "κάνει" ούτε "εφαρμόζει" κάτι. Απλά είναι μια κατάσταση ισορροπίας των δύο αντιθέτων δυνάμεων, στο σημείο που αυτές έχουν απολέσει εντελώς την δυναμική τους ενέργεια. Εκεί, δεν υπάρχει καμία τάση, καμία ροπή, καμία κίνηση. Είναι το σημείο μηδέν, μεταξύ του συν(+) και του πλην (-).
    Στα μάτια μας, μπορεί να φαίνεται ως δύναμη, επειδή συγκερνά τις άλλες δυο δυνάμεις, όμως στην πραγματικότητα τις εξουδετερώνει.

    Γι αυτό κατά την δική μου γνώμη, υπάρχουν μόνο δυο δυνάμεις και όχι τρεις. Η τρίτη είναι απλώς η εξουδετέρωση των δυο. Θα έλεγα μάλιστα ότι είναι ένα χρονικό στιγμιότυπο, διότι η Φύση θέλει να υπάρχει διαρκώς μια ταλάντευση των ροπών από τον ένα πόλο στον άλλον, ώστε να εκπέμπονται διαρκώς τα πολικά μηνύματα. Έτσι η κατάσταση "μηδέν", ισορροπίας, ουδετερότητας, υπάρχει στιγμιαία, όπως ακριβώς ένα εκκρεμές, διέρχεται στιγμιαία από το σημείο ισορροπίας του και κατευθύνεται προς τον αντίθετο πόλο.

    Ο άνθρωπος καλείται τώρα, να μειώσει το μήκος της ταλάντωσης από το ένα άκρο στο άλλο, μέχρι τελικά να ελαττωθεί τη δυναμική του όλου συστήματος και οι κινήσεις να βρίσκονται όλο και πιο κοντά στην κατάσταση ισορροπίας, ουδετερότητος, μηδέν!

    Ακριβώς λοιπόν επειδή είναι μηδενική δύναμη, δίχως ενέργεια, δίχως χαρακτήρα πόλωσης, είναι αόρατος γιατί είναι μια ανενεργός κατάσταση.
    Γι αυτό δεν φαίνεται στα μάτια μας. Δεν έχει στοιχεία αναγνώρισης, όπως οι πόλοι. Είναι απλά μια κατάσταση.
    Μέσα από αυτή την κατάσταση όμως, αναδύεται η πύλη προς μια ανώτερη κατάσταση, μέσα στην οποία οι δυνάμεις δεν είναι πολωμένες αλλά ομόρροπες και βαίνουν προς το Άνω.

    ΛΥΚΙΟΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πολύ εμπεριστατωμένη η απάντηση σου αγαπητέ μου Λυκιε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Συμπαθατε με για την αργοπορια στην απαντηση

    "Εσύ αγαπητέ Στοχαστή θεωρείς ότι πρόκειται για τρίτη δύναμη. Αν την αντιλαμβανόμασταν ως κατάσταση, μήπως θα ήταν πιο ευκολη η προσέγγιση της;"

    Ειναι τριτη δυναμη στο Νομο των Τριων, με την εννοια πως ειναι κατι ξεχωριστο αλλα παρομοιο με τις αλλες δυο. Αν οι αλλες δυο ειναι δυναμεις, αρχεις, καταστασεις, τοτε κατι αντιστοιχο θα ισχυει και για την τριτη. Συμφωνω πως αν δοκιμασουμε να την αντιληφθουμε ως κατασταση, θα την προσεγγισουμε και κατανοησουμε ευκολοτερα. Ας δουμε λιγο τις αλλες δυο, που τις εχουμε ηδη ψηλαφισει. Η θηλυκη αρχη οριζεται απο μια κατασταση παθητικοτητας, αποδοχης, υποδοχης, προσληψης, ενσωματωσης, εγκολπωσης και "φαγωματος", στατικοτητας και ακινησιας, ισως και ελλειψης δυναμικης ενεργειας. Σαν την αραχνη περιμενει και "παγιδευει". Η αρσενικη αρχη διεπεται απο μια καταστασης ενεργητικοτητας, επιβολης,εισβολης,εισχωρησης, επιθεσης, διεμβολισμου, σαφεστατης κινησης και εγρηγορσης, παραβιασης και πλεονασμα δυναμικης ενεργειας. Η τριτη αρχη απο ποια κατασταση οριζεται;

    Η θεση που διατυπωσες αγαπητε Λυκιε ειναι πολυ πιο λογικη και απλουστερη απο την δικια μου και ως εκ τουτου πολυ πιο κοντα στην αληθεια. Αμεση συνεπεια της ειναι η απορριψη της θεσης που διατυπωσα ως αρχικη θεση προσεγγισης της τριτης δυναμης. Αρα "η Τριτη δυναμη ΔΕΝ ειναι αυτη που διασφαλιζει μεταξυ αλλων και αυτο το γεγονος. Ο τροπος που το κανει ΔΕΝ ειναι εφαρμοζοντας αντιθετη ροπη καθε φορα, διαιωνιζοντας την μαχη των αντιθετων μεσω χειραγωγησης." Και ο λογος ειναι πως δεν χρειαζεται να το κανει, διοτι οι δυο αντιθετες δυναμεις ειναι αυτες που επιτελουν αυτο το ρολο της επιστροφης του εκκρεμους.

    Ας ξαναδουμε ολα τα νεα στοιχεια που μας προσεφερες.
    "Η δική μου άποψη, είναι ότι η λεγόμενη "τρίτη δύναμη", δεν είναι δύναμη, αλλά κατάσταση."
    Νομιζω πως και οι τρεις δυναμεις ειναι ταυτοχρονα και καταστασεις οταν βρισκουν εκφραση. Ισως ο ορος δυναμη οντως να μην ειναι δοκιμος με την εννοια της φυσικης που γνωριζουμε, ομως εχει λογικη οταν το σκεφτομαστε ως μια δυναμη επειδη επιφερει μια επιδραση, ενα αποτελεσμα.

