Τετάρτη 9 Ιουλίου 2014

"Ωσάν να το΄χει η μοίρα ....αυτού εδώ του τόπου "




Φαίνεται πως ο Έλληνας το'χει πάντα γραπτό
να βάζει νου και λογική μέσα απ'τον σπαραγμό
και εκεί που όλα δείχνουνε πως έχουν πια τελειώσει 
το τέλος κάνει για αρχή και βάζει σ'όλους γνώση .

Αυτήν θε να' ναι η μοίρα του Έλληνα κι αυτού εδώ του τόπου 
ν' αντρειεύει με τα δύσκολα του κάθε ξενοδόχου ,
που μας νοικιάζει, μας πουλά και μας ξαναγοράζει 
λες κι είμαστε η πραγματεία του, φωνάζει και κομπάζει ...

Σαν ξενοδόχοι φέρονται, ικέτες για .....ηγέτες 
και κουδουνίζει το έργο τους , στις μακριές τους τσέπες ...
και συνεχίζουν να πουλάν σαν να'ναι βιός δικό τους 
το μερτικό του Έλληνα, σαν να'ναι μερτικό τους .

Κι αυτοί που πλέον δεν θωρούν τι έχουν καταφέρει ,
σκορπίσαν Πατρίδας τα παιδιά σε ξένης γης τ' ασκέρι , 
είναι επειδή την Νέμεση την έχουνε ξεχάσει ,
ή στα Αντεθνικά τους τα σχολειά δεν έχουν διδάξει .. 

ΜΕ ΤΟΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΜΟΥ ΣΕΒΑΣΜΟ 

Α Ρ Μ Α Γ Ε Δ Ω Ν 

Μια ποιητική απάντηση στον διάλογό μου με την συνσχολιάστρια Γλαύκη ...