    "Άρα η κατάσταση αυτή, δεν "κάνει" ούτε "εφαρμόζει" κάτι. Απλά είναι μια κατάσταση ισορροπίας των δύο αντιθέτων δυνάμεων, στο σημείο που αυτές έχουν απολέσει εντελώς την δυναμική τους ενέργεια. Εκεί, δεν υπάρχει καμία τάση, καμία ροπή, καμία κίνηση"
    Συμφωνω

    "Ακριβώς λοιπόν επειδή είναι μηδενική δύναμη, δίχως ενέργεια, δίχως χαρακτήρα πόλωσης, είναι αόρατος γιατί είναι μια ανενεργός κατάσταση.""Μέσα από αυτή την κατάσταση όμως, αναδύεται η πύλη προς μια ανώτερη κατάσταση"
    Ειναι μαλλον μια διαφορετικου τυπου δυναμη, οντως χωρις χαρακτηρα πολωσης, οποτε ειναι και αορατος διοτι στο υλικο επιπεδο αναγνωριζουμε μονο μεσω της συγκρισης που εδω δεν υφισταται, αρα δυσκολευομαστε να αντιληφθουμε και αυτην την τριτη δυναμη.
    ΕΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Προσφατα ειδα μια επισκοπηση (survey) οπου ενα δειγμα ανθρωπων κληθηκε να αξιολογησει απο το 1-10 καποιες καταστασεις στις οποιες εχει βρεθει. Ο σεξουαλικος οργασμος αξιολογηθηκε με 8/10, ενω η χρηση ενθεογενων ουσιων με 9,5. Το ενδιαφερον ομως ειναι πως υπηρχει και κατι ακομα που ειχε αξιολογηθει με 10/10 και αυτο ονομαζοταν ως "Μη δυαδικη κατασταση" (Non dual state). Και αφορα αυτο που και εμεις αναζητουμε εδω και που καθε θρησκεια με διαφορετικες ονομασιες αναφερει. Πχ το Ταο ή Χριστικη συνειδηση κτλ. Αρα επιζητουμε μια κατασταση στην οποια δεν βρισκουν εφαρμογη τα στοιχεια των δυο αρχων, οπως τα περιγραψαμε πιο πανω. Ουτε συν ουτε πλην. Ουτε να θελω να παρω, ουτε να δωσω.

    Για οποιον εχει την ορεξη και την ενεργεια, στο ΥΓ δινω ενα λινκ (στα αγγλικα ομως) με το εργο του Νικολ οπου σχολιαζει το εργο του Γκουρτζιεφ. Στο τελος του τελευταιου βιβλιου εχει ευρετηριο εννοιων με τα σημεια στα οποια σχολιαζει διαφορες εννοιες οπως η Τριτη δυναμη (third force, forces) που συζηταμε τωρα.

    Θα παραθεσω μερικες φρασεις απο την πρωτη μονο αναφορα. (αν το διαβαζα πριν 10 χρονια που ημουν πιο θηλυκος θα το ειχα απορροφησει ολο το εργο). Σχολιαζει ο ψυχολογος Μορις Νικολ(νομιζω)

    "Ο Γκουρτζιεφ ειπε καποια φορα οτι απο τον ανθρωπο λειπει η τριτη δυναμη. Εννοουσε πρωτα απο ολα πως ο ανθρωπος, που δημιουργηθηκε για να γινει ενα συνειδητο ον, ταλαντευεται μεταξυ των αντιθετων μεσα του και κυβερνιεται απο την κινηση των αντιθετων γεγονοτων στη ζωη. [..] Τωρα ο Γ. συνεχεια τονιζε πως δεν ημασταν ακομα συνειδητοι, αλλα θα μπορουσαμε να ειμαστε και φτιαχτηκαμε για να ειμαστε. Μερικες φορες το εξηγουσε αυτο λεγοντας πως ο ανθρωπος δεν ειναι συνειδητος στην τριτη δυναμη. Ειπε σε καποια περισταση, πως ολοι πρεπει να φερουν την τριτη δυναμη στη ζωη τους ετσι ωστε να την αναπτυξουν. [...] Ειναι η τριτη δυναμη που αναζητει να φερει την εξελιξη σε ολα τα πραγματα, που βρισκει νεους και καλυτερους συνδυασμους και σχεσεις μεταξυ της Ενεργητικης και Παθητικης δυναμης που αποτελουν την υλη ή αν το πουμε αλλιως, τις αντιθετες δυναμεις που δεν μπορουν να δημιουργησουν μονες αφου ειναι ασυμφιλιωτες τους και αρα σχετιζονται με το χαος.

    Το οργανωτικο πνευμα, η οργανωτικη τριτη δυναμη που απο μονη της ειναι θαμμενη στο χαος της υλης και δουλευει πάντα για να δημιουργησει κατι καινουργιο απο αυτη και ετσι να ελευθερωσει τελικα τον εαυτο της, ειναι αυτο που βλεπουμε μπροστα μας και ομως αδυνατουμε να δουμε. [...] Ειναι το συναισθημα της συναδελφικης αλληλεγγυης ενος συνταγματος (esprit de corps) κατι που μπορειτε να δειτε; Ειναι πραγματικο και αορατο. "

    ΥΓ. λινκ goo.gl/Ck2yYt

    Ελ Στοχαστης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ποια είναι η ταλάντωση; Παρατηρώ οτι: Υπάρχουν φορές που είμαστε μια χαρά. Ισορροπημένοι, γαλήνιοι, απόμακροι από τα πάθη, αποστασιοποιημένοι. Και ξαφνικά συντελείται ένα γεγονός που ξυπνά πόνο, φθόνο, εγωισμό, ναρκισσισμό.
    Είναι δηλαδή δύο οι θέσεις. Η θέση ισορροπίας και το ξύπνημα συναισθημάτων που την διαταράσσει. Αν λοιπόν τα συναισθήματα είναι το πλην, τότε ποιο είναι το συν;  Θα μπορούσε να πει κανείς πως υπάρχουν καλά (+) συναισθήματα; Ποια είναι τα καλά; Αυτά που γεννά η αποδοχή μας από τον άλλο; η ικανοποίηση του εγωισμού και του ναρκισσισμού μας; η στοργή και η θαλπωρή του άλλου που θα ικανοποιήσει την ανασφάλεια και την έλλειψη προσωπικής δύναμης;
    Το ξαναλέω: Είμαστε τέλεια. Ένα ξαφνικό εξωτερικό γεγονός (ακόμη και ανάμνηση ενός τέτοιου), σαν ξαφνικός δυνατός κρότος, διαταράσσει την αρμονία μας τρέφοντας ή γκρεμίζοντας την ματαιοδοξία μας, το αίμα ανεβαίνει στο κεφάλι, ουσίες παράγονται, νηφαλιότητα τέλος. 
    Τι μένει λοιπόν; Η ματαιοδοξία μας. Και πώς θα την διαχειριστούμε. Γιατί αυτή μας στερεί την νηφαλιότητα μας.
    Αν η δύναμη που με κάνει να σηκώνομαι από το κρεββάτι και να αφήνω τα γλυκά μου όνειρα για να αρχίσω την δράση είναι η ανάγκη, τότε ανάγκη είναι να κινητοποιήσω και την "τρίτη δύναμη" και να δω τι θα κάνω με την ματαιοδοξία μου. Η "τρίτη δύναμη" είναι η θέληση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Η θέληση είναι μια εσωτερική κινητήριος δύναμη, η οποία ενεργοποιείται από εξωτερικά ερεθίσματα και δημιουργεί ταλάντωση τόσο ισχυρή όσο και η διάρκεια της βούλησης.
    Η ματαιοδοξία ως επιζήμιο ελλατωμα του ανθρώπου επενεργεί αρνητικά στην εξέλιξη του. Όταν λοιπόν ένα γεγονός έρχεται να διαταράξει την ισορροπία του και επιλέγει την τροφοδότηση της ματαιοδοξίας αντι του γκρεμίσματος, τότε η θέληση δημιουργεί ταλάντωση με αρνητική χροιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Το θεμα ειναι πως οι εναλλαγες αυτες της ζωης ειναι οχι μονο φυσιολογικες ως εναλλαγες των αντιθετων, αλλα και απαραιτητες. Μια απο τις πρωτες συνειδητοποιησεις μου υπηρξε πως η αναποδια (αρρωστια, καταστροφη,θανατος ή οτι αλλο)στη ζωη ειναι ΘΕΙΑ νομοτελεια που ωθει την ισορροπια του συστηματος μας σε αναδιαταξη ωστε να επελθει μια νεα καλυτερη ισορροπια. Ειναι αυτο που λεει πιο πανω πως η τριτη δυναμη ως αγιο πνευμα αναζητει ολο και καλυτερους συνδυασμους των δυο αρχων-δυναμεων στην υλη εως οτου (αν ποτέ) απελευθερωθει. Αυτο που συνειδητοποιησα λοιπον τοτε ηταν πως για να προστατευτω απο μια τετοια "βοηθεια" (φαινομενικα αναποδια), ο μονος τροπος ηταν να προσπαθω εγω οσο συχνα μπορω ή το θυμαμαι, να δημιουργω νεα γνωση, νεα προσπαθεια, νεα κινηση και να αποφευγω να βολευομαι επι μακρον, εξ ου και εγινα στοχαστης.

    "Υπάρχουν φορές που είμαστε μια χαρά"
    Ειμαστε στασιμοι ομως. Δεν ειναι αυτος ο λογος της ζωης μας. Εαν δεν κινηθουμε εμεις, θα μας κινησει ενα "γεγονος". Ακομα και αν εμεις κινηθουμε, αυτο δεν διασφαλιζει πως δεν θα υπαρξει γεγονος-αναποδια, αλλα πως αν ειμαστε γενικα δικαιοι, ισως η αναποδια να μην ειναι τοσο μεγαλη που να μην ειναι διαχειρισιμη απο εμας.
    Καποιος αλλος θα μπορουσε να ισχυριστει πως αυτη ειναι απλα η φυσιολογικη εναλλαγη των αντιθετων, ακομα και αν εκδηλωνεται ως ζωη-θανατος. Ειναι η δικια μας ταυτιση με τον ενα πολο (ζωη) που μας κανει να υποφερουμε. "Ασε ρε, φυσιολογικος ο θανατος; Ποιος μπορει να τον αποδεχτει;" Δεν ειπα ποτέ πως ειναι κατι ευκολο

    "Ποια είναι τα καλά συναισθηματα; Αυτά που γεννά η αποδοχή μας από τον άλλο; η ικανοποίηση του εγωισμού και του ναρκισσισμού μας; η στοργή και η θαλπωρή του άλλου που θα ικανοποιήσει την ανασφάλεια και την έλλειψη προσωπικής δύναμης;"
    Πωπω, δωσε πονο

    "Τι μένει λοιπόν; Η ματαιοδοξία μας. Και πώς θα την διαχειριστούμε. Γιατί αυτή μας στερεί την νηφαλιότητα μας. "
    Πραγματι, η ματαιοδοξια ειναι "επιζήμιο ελλατωμα του ανθρώπου που επενεργεί αρνητικά στην εξέλιξη του". Ματαιοδοξια ομως υπαρχει λογω ταυτισης. Με κατι εχω ταυτιστει για να υπαρχει ματαιοδοξια μεσω ψυχολογικης προβολης. Με την κοινωνικη μου ομαδα ή εικονα, με την ποδοσφαιρικη μου ομαδα, με το κομμα, με την προσωπικοτητα μου (συνηθεστερο) ή οτι αλλο. Αν δεν θες να σε οριζει η ματαιοδοξια, δεν ταυτιζεσαι.

    "Όταν λοιπόν ένα γεγονός έρχεται να διαταράξει την ισορροπία του και επιλέγει την τροφοδότηση της ματαιοδοξίας αντι του γκρεμίσματος, τότε η θέληση δημιουργεί ταλάντωση με αρνητική χροιά."
    Δεν ειναι υποχρεωτικα κακη η επιλογη της ματαιοδοξιας, αν η επιλογη βρισκεται μεταξυ ματαιοδοξιας ή γκρεμισματος. Αν εχω ενα μαγαζι και δεν παει καλα, θα βαλω πλατη για να το σωσω αντι να το αφησω να χρεωκοπησει. Επιλεγω ευκολα την ματαιοδοξια. Το προβλημα δεν βρισκεται εκει. Υγιες ειναι να θελω ναχω 1000 μαγαζια. Η πληρης συμμετοχη μας σε ολες τις πτυχες της ζωης ειναι επιθυμητοτατη. Το προβλημα βρισκεται οταν υπερβαινει το μετρο, και καταληγει μη υγιης προσκολληση. Την στιγμη που αδικησω καποιον, εχω αρχισει να ταυτιζομαι και η προσκολληση ξεκινα.

    ΕΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Λύκιε μάλλον έφτασε η ώρα να αλλάξεις τον τίτλο του blog: «Οι διυλίζοντες τον κώνωπα και οι καταπίνοντες την κάμηλο».ΧΑΧΑΧΧΑ! Θυμίζετε λίγο αυτούς τους επιστήμουνες που τεμαχίζουν μανιωδώς την ύλη για να καταλήξουν πού άραγε; Μα στο τίποτα φυσικά! Εχει πολύ πλάκα το γεγονός ότι επιχειρείτε να καλουπώσετε μέσα σε απολυτότητες, αξιωματικές καταστάσεις που εκ φύσεως μπορούν να εκδηλώνονται μόνο μέσα από πολλαπλότητες, ανά εποχή, ανα περίσταση, ανα ανα ανα..Εχω την αίσθηση πάντως ότι αν σας διάβαζαν οι ας πουμε ιδρυτές της φιλοσοφίας ή ακόμη και κάποιος του οποίου η εγκεφαλική δομή διαμορφώθηκε μέσα σε κοινωνίες που αντιλαμβάνονταν τέτοιες έννοιες όχι ευθύγραμμα και πυραμιδικά αλλά σπειροειδώς και κυκλικά, θα έριχναν πολύ γέλιο. Keep goin'!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. γενικώς και εσείς εδώ κάνετε ένα καίριο λάθος, που κάνουν [σχεδόν] όλοι όσοι επιχειρούν να εμβαθύνουν σε συμβολισμούς και αρχέτυπα... το επιχειρείτε ορώντας τον εκάστοτε συμβολισμό σε επίπεδη επιφάνεια, με μία και σπάνια το πολύ-πολύ δύο διαστάσεις και συνήθως σε στατικότητα... βεβαια εδώ μιλάει ο άλλος για ένα εκκρεμές και ένα είδος ταλάντωσης, υπάρχει ας πούμε κάποια μορφή κίνησης, η οποία όμως περιορίζεται ανάμεσα σε δύο σημεία που βρίσκονται το ένα απέναντι από το άλλο... κατι βασικο που πρεπει να θυμάται ο καθενας που προσπαθεί να αποσυμβολίσει, είναι να ορά τον συμβολισμό σε τρεις διαστάσεις και σε κίνηση! υποθέτω ότι γνωρίζετε πως η γεωμετροποίηση/σχηματοποίηση είναι η βάση του αποσυμβολισμού... θέλετε λοιπον να βρείτε τη δύναμη/κατασταση δεν ξερω πώς ο καθενας σας θελει να το ονομασει, η οποια αποτελει το ας πουμε κεντρο βαρους/συμμετριας/ενωσης κλπ δυο αντιθετικων πολων... πώς νομιζετε ότι αυτο θα μπορουσε να σχηματοποιηθει μεσα στον χωρο [αρχικά με απλο τροπο], με οπωσδηποτε τρεις διαστασεις και οπωσδηποτε σε κινηση; παρακαλώ αν γίνεται να απαντήσει κάποιος αλλος [τουλαχιστον για αρχη] απ' αυτον που κάνει τρομερη και κουραστικη καταχρηση του λογου... μερσι :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Ουσίες. Υπάρχουν μόνο ουσίες. Που παράγονται στον οργανισμό μου. Άλλες ουσίες όταν αναγνωρίζεται το εγώ μου και άλλες όταν παραγκωνίζεται. Το εγώ μου και οι άλλοι. Που μου το τρέφουν ή μου το στραπατσάρουν. Δ.Β.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το εγώ τροφοδοτείται όταν εμείς του επιτρεπουμε να αναδυθεί και να το εκμεταλλευτούν άλλοι.

      Διαγραφή
    2. Δεν την έχετε βαρεθεί μωρέ αυτη τη δήθεν απαξίωση του εγώ; το εγώ δεν είναι κάτι κακό, είναι αυτό που είσαι στον παρόντα χωρόχρονο... εσύ που μιλάς και καλά για τροφοδότηση και ανάδυση του εγώ, δεν έχεις ένα όνομα; ένα φύλο; μια ιδιότητα;, μια ηλικία; μια εργασία; ένα γενεαλογικό δένδρο; αυτά όλα δομούν το εγώ του καθενός... όλη η δράση και μη του ανθρώπου βασίζεται σε ένα θεμελιώδες τρίπτυχο: ένστικτο επιβίωσης, σεξουαλικό ένστικτο, ομαδοποίηση/σύνδεση και αναγνωριση/θέση μέσα σ' αυτήν... όποιος θεωρεί ότι αυτη η βασική τριάδα δεν αποτελεί το θεμέλιο της ύπαρξης του, κάτι δεν έχει καταλάβει... η διαφορά βρίσκεται στο ότι κάθε άνθρωπος έχει περισσότερη ή λιγότερη κλίση σε ένα από τα τρία ένεκα διαφόρων παραγόντων, αλλά κανένας δεν γλυτώνει από αυτά σε οποιαδήποτε εξελικτική βαθμίδα και αν βρίσκεται όντας στο υλικό πεδίο και μέσα σε ένα ανθρώπινο σώμα... η όποια ποικιλία και πολυπλοκότητα βρίσκεται στους μηχανισμούς/τρόπους που εφευρίσκει ο κάθε νους για να εκδηλώνει/κρύβει αυτη τη θεμελιώδη τριάδα... και το κλείνω εδώ λέγοντας ότι κάτι βαρετά σύνηθες με όσους ασχολούνται ας πούμε με μεταφυσικές/πνευματικές αναζητήσεις είναι η αδούλευτη και μη αποδεκτή αυτη βασική τριάδα που αντιστοιχεί στα τρία χαμηλά ενεργειακά κέντρα, και αντίστοιχα η υπερβολική ανάπτυξη των άνω νοητικών κέντρων... όπως πιστευω είστε σε θέση να καταλάβετε, οποιοδήποτε κτίσμα με ανύπαρκτα ή ατροφικά θεμέλια, με γεωμετρική πρόοδο κάποια στιγμή θα καταρρεύσει...και η δική μου εμπειρία μου χει δείξει ότι αυτη η κατάρρευση γίνεται συνηθως με τον πιο αναπάντεχο και ταπεινωτικο τρόπο, απλά και μόνο για να ξαναρχισεις από το 0...

      Διαγραφή
    3. Πολύ σωστός ο συλλογισμός σου. Συμφωνώ σε όλα. Χρειάζεται ισόμετρη ανάπτυξη των κατώτερων και των ανώτερων ενεργειακών κέντρων για να υπάρχει μια ισορροπημένη ανέλιξη. Καμία απαξίωση των κατώτερων κέντρων δεν είναι θεμιτή. Από τα κατώτερα κέντρα ξεκινούν όλα.
      ΛΥΚΙΟΣ.

      Διαγραφή
    4. α ώστε συμφωνείς! και σε όλα κιόλας! τι λες! έκανες υπέρβαση όντως... ας πω και μερικά ακόμη τότες... βασικά τα τρία χάμω καθρεφτίζουν τα τρία ανω και τούμπαλιν, το καρδιακό είναι σταθερό. το πρόβλημα βρίσκεται στις υπερ/υπολειτουργίες αυτών.όταν πχ. υπερλειτουργεί το πρώτο, τότε υπολειτουργεί το έβδομο και ούτω καθεξής, δεν είναι απλό θέμα η αρμονική λειτουργία αυτών, εκεί που νομίζεις ότι το χεις εκεί και το χάνεις, ιδίως κάποιος που είναι σε μεγαλη επαφη με τα κοσμικά, δια τουτο και δεν ειναι τυχαιος ο ασκητισμος για τέτοιες σταθερες εναρμονισεις. και επειδη αναφερθηκε το εκκρεμες, ειναι σα να λεμε οτι προκειται για ενα καθετο εκκρεμες, αν και δεν ειναι ακριβης και σωστος παραλληλισμος αυτος, ουτε καν στην πρωτη περιπτωση, κατα τη γνωμη μου τουλαχιστον. το εκκρεμες αφορα μία ροη ενεργειας που αγεται και φερεται. στην πρωτη περιπτωση του ζερβου-δεξιου, οι ενεργειες ειναι δυο που κατα την οριζοντια κινηση τους προσκρουονται, τωρα τι ακριβως γινεται στο σημειο προσκρουσης,συγκρουσης κλπ ειναι αλλο θεμα. το ιδιο συμβαινει και στο ανω-χαμω, ειναι παλι δυο οι ενεργειες αντιστοιχα που στην καθετη κινηση προσκρουονται καπου. σε συνδυασμο αυτων των δυο περιπτωσεων, εχουμε το γνωστο σταυρικο συμβολακι, το οποιο ως τωρα απο τα λεγομενα παιζει σε δυο διαστασεις. οποτενες οπως θα καταλαβαινετε ολοι μετρωντας τα δαχτυλακια μας, ως τωρα τα πολικα αθροιστικα ειναι 4 και οχι 2 και ξαναλεω αυτο σε 2 διαστασεις.