Σάββατο 5 Ιουλίου 2014

Ελευσίνια Μυστήρια

Τα διασημότερα από τα αρχαία μυστήρια ήταν τα Ελευσίνια που τελούντο κάθε τέσσερα χρόνια στην πόλη της Ελευσίνας προς τιμήν της Δήμητρας και της κόρης της Περσεφόνης. Οι μυημένοι φημίζοντο σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο για την ωραιότητα των φιλοσοφικών τους αντιλήψεων και τα υψήλα κριτήρια ηθίκης που βίωναν στην καθημερινή τους ζώη.
Εξ αιτίας της υπεροχής τους τα Μυστήρια αυτά διεδώθηκαν στη Ρώμη και την Βρετανία, αλλά αργότερα οι τελετές μύησης υποχώρησαν και στις δυο αυτές χώρες. Τα Ελευσίνια Μυστήρια ιδρύθηκαν από τον Εύμολπο σε χρονολογία που χάνεται στα βάθη της αρχαιότητας αλλά μέσω του Πλατωνικού φιλοσοφοκού συστήματος οι αρχές τους διατηρήθηκαν μέχρι τις μέρες μας.
Οι τελετές της Ελευσίνας με τις μυστηριακές αναπαραστάσεις των πιο πολύτιμων μυστικών της Φύσης, επισκίασαν και σταδιακά απορρόφησαν πολλές μικρότερες φιλοσοφικές σχολές ενσωματώνοντας στο δικό τους σύστημα οποιαδήποτε πολύτιμη πληροφορία κατείχαν.
Το τελετουργικό των Ελευσινίων ήταν πολύπλοκο και η κατανόησή του απαιτούσε την εις βάθος μελέτη της Ελληνικής Μυθολογίας. Τα Μυστήρια διαιρούντο σε Κατώτερα, (που τελούντο κατά την περίοδο της εαρινής ισημερίας στην πόλη Άγραι) και σε Ανώτερα κατά την φθινοπωρινή ισημερία στην πόλη μας της Ελευσίνος.
Τα Κατώτερα Μυστήρια
Hταν αφιερωμένα στην Περσεφόνη, και ο Τόμας Τέϋλορ στο βιβλίο του "Ελευσίνια και Βακχικά μυστήρια" συνοψίζει την πρόθεσή τους:
"Τα Κατώτερα Μυστήρια δημιουργήθηκαν από τους αρχαίους θεολόγους,τους ιδρυτές τους, για να σημάνουν με αποκρυφιστικό τροπό την κατάσταση της μη εξαγνισμένης ψυχής που έχει ενδυθεί το γήινο σώμα της και έχει περιβληθεί την υλική φύση."
Ο μύθος που χρησιμοποιείτο στις τελετές των Κατώτερων Μυστηριών είναι της απαγωγής της Περσεφόνης της κόρης της Δήμητρος από τον Πλούτωνα τον άρχοντα του Κάτω Κόσμου. Ενώ η Περσεφόνη μάζευε λουλούδια σε ένα υπέροχο λιβάδι, η γη άνοιξε ξαφνικά και ο σκαιός άρχοντας του θάνατου, οδηγώντας το μεγαλοπρεπές άρμα του αναδύθηκε από τα σκοτεινά βάθη και αρπάζοντάς την, οδήγησε τη θέα, που αγωνιζόταν να ξέφυγει από τα χέρια του, στο υπόγειο παλάτι του όπου την ανάγκασε να γινεί σύντροφος του και βασίλισσά του.
Υπάρχουν πόλλες αμφιβολίες εάν πολλοί από τους μυημένους αντιλαμβάνοντο το μυστικό νόημα αυτής της αλληγορίας, αφού οι περισσότεροι από αυτούς πίστευαν ότι αναφερόταν στις διαδόχες των εποχών. Είναι πολύ δύσκολη η απόκτηση ικανοποιητικών πληροφοριών που σχετίζονται μα τα Μυστήρια διότι οι υποψήφιοι δεσμεύοντο με αδιάρρηκτους όρκους να μην αποκαλύψουν ποτέ στους βέβηλους τα μυστικά που τους παρεδίδοντο. Κατά την έναρξη της τελετουργίας μύησεως, ο υποψήφιος πατούσε πάνω στο δέρμα των ζώων που είχαν θυσιαστεί γι'αυτό τον σκοπό και ορκίζονταν ότι ο θάνατος θα σφραγίσει τα χείλη του πριν αποκαλύψει τις ιερές αλήθειες που επρόκειτο να του αποκαλυφθούν.
Μέσα από έμμεσες διόδους ωστόσο, ορισμένα από τα μυστικά διατηρήθηκαν μέχρι σήμερα. Οι διδάχες που παρεδίδοντο στος νεοφώτιστους σε γενικές γραμμές ήταν οι ακόλουθες:
Η ψυχή του ανθρώπου,που στα Ελευσίνια Μυστήρια συμβολιζόταν από την Περσεφόνη, είναι στην ουσία της πνευματική. Η πνευματική κατοικία της βρίσκεται στους ανώτερους κόσμους, όπου απαλλαγμένη από τα δεσμά της υλικής μορφής και των υλικών αντιλήψεων λέγεται ότι είναι αληθίνα ζωντανή και αυτοεκφραζόμενη. Το υλίκο σώμα είναι το "σήμα", ο τάφος της ψυχής, ένα ψεύδες και προσωρινό πλάσμα,η πηγή όλων των θλίψεων. Ο Πλάτων περιγράφει το σώμα ως τον τάφο της ψυχής, εννοώντας με αυτό όχι μόνο την ανθρώπινη μορφή, μα και την ανθρώπινη φυσή.
Η κατήφεια και η αθυμία των Κατώτερων Μυστηρίων αναπαριστούσαν την αγωνία της πνευματικής ψυχής που είναι ανίκανη να εκφράσει τον εαυτό της διότι έχει δεχθεί τους περιορισμούς και τις αυταπάτες του ανθρώπινου περιβάλλοντος.
Ο άνθρωπος δεν είναι ούτε καλύτερος ούτε σοφότερος μετά τον θάνατο από ότι στην διάρκεια της ζωής του. Εάν δεν αναδυθεί πάνω από την άγνοια κατά την παραμονή του στη γη, ο άνθρωπος οδηγείται στον αιώνιο θάνατο όπου περιφέρεται για πάντα, κάνοντας τα ίδια λάθη που έκανε και εδώ. Εάν δεν υπερβεί την επιθυμία του για υλικά αποκτήματα εδώ, θα την μεταφέρει στον αόρατο κόσμο,όπου επειδή δεν μπορεί να ικανοποιήσει την επιθυμία, θα συνεχίσει σε ατελείωτη αγωνία. Η "Κόλαση" του Δάντη είναι η συμβολική περιγραφή των βασανιστηρίων, εκείνων που ποτέ δεν ελευθέρωσαν την πνευματική τους φύση από τις αλόγιστες επιθυμίες, τις συνήθειες, τις απόψεις και τους περιορισμούς των Πλουτωνικών προσωπικοτήτων τους. Εκείνων που πότε δεν προσπάθησαν να βελτιώσουν τους εαυτούς τους (και των οποίων οι ψυχές κοιμούνται) κατά την διάρκεια της σωματικής τους ζωής, πέρασαν στον θάνατο του Άδη όπου και κοιμούνται στην αιωνιότητα, όπως κοιμόντουσαν και κατά την διάρκεια της ζωής τους.