      Διαγραφή
  20. Το Εγώ είναι η εικόνα του εαυτού μας, και μας δίνει την δυνατότητα να ξεχωριζουμε από όλους τους υπόλοιπους. Οι περισσότεροι άνθρωποι γύρω μας συνδέονται με το «εγώ» μας, γιατί μέσω αυτού μας αναγνωρίζουν. Δεν είναι η ψυχή μας, ούτε ο ανώτερος εαυτός μας, αλλά μια κάλυψη αυτών, στην φυσική πραγματικότητα που μας δίνει ταυτότητα.
    Επειδή το Εγώ πιστεύει ότι είναι διαχωρισμένο από οτιδήποτε άλλο, συχνά νιώθει την ανάγκη να δικαιολογήσει την σημαντικότητα του στους άλλους. Το Εγώ στην ουσία φοβάται ότι αυτό που το κάνει διαφορετικό από τους υπόλοιπους μπορεί το κάνει «εσφαλμένο». Αυτό είναι το γιατί ένα εκτός ελέγχου Εγώ, μπορεί να είναι επιθετικό και εχθρικό. Θέλει να επιβεβαιώνει την αξία του και να είναι «σωστό».
    Ο ανώτερος εαυτός δεν νιώθει την ανάγκη να επιβεβαιωθεί, να υπερασπιστεί ή να δικαιολογηθεί. Επικεντρώνεται στην διασύνδεση του με το υπόλοιπο σύμπαν, και όχι στον διαχωρισμό του από αυτό. Σαν αποτέλεσμα το άτομο παίρνει αποφάσεις βασισμένες στην αγάπη, την υπομονή και την συμπόνια, γιατί συνειδητοποιεί ότι είμαστε όλοι ένα. Γνωρίζει ότι το να βοηθήσει κάποιον άλλο είναι σαν να βοηθάει τον εαυτό του.


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Η αλήθεια είναι πως ό,τι έγραψα, το έγραψα με προσδοκίες. Αλλιώς μπορεί να κρατούσα τα συμπεράσματα της εμπειρίας μου για τον εαυτό μου. Μπορεί και όχι.  Προσδοκούσα να γίνει κατανοητό (θεώρησα αυθαίρετα βέβαιο πως θα γίνει κατανοητό), και οι δικοί σας νόες να το πάνε παρακάτω. Ήταν μία χρησιμοθηρική κατάθεση. Όμως ο καθένας άλλα επίσταται από τις παρατηρήσεις και τα πειράματα του. Από την εμπειρία του δηλαδή. Σας ευχαριστώ ωστόσο πραγματικά πολύ για την ανταπόκριση. Φαίνεται πως έχετε υπό έλεγχο την αυταρέσκεια σας ή δεν έχετε ή την θεωρείτε θεμέλιο και όχι εμπόδιο για τις ανώτερες βαθμίδες. Δεν απομένει παρά με την δύναμη της θέλησης να ελέγξω κι εγώ το θηριώδες και ερπετικό αυτό εγώ που καμαρώνει όταν το επαινούν, που πληγώνεται αν δεν το αποδεχθούν, που φθονεί, θυμώνει, που έχει τον έλεγχο των πιο κρυφών κυττάρων μου και των ουσιών μου.
     Αφού θέλω, μπορώ.  Δ.Β.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Αγαπητές αδελφές και αδελφοί, με δάκρυα χαράς στα ομάθια ωσάν τη λυπημένη τούτη νύχτα, θα ήθελα πράγματι να σας παραινέσω να ευφρανθούμε ωλ τουγκέδερ! Μέσω της Αγάπης αδελφοί μου και της Θείας Χάρης του Κυρίου θα καταφέρουμε αγκαλιασμένοι και μονιασμένοι να διαβούμε τον δύσβατο και αγκαθωτό Δρόμο της Ζωής. Έλα αδελφή IRENE, συ, η κάλλιστη στην αποστήθιση, η ιέρεια της μπουρζουά συμπόνοιας, άνοιξε την αγκάλη σου για τον μοναχικό και θλιμμένο αδελφό ΔουΒου. Μύησε τον εις τα Άβατα της ξενερουά νιουεητζίλας. Δείχτου το Φως στο τούνελ, με τα ολόοοοολευκα πορσελάνινα χεράκια σου, πες του με απαλή και στοργική φωνή "Ψηλέ μου σού φεξε!" κι άστον να χυθεί μες εις την συμπονετική Ψυχή σου. Πόσο ταιριαστοί είσθε αλήθεια αδελφοί μου! Και σεις οι υπόλοιποι, μην κοιτάτε σαν χάνοι καλέ. Ετοιμάστε κουφέτα! Απόψε γιορτάζουμε αδελφοί μου! Την Ενωση των αντιθέτων! Δυο μοναχικές και κλαψομουνέ ψυχαί, δυο αδελφές ψυχαί, συναντήθηκαν. Δοξάστε τον Κύριο. ΤΩΡΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. UNA momento κύριε παρλαπιπα.. Ευχαριστώ για την σύζευξη με τον/την αδελφό/ή ΔΒ. Χαρά μου να προσφέρω τις υπηρεσίες μου σε όποιον δύναται να τις εισπράξει. Μη λυγισεις, ελα και σύ στην παρεα μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή αδελφή IRENE, όντως μεγαλόθυμο το προσκλητήριο σου μπατ... νοτ μάι στάυλ! Εξάλλου, αμ νοτ α φόλλοουερ, αμ α λήντερ χου ντάζεν λάικ φόλλοουερς :) Πες μας όμως αδελφή, τι είναι αυτό που σε κάνει να πιστεύεις ότι οι... υπηρεσίες σου έχουν αυτό το κάτι διαφορετικό, που θα κάνουν τους όποιους ενδιαφερομενους να τις ζητήσουν; Και μάλιστα θεωρείς πως όσοι δεν ενδιαφερθούν δια αυτές, σημαίνει ότι... λυγίζουν; Θελω να είπω πως στα όσα λες, δεν υπάρχει καμιά γνησιότητα, κανένα δικό σου προσωπικο στιγμα που κάνει τη διαφορα, αποτελούν κι αυτά άλλη μία ηχώ των πιστοποιημένων αυθεντιών του είδους. Και σαν και εσε αδελφη, υπάρχουν δεκάδες ίσως και εκατοντάδες εκεί όξω, ενδεχομένως και πιοτερο... ελκυστικοί :) Παρακαλώ τοποθετηθείτε.