Βάκχος: ο μυστικός θεός των Ορφικών


 Ο τραγικός ποιητής Ευριπίδης παρουσιάζει στη Σκηνή (αριστερά), που εδώ αντιπροσωπεύει το θέατρο, ένα προσωπείο του Ηρακλή, υπό την επίβλεψη του Διονύσου.
O ΟΡΦΕΑΣ, που θεωρούνταν σαν γιος του Βάκχου, ήταν ο πρώτος ιερέας της διονυσιακής λατρείας. Κέντρα των Ορφικών υπήρχαν πολλά· στη Θάσο, στη Θράκη και στα Τέμπη. Εκεί στα Τέμπη υπήρχε ναός αφιερωμένος στο Διόνυσο-Ζαγρέα. Κάθε χρόνο γίνονταν γιορτές και οι εκλεκτοί μυούνταν στα μυστήρια του θεού.
Oι τάξεις των μυημένων ήταν τρεις. Oι άντρες ανήκαν, ανάλογα με τη μύησή τους, στους «μύστες του Βάκχου βρέφους», στους «μύστες του ηρωικού Ηρακλή» και στους «μύστες του κατασπαραγμένου Βάκχου». Oι γυναίκες ανήκαν ανάλογα στις «νύμφες-φίλες της Περσεφόνης», στις «μυστικές ερωμένες της Αφροδίτης» και στις «θρηνούσες την Περσεφόνη». Όλοι οι λάτρεις μαζεύονταν από τις γύρω περιοχές στεφανωμένοι με κισσό και φορώντας δέρματα ελαφιού. Όταν έφταναν και οι μύστες άρχιζαν όλοι να τραγουδάνε έναν ύμνο για τον θεό. Στο τέλος αναφωνούσαν «Ευοί Βάκχε, Ευοί». Καθώς προχωρούσε η μέρα οι χοροί και τα τραγούδια δυνάμωναν κάτω από τους ήχους των αυλών και των τυμπάνων, αλλά και της λύρας που ήταν το αγαπητό όργανο του Ορφέα. Όταν έπεφτε η νύχτα, το σκηνικό άλλαζε, γιατί οι υποψήφιοι ετοιμάζονταν για τη μύηση.
Αυτή γινόταν σε ένα υπόγειο άντρο, ένα θολωτό σπήλαιο όπου έμπαινε κανείς μέσα από μια μυστική είσοδο. H σπηλιά φωτιζόταν με δαδιά, και από φυσικές ρωγμές του εδάφους έβγαινε θερμός αέρας από τα έγκατα της γης. Σε ένα βωμό έκαιγε δάφνη και η ατμόσφαιρα γινόταν πιο μυστηριακή με την παρουσία μιας σφίγγας. Tι αποκαλυπτόταν εκεί στον υποψήφιο; Κανένας δεν άφησε γραπτή μαρτυρία.
O Βάκχος για τους Ορφικούς ήταν το ενοποιητικό στοιχείο του σύμπαντος. Υπήρχε και μέσα στον άνθρωπο και έπρεπε να καλλιεργηθεί με τη μορφή του θείου βρέφους με τη βοήθεια του Ερμή, του αγγελιαφόρου των θεών.
O Βάκχος, σαν γιος της Δήμητρας, ήταν αδελφός της Περσεφόνης. H Περσεφόνη, που αντιπροσωπεύει την Ψυχή του Κόσμου, είχε ήδη θυσιαστεί. O Βάκχος ερχόταν σαν απελευθερωτής.
Αυτό το θείο δράμα δεν λαβαίνει χώρα μόνο μέσα στον κόσμο, αλλά και μέσα στον άνθρωπο. Tο διονυσιακό στοιχείο θα ενεργούσε σαν απελευθερωτής. Για να γίνει αυτό, έπρεπε να λάβει χώρα η ιερογαμία ανάμεσα στην Περσεφόνη και στο Βάκχο κι αυτό θα γινόταν πάλι μέσα στο μυημένο στην κατάλληλη στιγμή.
H διονυσιακή λατρεία των Ορφικών πέρασε στους Δελφούς, όπου λέγεται πως ήταν θαμμένο το σώμα του Βάκχου, γιατί σύμφωνα με μια παράδοση ο Απόλλωνας πρόλαβε και πήρε το διαμελισμένο σώμα του και το έθαψε στους Δελφούς. Κάθε δυο χρόνια γίνονταν εκεί και στις πλαγιές του Παρνασσού τα λεγόμενα Διονυσιακά Όργια (από τη λέξη έργα, δηλαδή τελετές και ιερουργίες).

Παρασκευή 4 Ιουλίου 2014

Η Οριάνα Φαλάτσι κονιορτοποιεί το γελοίο επιχείρημα «Ήμασταν και εμείς κάποτε μετανάστες»


Διαβάστε το όλο. Είναι εξαιρετικό! Μια χειμαρρώδης αποστομοτική απάντηση στα γνωστά δακρύβρεχτα "αντιρατσιστικά" τσιτάτα που θέλουν να καλλιεργήσουν "ενοχές"να φιμώσουν όποιον αντιδράει στον εποικισμό της πατρίδας από τους αλλοδαπούς και στην δημογραφική αλλοίωση του λαού μας.

Της Oriana Fallaci* (από το βιβλίο της «H Οργή και η Περηφάνεια», 2003)

Όχι εδώ και πολύ καιρό, άκουσα κάποιον από τους αναρίθμητους πρώην κυρίους Πρωθυπουργούς που έχουν ταλαιπωρήσει την Ιταλία τις τελευταίες δεκαετίες, να λέει στην τηλεόραση: «Κι ο θείος μου ήταν μετανάστης. Ακόμη θυμάμαι τη στιγμή που έφευγε για την Αμερική. με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι». Δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα, κύριε παραπληροφορημένε, ή αναξιόπιστε πρώην Πρωθυπουργέ. Εκτός από το ότι είναι πρακτικά αδύνατον να έχετε θείο που πήγε στην Αμερική με μια βαλίτσα από χαρτόνι στο χέρι, για τον απλό λόγο ότι οι θείοι με τις βαλίτσες από χαρτόνι στο χέρι πήγαιναν στην Αμερική στις αρχές του εικοστού αιώνα, δηλαδή τότε που εσείς δεν ήσασταν ακόμη γεννημένος, δεν είναι καθόλου το ίδιο. Και είναι δυο φαινόμενα άσχετα μεταξύ τους για ορισμένους λόγους που εσείς αγνοείτε, ή κάνετε πως αγνοείτε. Οι λόγοι αυτοί είναι οι εξής:
Πρώτον: Η Αμερική είναι μια ήπειρος με έκταση 3 εκατομμύρια και 618.770 τετραγωνικά μίλια. Τεράστιες περιοχές αυτής της έκτασης είναι ακόμη και σήμερα ακατοίκητες ή τόσο αραιά κατοικημένες, ώστε σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να περπατάει κανείς για ολόκληρους μήνες χωρίς να συναντήσει ψυχή. Και σας πληροφορώ ότι στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα αυτές οιπεριοχές ήταν ακόμη πιο έρημες και σχεδόν εντελώς ακατοίκητες. Δεν υπήρχαν πόλεις, ούτε κωμοπόλεις, ούτε δρόμοι, ούτε καν οικισμοί. Το πολύ-πολύ να υπήρχαν κάποια φυλάκια ή κάποια καταλύματα για ξεκούραση και για αλλαγή αλόγων. Η πλειονότητα των κατοίκων ήταν, ουσιαστικά, συγκεντρωμένη στις ανατολικές Πολιτείες. Στις Μεσοδυτικές εκτάσεις, ζούσαν μονάχα λίγοι θαρραλέοι τυχοδιώκτες, καθώς και οι φυλές των ιθαγενών Ινδιάνων, που τους ονόμαζαν Ερυθρόδερμους. Πιο δυτικά, στη λεγόμενη Άγρια Δύση, υπήρχαν ακόμη λιγότεροι κάτοικοι: Το Κυνήγι του Χρυσού μόλις είχε αρχίσει. Λοιπόν: Η Ιταλία δεν αποτελεί ήπειρο. Είναι μια μικρή σχετικά χώρα, τριάντα δύο φορές μικρότερη από την Αμερική και υπερβολικά πυκνοκατοικημένη: ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 58 εκατομμύρια κατοίκους έναντι των 282 εκατομμυρίων της Αμερικής. Συνεπώς, αν τριακόσιες ή τετρακόσιες χιλιάδες γιοι του Αλλάχ μεταναστεύουν στην Ιταλία κάθε χρόνο (όπως γίνεται στην πραγματικότητα), για μας είναι σαν να μετανάστευαν τρία ή τέσσερα εκατομμύρια Μεξικανοί στο Τέξας, στην Αριζόνα ή στην Καλιφόρνια κάθε χρόνο.