      Διαγραφή
  24. τίποτα το κακό δεν υπάρχει στην πρόκληση συναισθημάτων μέσω της αλληλεπίδρασης, όταν δεν αγγίζουν ακραίες καταστάσεις... είναι απολύτως φυσιολογικό! ο ανθρωπος είναι φτιαγμένος να δομείται μέσα σε σύνολα και να ετεροκαθορίζεται από την αλληλεπίδραση του με άλλους ανθρώπους... το αστείο εδώ είναι ότι δαιμονοποιείτε τα σύνολα και το εφφέκτ που μπορούν να έχουν μεταξύ τους τα άτομα που το αποτελούν, στο όνομα μιας ψευτοαυτονομίας του ανθρωπινου όντος, που δεν επηρρεάζεται από τίποτα κι απο κανέναν και που μόνο αυτό μπορεί να ελέγχει τον εαυτό του... και ταυτόχρονα λέτε και το γνωστό ποίημα περί εγώ και μιλάτε και για αγάπες και συμπόνοιες... και είναι τόσο σαλατοποιημένα μέσα στα μυαλά σας, που δεν καταλαβαίνετε ότι αυτα που λέτε και επιθυμείτε να πετύχετε είναι ουσιαστικά ύμνοι στον εγωισμό και τον ατομικισμό και εμφορούνται από τη διάσπαση και όχι την ένωση! κι αν όντως το κάθε ανθρώπινο ον φτάσει στο σημείο να μην επηρρεάζεται από οποιονδήποτε εξωτερικό παράγοντα, τι νοημα έχουν οι ολότητες και τα υπόλοιπα κουραφέξαλα που λέτε; ο καθενας θα ειναι στην ατομικη του σφαίρα και θα δομεί τον κόσμο του... μπουρδολογίες δλδ που μόνο στη σφαίρα του φανταστικού βρίσκονται, δεν έχουν πολυτως καμμία πραγματιστικη βάση και όσοι τα λένε, περαν του ότι δεν καταλαβαίνουνε τι ακριβως λένε, τα λένε απλώς για να τα λένε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. "Φαίνεται πως έχετε υπό έλεγχο την αυταρέσκεια σας ή δεν έχετε ή την θεωρείτε θεμέλιο και όχι εμπόδιο για τις ανώτερες βαθμίδες. Δεν απομένει παρά με την δύναμη της θέλησης να ελέγξω κι εγώ το θηριώδες και ερπετικό αυτό εγώ[...] Αφού θέλω, μπορώ. Δ.Β."

    Φιλε Δ.Β., πολυ ωραιο το θεμα που εισαγεις περι της "λεγεωνας των Εγω", ωστοσο δεν εγινε ιδιαιτερα διακριτη η προσδοκια σου για σχολιασμο μεσα στην πληθωρα θεματων, καθως η αναφορα σου ειχε περισσοτερο τον χαρακτηρα δηλωσης. Επειδη ο δρομος για τα μεγαλα περναει υποχρεωτικα απο τα μικρα, ειναι σημαντικο να καταθετουμε την επιθυμια μας ξεκαθαρα και οχι εμμεσα. Αυτο αποτελει μια αναγκαιοτητα για μας.

    Ο χωρος του ΚΔ βρισκεται υπο την διακριτικη εποπτεια του δημιουργου του και καθε ερωτημα που συνοδευεται με ειλικρινεια και σεβασμο θα λαβει μια απαντηση και μια συνεχεια απο τους νοες του χωρου, συμφωνα παντα με τις οποιες δυνατοτητες αυτοι φερουν.Υποστηριζω και εγω (i second it) το θεμα "Εγω - Λεγεωνα" για εκτενεστερη συζητηση. Οι πληροφοριες που μας κατεθεσες IRENE ειναι ορθες, οπως και αυτη της UNA πως το ΕΓΩ δεν ειναι ο κακος της υποθεσης. Το ζητημα ειναι λεπτο, αλλα ο διαχωρισμος ειναι θεμελιωδους σημασιας, διοτι χωρις αυτον ο ανθρωπος πολυ δυσκολα μπορει να εξελιχθει. Σιγουρα η θεληση μπορει να καταφερει μια υπερβαση, ομως αυτη θα ειναι παροδικη, διοτι μολις η δυναμη της εξασθενησει, τοτε ολη η παλαια συμπεριφορα θα επανελθει και μαλιστα φουριοζα και ο ανθρωπος θα καταστει ερμαιο των αδυναμιων,παθων,επιθυμιων κτλ. Πώς επιτυγχανεται η υπερβαση λοιπον; Με πληρη κατανοηση και μη-ταυτιση. Οταν λεμε μη-ταυτιση εννοουμε διαχωρισμο του τι ειμαστε εμεις και τι δεν ειμαστε, ωστε να μην τρεφουμε τα δικα μας δημιουργηματα-δυναστες. Αλλα ας το πιασουμε στην ωρα του