Ομολογία Μπάιντεν: Οι Εβραίοι είναι πίσω από τον αγώνα για τον «γάμο» των ομοφυλοφίλων, τα ‘ανοικτά σύνορα’, τον φεμινισμό, και άλλα. Αυτοί άλλαξαν την κουλτούρα της Αμερικής


 
Ο Joe Biden, ο αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών εξήρε τους Αμερικανο-Εβραίους για τον πρωταγωνιστικό ρόλο που είχαν στον αγώνα για τον «γάμο» των ομοφυλοφίλων, για τα «ανοικτά σύνορα», το φεμινισμό, την «κοινωνική δικαιοσύνη», και πολλά άλλα. Ο Μπάιντεν δήλωσε ότι οι Εβραίοι ήταν ένας από τους μεγαλύτερους παράγοντες, αν όχι ο μεγαλύτερος, στο να έρθουν «κοινωνικές αλλαγές» στις Ηνωμένες Πολιτείες.
 
Μιλώντας σε εκδήλωση για τον ‘Μήνα Εβραϊκής Κληρονομιάς’ (Jewish American Heritage Month) της Δημοκρατικής Εθνικής Επιτροπής, ο Τζο Μπάιντεν απέδωσε την αλλαγή της κουλτούρας της Αμερικής στην συμμετοχή των Εβραίων του Χόλιγουντ. Είπε ότι οι Εβραίοι ευθύνονται για το 85% της αλλαγής στάσης της Αμερικής σχετικά με τον «γάμο» των ομοφυλοφίλων. "Σκεφτείτε ότι όλα αυτά, στοιχηματίζω το 85 τοις εκατό αυτών των αλλαγών, είτε πρόκειται στο Χόλιγουντ ήστα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είναι συνέπεια των Εβραίων ηγετών στη βιομηχανία του θεάματος." 

Πέμπτη 26 Ιουνίου 2014

Η ΠΛΑΝΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑΣ



n

Γράφει η ΣΩΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
Επανέρχομαι σε ένα σοβαρό ζήτημα που δεν γίνεται ευρέως κατανοητό στη Δύση παρά την ολοφάνερη αύξηση του ευρωσκεπτικισμού, της ισλαμοφοβίας και των αντιδράσεων εναντίον της θλιβερής προοπτικής της Ευραβίας. Αυτές οι αντιδράσεις δεν προέρχονται μόνον από «δεξιούς» και «ρατσιστές»· προέρχονται από πρώην μουσουλμάνους θεωρητικούς (Αλί Σινά, Τασλίμα Νασρίν, Ανβάρ Σαΐχ) κι από κοσμικούς φιλοσόφους (Μισέλ Ονφρέ, Κρίστοφερ Χίτσενς, Ρίτσαρντ Ντόκινς). Αρχίζω με την παραδοχή ότι τα παραπάνω αισθήματα είναι δικαιολογημένα και οφείλονται σε συγκεκριμένα γεγονότα και λανθασμένες πολιτικές.

H πολυπολιτισμικότητα είναι ένα ιδανικό που συντηρεί διακριτούς εθνοτικούς πολιτισμούς στο εσωτερικό ενός κράτους: όπως π.χ. την εφαρμογή της σαρία στη μουσουλμανική κοινότητα της Θράκης. Πρόκειται για ρήξη του πολιτιστικού ήθους που κάποτε ήταν ενιαίο και ευνοούσε τον «πλουραλισμό», δηλαδή την πολιτιστική ενσωμάτωση των διαφόρων ξένων ομάδων –θρησκευτικών και εθνοτικών– στη νομοθεσία, στις αξίες και στους θεσμούς μιας χώρας. Η εφαρμογή της πολυπολιτισμικότητας εμποδίζει την αφομοίωση και κατακερματίζει («βαλκανοποιεί») την κοινωνία η οποία δεν επιτυγχάνει ενιαία εθνική ταυτότητα. Αυτή η αποτυχία έχει ανυπολόγιστες συνέπειες: οι μειονότητες παραμένουν προσκολλημένες σε βάρβαρα ήθη· περικλείονται και απομονώνονται από την ευρύτερη κοινωνία και, με τη θεαματική τους «ασυμβατότητα», προκαλούν ρατσιστικά αισθήματα στους πολίτες των χωρών υποδοχής (επ’ αυτού καλό είναι να διαβάσει κανείς τον Ετιέν Μπαλιμπάρ που κάνει λόγο για τις κραυγαλέες «ορατές διαφορές»).

Έτσι, σε όλες τις δυτικές χώρες, η πρακτική της πολυπολιτισμικότητας έχει δημιουργήσει απειλή για τον πολιτισμό, την ταυτότητα και τις αξίες: το παλιό αμερικανικό χωνευτήρι ξεχάστηκε και αντικαταστάθηκε από μια παράλογη ιδέα ισοπεδωτικής κοινωνικής ανθρωπολογίας (περί «ισοτιμίας των πολιτισμών» και «πανέμορφου μωσαϊκού») και δήθεν πολιτικής ορθότητας. Για παράδειγμα, όταν το 2006 η αυστραλιανή κυβέρνηση προσπάθησε να επιβάλει εξετάσεις (στην αγγλική γλώσσα, στην τοπική ιστορία κτλ) σε όσους ζητούσαν την αυστραλιανή υπηκοότητα, η αριστερά αντέδρασε εντόνως. Κι όμως οι εξετάσεις στη γλώσσα και στην ιστορία θα έπρεπε να είναι αυτονόητες – ειδαλλιώς, δημιουργούνται ξεχωριστές κοινότητες με διαφορετικά δικαιώματα και υποχρεώσεις. Αναφέρω εδώ, ενδεικτικά, ότι στις συνεντεύξεις στις οποίες υποβάλλονται μετανάστες που επιθυμούν να γίνουν Γάλλοι πολίτες, πολλοί μουσουλμάνοι αρνούνται να προσυπογράψουν το γαλλικό Σύνταγμα: η συμπεριφορά αυτή είναι, φυσικά, απαράδεκτη – αποτελεί όμως συνέπεια μιας μακρόχρονης εσφαλμένης μεταναστευτικής πολιτικής που πήρε το ελκυστικό όνομα «πολυπολιτισμική».

ΑΛΗΘΗΣ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ : ΠΕΛΑΣΓΟΙ ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ


https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEggCpT7xrOR_tqiwa4gppX39NeXr-z6BlgpnDqUgw7N6J36zr27_wqH-xBaJRFyonkWisieCPhkfd989tQ8jTv7kAo4y_k-L5N5S5q73uQDINA4jCOk7iftAhoR-F5pejvTLOckhWU6PBM/s320/Pelasgian.In.China.jpg
                          Οι μούμιες το αποδεικνύουν: Κάποτε η Κίνα κατοικούνταν από Λευκούς Ανθρώπους!

Οι κινέζοι είναι πιθανόν το σύμβολο της μογγολικής φυλής. Το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό όταν βλέπουμε μια ασιατική μορφή είναι να ρωτήσουμε: Είσαι από την Κίνα;

Ακόμη και αν αυτός είναι στην πραγματικότητα από την Ιαπωνία, Κορέα, ή το Βιετνάμ κ.ο.κ.

Αλλά αυτό που πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν είναι ότι κατά την διάρκεια της αρχαιότητας, όταν οι Αιγύπτιοι έχτιζαν τις εντυπωσιακές πυραμίδες και οι Έλληνες πολεμούσαν για την Τροία, η Δυτική Κίνα στην πραγματικότητα κατοικούνταν από μια ανοιχτόχρωμη ξανθιά με γαλανά μάτια λευκή φυλή!