    Το παρον ποστ εχει τιτλο "Συζευξη των αντιθετων δυναμεων" και αναφερομαστε στις δυο αρχες που διεπουν ολη την δημιουργια, και φυσικα και τον ανθρωπο και την ψυχολογικη του διαμορφωση, την ενεργητικη και παθητικη. Το Εγω καταρχας δεν ειναι ενα, αλλα ενα συνολο επιμερους μικροτερων Εγω, και ο αριθμος τους ειναι περιπου 1000 (987 κατα τον Γκουρτζιεφ) εξ ου και η ονομασια λεγεωνα απο τη στρατιωτικη μοναδα του Ρωμαικου στρατου (ιστορικα καπου μεταξυ 3000-5500 στρατιωτες) για να δειχθει ποσα πολλα ειναι. Αυτο το συνολο των 1000 εγω λοιπον, συντελει την ανθρωπινη προσωπικοτητα. Δεν ειναι ενα λοιπον το Εγω και δουλεια του καθε ανθρωπου ειναι να βρει ενα τροπο να κανει τα 1000, ενα. Αυτη η δουλεια δεν ειναι και τοσο ευκολη για να συμβει απλα με την δυναμη της θελησης (by sheer will alone). Αυτες οι 987 πτυχες του ανθρωπου λοιπον ειναι πολικες, γι αυτο και η μονη πραγματικη και τελεια σχεση μπορει να συμβει μεταξυ των δυο μοναδικων πολικων οντων, καθως οι αναφερομαστε σε 987 πολικες ενωσεις και αρα σε μια τελεια ενωση. Ο αριθμος 987 δεν ειναι αυθαιρετος αλλα προκυπτει απο τις υποδιαιρεσεις ολων των κεντρων που αποτελουν τον ανθρωπο.
    ΕΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Επειδη λοιπον δεν ειναι και το πιο ευκολο πραγμα να βρουμε το πολικο μας ον, (οποιος εχει ιδεες, ειναι καλοδεχουμενες) η ιδεα ειναι ο ανθρωπος να καταφερει να ανελθει απο την πολυπλοκοτητα των πολλων εγω, και να επιτρεψει να σχηματιστει η Ατομικοτητα του. Για να συμβει αυτο θα πρεπει να μην επιτρεπουμε στην δραση των εγω να κυριαρχει ανεξελεγκτα πανω μας. Ας σκεφτουμε ενα εγω λαγνειας, οσο και να το καταπιεζουμε αυτο καποια στιγμη μη εγρηγορσης οπου η θεληση θα ειναι μη ενεργη, θα βρει την ευκαιρια να εκδηλωθει, εμεις θα ταυτιστουμε με αυτο και αυτο θα τραφει και θα ικανοποιηθει, αν οχι με τον προφανη τροπο της σεξουαλικης ικανοποιησης, τοτε με καποιον αλλο χειροτερο εμμεσο τροπο, πχ θα προσπαθησουμε να βρισουμε ή υποβαθμισουμε ή ταπεινωσουμε καποιον συνομιλητη με διανοητικο τροπο.

    Ενας μαζικος τροπος λοιπον ειναι ο εξης. Αφου η χιλιαδα των εγω ειναι πολικα, τοτε εαν εμεις ισορροπησουμε την δυναμη των δυο αντιθετων πολικων δυναμεων της δημιουργιας μεσα μας, μεσω της εκφρασης και βιωσης αμφοτερων,τοτε αυτοματα αυτο θα επηρεασει υποχρεωτικα και το συνολο των εγω, επομενως η δυναμη που μας ασκουν θα ειναι παρα πολυ μικροτερη και πιθανοτατα διαχειρισιμη και το εργο μας πολυ ευκολοτερο. Αυτη ειναι μια εργασια λοιπον, τους καρπους της οποιας θα βρουμε μπροστα μας στο μελλον, δεν παει χαμενη.

    Οσον αφορα την θεληση, αυτη ειναι πολυ σημαντικη και δρα οντως ως τριτη δυναμη στην προσπαθεια μας για εσωτερικη εξελιξη. Ομως, ο νομος των τριων εχει πολλαπλη εφαρμογη. Κατι ή καποιος μπορει να ειναι ταυτοχρονα και ενεργητικη και παθητικη και εξουδετερωτικη δυναμη, αναλογως την οπτικη. Ενας νεος ανδρας μπορει να ειναι παθητικη δυναμη σε σχεση με το σπιτι των γονιων του, ενεργητικη δυναμη οσον αφορα την δικια του οικογενεια που μολις ξεκινα, ή εξουδετερωτικη δυναμη στην εργασια του οπου ειναι υπαλληλος και πρεπει να κραταει τις ισορροπιες μεταξυ των εργοδοτων του.

    "Φαίνεται πως έχετε υπό έλεγχο την αυταρέσκεια σας"
    Χαχα, μην στοιχηματισεις πανω σε αυτο παντως..

    Ελ. Στοχαστης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Είσαι πολύ ευγενικός άνθρωπος, Ε.Σ. Η καλοσύνη σου προπορεύεται της τυχόν αυταρέσκειας. Νομίζω πως αυτό είναι κατά κάποιον τρόπο το αγαθό. Που ας πούμε βρίσκεται πέρα από το καλό και το κακό. Γιατί τείνω να πιστεύω πως το "καλό" δεν είναι και αγαθό αλλά ένα πακετάκι με το κακό, όπου το μεν ένα μας ευχαριστεί, το δε άλλο μας δυσαρεστεί.
    Όπως η Αρετή είναι μία και την αναλύουμε σε επιμέρους, έτσι και το εγώ, πιστεύω οτι είναι ένα. (Τα έχω τα διαβάσματα σου) Τελευταία είμαι *θαυμάστρια* της τεχνολογίας. Μας έβγαλε από το σκοτάδι, μας πρόσφερε ψυγεία, πλυντήρια, τάμπλετ. Τι θέλω να πω. Κάποιοι κομπιουτεράδες δούλεψαν με κέφι, με όρεξη, με επιμονή, αποστασιοποιημένοι από το "καλό" και το "κακό", κι έτσι συντελέστηκε το θαύμα να μιλάμε τώρα. Κάπως έτσι θα το ήθελα και στις ανθρώπινες σχέσεις. Να δούμε οτι η αρετή είναι αρκετή για να εξασφαλίσει την ισορροπία και την αρμονία εκείνη που θα μας κάνει να φιλοσοφούμε και να δημιουργούμε απερίσπαστα.
    Γιατί τα συναισθήματα μας άγουν και μας φέρουν. Μας αρρωσταίνουν. Είναι τροχοπέδη. Ξέρω οτι γίνεται. Το έχω ζήσει σε σχέσεις. Έτσι  αντί να ανατροφοδοτεί ο ένας τον άλλον με ενέργεια ή να του την κλέβει με χλευασμούς κλπ, χωρίς κρατήματα αμυντικά,  προχωρούν οι άνθρωποι την αναζήτηση.
    Ευχαριστώ πολύ όλους.  Δ.Β.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η τεχνολογια αναπτυχθηκε με πολυ δοκιμη και σφαλμα (trial and error). Ο ιδιος κανονας μπορει να βρισκει εφαρμογη και στις ανθρωπινες σχεσεις. Δοκιμαζουμε το ενα λαθος μετα το αλλο μεχρι να βρουμε το (πιο) σωστο. Την ιδια τεχνικη ακολουθουμε και στην φιλοσοφια. Μα τοτε που βρισκεται το προβλημα; Μα φυσικα στην προσκολληση, στην αδυναμια μας να "αφηνουμε". Στην τεχνολογια δοκιμαζουμε απειρους συνδυασμους και ιδεες, μα οσοι δεν βγαζουν πουθενα, τους αφηνουμε και προχωραμε. Πιο πανω "αφησα" μια θεση που ειχα διατυπωσει σχετικα με την τριτη δυναμη, οταν ειδα ξεκαθαρα το σφαλμα της, διαβαζοντας την καλυτερη θεση του Λυκιου. Αν ειχε προσκολληθει το εγω μου, θα θυμωνα και θα εκνευριζομουν εναντιον εκεινου που μου εδειχνε την ασυμφωνια ή το λαθος, εν προκειμενω του Λυκιου, και ισως να ηθελα να του κανω καποιο κακο. Αυτο θα ειχε συμβει αν ειχα ταυτιστει με αυτην την θεση που διατυπωσα, αν πιστευα πως αυτη η θεση ημουν εγω, πως ηταν ενα κομματι απο μενα. Αυτο ειναι ενα συχνο συμβαν ψυχολογικης προβολης και ταυτισης, νομιζω πως ειμαι κατι που δεν ειμαι αλλα φανταζομαι πως ειμαι και ταυτιζομαι με αυτο. Αν λεω πως "ειμαι Ολυμπιακος", καπου μεσα μου αρχιζω να νομιζω πως ο Ολυμπιακος ειμαι εγω, οποτε αν πεις κατι κακο για το Ολυμπιακο νομιζω πως επιτιθεσαι σε μενα, και λογω του ενστικτου αυτοσυντηρησης, θελω να προστατευτω με το να σου κανω εσενα κακο ή οποιον νομιζω θελει να κανει κακο στον Ολυμπιακο. Γι αυτο συνηθως διεφθαρμενοι ανθρωποι αγοραζουν ομαδες, για να απολαμβανουν την προστασια απο πολυ κοσμο που τους ταυτιζει με την ομαδα που υποστηριζουν και εχουν ηδη ταυτιστει.

      Οι ανθρωπινες σχεσεις ειναι πιο περιπλοκες ομως. Η τεχνικη δοκιμη κ σφαλμα δεν ενδεικνυται και τοσο, διοτι δεν ειναι υγιες να αλαζουμε συντροφους σαν τα πουκαμισα. Περιεργως απο οτι θα νομιζαμε ωστοσο, δεν ειναι υγιης ουτε η απολυτη προσκολληση σε ενα συντροφο για παντα εκτος φυσικα και αν ειναι ο πολικος. Αυτο καθισταται τοξικο για την ψυχη μας.

      Θυμασαι αυτα που λεγαμε πως το συναισθηματικο κεντρο ειναι ενας τρελος ελεφαντας και για να συμπεριφερθει οπως θελουμε, τον βαζουμε αναμεσα απο δυο αλλους ελεγχομενους ελεφαντες, οποτε ελεγχοντας τους αλλους δυο με τον ιδιο τροπο, θα ακολουθησει και ο τρελος; Οι αλλοι δυο ειναι το διανοητικο κεντρο (σκεψεις) και το κινητικο κεντρο (σωμα). Εαν θελεις θετικα συναισθηματα, τοτε αρκει να εφαρμοζεις κυριως θετικες σκεψεις (αποδοχη, ναι) και κινηση/ασκηση.

      Νομιζω ομως πως δεν βοηθαει αυτο.
      "Γιατί τα συναισθήματα μας άγουν και μας φέρουν. Μας αρρωσταίνουν."
      Τα συναισθηματα κρυβουν βαθια σοφια. Αν αρρωσταινεις καπου, τοτε πρεπει καπως ειτε να απομακρυνθεις ειτε να θεσεις ορια. Αυτο ειναι πολυ σημαντικο.

      Εκτος και αν καποιος/καποιοι σου εχουν μεταδωσει τοση ανασφαλεια (gaslighting κανε google τον ορο) ωστε να αρρωσταινεις μονη σου επειδη κανεις αρρωστες σκεψεις και το συναισθημα ακολουθει το νου σου. Εγω νομιζω εισαι σούπερ. Δεν βλεπω καμια αυταρεσκεια πανω σου, οποτε σκεφτομαι πως για να χρησιμοποιεις αυτον τον ορο δις, καποιος σου τον εχει προσαψει και εσυ του το εχεις επιτρεψεις. Δες το και απελευθερωσου

      ΕΣ

      Διαγραφή
  28. Θα ολοκληρώσω το θέμα από την πλευρά μου με τις 4 παραμέτρους της Αρετής:
    Της τελείας αρετής είδη εστί τέτταρα. εν μεν φρόνησις, εν δε δικαιοσύνη, άλλο δ' ανδρεία, τέταρτον σωφροσύνη.
    τούτων η μεν φρόνησις αιτία του πράττειν ορθώς τα πράγματα.
    η δε δικαιοσύνη του εν ταις κοινωνίαις και τοις συναλλάγμασι δικαιοπραγείν.
    η δε ανδρεία του εν τοις κινδύνοις και φοβεροίς μη [εξίστασθαι] τρειν (δεν το βάζω στα πόδια) αλλά μένειν.
    η δε σωφροσύνη του κρατείν των επιθυμιών και υπό μηδεμιάς ηδονής δουλούσθαι, αλλά κοσμίως ζην.
    της αρετής άρα το μεν εστί φρόνησις, άλλο δικαιοσύνη, τρίτον ανδρεία, τέταρτον σωφροσύνη.
    Δ.Β.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στις αρετες συγκαταλέγεται και η εγκράτεια, μέσα από την οποία επιτρέπουμε στη λογική να ελέγχει καθε σωματική επιθυμία.

      Διαγραφή
    2. Αγαπητή IRENE, νομίζω ότι η εγκράτεια στην οποία αναφέρεσαι, είναι η σωφροσύνη που ανέφερε και η αγαπητή Δ.Β.
      "η δε σωφροσύνη του κρατείν των επιθυμιών και υπό μηδεμιάς ηδονής δουλούσθαι, αλλά κοσμίως ζην".
      ΛΥΚΙΟΣ.

      Διαγραφή
  29. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το σχόλιο διαγράφηκε. Από δική μου αμέλεια, χωρίς να ελέγξω σωστά το περιεχόμενο του σχολίου, το άφησα ελεύθερο, αν και περιείχε προσβλητικό περιεχόμενο για έναν συνδαιτυμώνα. Ζητώ συγγνώμη για την παράλειψη.
      Ο διαχειριστής
      ΛΥΚΙΟΣ.

      Διαγραφή

Αφήστε το σχόλιό σας
Φίλοι του ιστολογίου, παρακαλώ να κάνετε ελεύθερα τον σχολιασμό σας, αλλά να απέχετε από ύβρεις και προσβολές προσώπων, καθώς και να χρησιμοποιείτε την Ελληνική γλώσσα και γραφή (όχι greeklish). Προσβλητικά και υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται. Επίσης διαγράφονται spam και διαφημίσεις άλλων ιστολογίων, αλλά και κάθε άλλο σχόλιο που δεν συνάδει με το ύφος και το ήθος που ορίζει ο δημιουργός και διαχειριστής του ιστολογίου.

Τα σχόλια ελέγχονται πριν δημοσιευθούν.


.