Πέρα από την επαρχία της Ν. Κίνας που φέρει ακόμα την επωνυμία Γιουνάν (Γιουνάν αποκαλούν οι Τούρκοι (μογγόλοι) και οι αραβόφωνοι αλλά και στην περιοχή της Ινδίας τους Έλληνες και προέρχεται ετυμολογικά από τη λέξη Ίωνας – Ιωνία) , μια ομάδα δυτικών και Κινέζων αρχαιολόγων προσπάθησε να ανιχνεύσει μια ακόμα από μια σειρά μούμιες ηλικίας 2800 ετών, καυκάσιου (Λευκού) ανθρώπου, που βρέθηκε σε ένα αρχαίο τάφο στο Ξιγιανγκ Ουϊγκορ την αυτόνομη περιοχή της Βορειοδυτικής Κίνας.
Η πολύ καλά διατηρημένη μούμια είναι πιθανότατα ενός σαμάνου και βρίσκεται κάτω από προσεχτική έρευνα ήδη από το 2003.
Οι επιστήμονες παραξενεύτηκαν από την παρουσία ενός σακιδίου φύλλων μαριχουάνας που βρήκαν θαμμένο οι αρχαιολόγοι μαζί με την ντυμένη με δερμάτινη φορεσιά μούμια.
«Από την φορεσιά και τα φύλλα της μαριχουάνας, που έχουν επιβεβαιωθεί από διεθνείς ειδικούς ότι είναι τα συστατικά ναρκωτικού, υποθέτουμε ότι ο άνδρας αυτός ήταν σαμάνος μεταξύ ηλικίας 40 και 50 ετών», εξήγησε ο ιστορικός Λι Ξϊαο.
Η εξερεύνηση το 2003 στην περιοχή έφερε στο φως 600 μούμιες από 2000 περιφερειακούς τάφους.
Αυτές οι μούμιες λευκών ανθρώπων που κάποτε κατοικούσαν στην Δυτική Κίνα δεν ήταν ταριχευμένες, όπως οι Αιγυπτιακές, αλλά διατηρήθηκαν αθέλητα από το τοπικό κλίμα: ακραίας ζέστης και ανυδρίας καλοκαίρια, δριμύτατοι ψυχροί χειμώνες, και έδαφος με άλατα.
Όταν οι ερευνητές πρωτοανακάλυψαν τις μούμιες, εντυπωσιάστηκαν από τα ξεκάθαρα ευρωπαϊκά τους χαρακτηριστικά, με ξανθές ή ερυθρόχρωμες τρίχες, προεξέχουσες μύτες, μουστάκια και γένια, «σκωτσέζικου» τύπου υφάσματα (σημ: ελληνιστί ΣΚΟΤ-ΛΑΝΤ η Χώρα του Σκότους, λόγω μεγάλου γεωγραφικού πλάτους μεγάλες νύχτες), και με αεράτα φτερωτά καπέλα.
Οι μούμιες, που ο λαός τους αποκαλέστηκε Τοχάριοι, άφησαν ακόμα και γραφή που είναι καθαρά «Ινδοευρωπαϊκής» προελεύσεως.
Επίσης, σε αρχαία Κινεζικά χρονικά, αναφέρονται επαφές (διάβαζε: εθνοκάθαρση-γενοκτονία) με κοκκινομάλληδες λαούς από την δύση.στοιχεία από:
http://news.softpedia.com/news/Mummies-Proves-it-Once-China-Was-Inhabited-by-White-People-43301.shtml

Σάββατο 21 Ιουνίου 2014

Όνειρα και θεραπεία στην Αρχαία Ελλάδα


Η έννοια της νόσου και συνεπώς και της θεραπείας, συνταυτίστηκε ήδη από την προϊστορία, με τη λατρεία του ή των Θεών, ή το αντίθετό τους, δηλαδή τις "κακές", τις δαιμονιακές θεότητες. Ανάλογα με την κρατούσα θεολογική προσέγγιση κάθε φυλής ανά τις εποχές, ήταν και οι θεραπευτικές δραστηριότητες. Αυτή η αντίληψη περί της νόσου παραμένει ισχυρότατη μέχρι την σύγχρονη εποχή, αν και προοδευτικά μάλλον εξασθενεί. Σε όλες ωστόσο τις εποχές, ο άνθρωπος ενδιαφέρθηκε για τη θεραπεία των ασθενειών με κάθε δυνατό τρόπο.
Στην Αρχαία Ελλάδα, το παλαιότερο ρεύμα θρησκευτικών πεποιθήσεων, απέδιδε θεραπευτικές δυνάμεις στον Θεό Ασκληπιό. Γιος ενός θεού και μιας θνητής, ο Ασκληπιός αρχικά δεν συγκαταλεγόταν στους 12 ισχυρούς θεούς που κατοικούσαν στον Όλυμπο, αλλά θεωρούνταν ημίθεος, απλός ήρωας, που είχε θεϊκή καταγωγή, (όπως ο Ηρακλής). Η πλατιά λαϊκή αποδοχή όμως, τον κατέταξε σαν ισάξιο των Θεών. Πολλοί τρόποι θεραπευτικής αναπτύχθηκαν, αλλά ο τόπος άσκησης της θεραπείας ήταν κυρίως τα Ασκληπιεία. Η πληθώρα αυτών των ιερών διασκορπισμένα σε όλο τον ελλαδικό χώρο (τουλάχιστον σε 300 σημεία), υποδηλώνει τη μεγάλη δραστηριότητα και επιτυχία αυτής της μαγικής μορφής θεραπείας από τον Ασκληπιό. Τα ιερά αυτά ήταν έξυπνα χτισμένα σε διαλεγμένες περιοχές υψηλού κάλλους και με καλό κλίμα. Ο συνδυασμός της θαυματουργικής ή ψυχολογικής θεραπείας μέσω της πίστης με την όποια φυσική ή σωματική θεραπεία προσέφεραν οι ιερείς, ήταν μέσω ιατρικής νοσηλείας και προσαρμογής του τρόπου ζωής. 


Σταδιακά και καθώς ωρίμαζαν οι συσσωρευμένες θεραπευτικές γνώσεις και η λογική, έφτασε η εποχή όπου η έννοια του γιατρού ή θεραπευτή, πήρε μεγαλύτερη απόσταση από αυτήν του ιερέα του Ασκληπιού. Τη νέα εποχή σηματοδοτεί ο Ιπποκράτης και η Ιπποκρατική ιατρική. Αν και είχε ήδη αποκλίνει από τις μαγικές και τελετουργικές θεραπείες, προς όφελος της ορθολογικής επιστήμης, κατάφερε να συνδυαστεί επιτυχημένα με τη συνεχιζόμενη λατρεία του Ασκληπιού, χρησιμοποιώντας τα Ασκληπιεία, περίπου όπως εμείς οι σύγχρονοι τα νοσοκομεία. Η Ιπποκρατική ιατρική διατήρησε και το "θρησκευτικό-μαγικό" στοιχείο, όχι από φόβο προς το ανεξήγητο, αλλά προς χάριν της θεραπευτικής δύναμης που κρύβει αυτό μέσα του!
Όταν οι ασθενείς προσέρχονταν στο ιερό αναζητώντας θεραπεία, δεν τους επιτρεπόταν αμέσως η είσοδος, παρά μόνο μετά τον εξαγνισμό τους. Αυτό καλλιεργούσε και ενίσχυε την προσδοκία θεραπείας σύμφωνα με το φαινόμενο placebo. Έπλεναν το σώμα τους (συμβολική ψυχική κάθαρση), τελούσαν θυσία προς το θεό και έκαναν αυστηρή νηστεία. Το βράδυ γίνονταν δεκτοί στο ιερό όπου και περνούσαν τη νύχτα τους.

Τετάρτη 18 Ιουνίου 2014

Αρχαίες πύλες στην Ελλάδα και σε όλο τον πλανήτη!

Η πύλη της Νάξου (Πορτάρα) σύμφωνα με τους καθηγητές τις αρχαιολογίας R.Desborough και R. Popham πρέπει να ήταν αντίγραφο μιας αρχαιότερης κατασκευής ενώ η ηλικία της, δεν ξεπερνά το 500 π.Χ.
Εν συνεχεία, η κυρίως υπεύθυνη για τις ανασκαφές στο νησί, Χρυσούλα Καρδάρα διορθώνει τους δύο καθηγητές, ανακαλύπτοντας ναΐσκο του θεού Απόλλωνα, υποθέτοντας έτσι ότι η Πύλη αποτέλεσε αρχικό μέρος του ναού.
Η χρονολόγηση της δε τοποθετεί το μνημείο στο 350 π.Χ.
Το 1977 όμως, δημοσιεύει μια νέα μελέτη με τίτλο «Απλώματα Νάξου» ξεσηκώνοντας σάλο (σε σημείο να χάσει την δουλειά της!) αφού ισχυρίστηκε ότι, τόσο η Πύλη όσο και τα ευρεθέντα αγγεία δεν διαθέτουν ομοιότητες με τους πολιτισμούς της Ηπειρωτικής Ελλάδας.
Όσον αφορά στην τεχνοτροπία της Πύλης, υποστήριξε ότι δεν έχει στην πραγματικότητα στοιχεία κλασικής περιόδου αλλά είναι αντίγραφο αντίστοιχων πυλών της περιόδου πριν από την έκρηξη του ηφαιστείου της Θύρας, δηλαδή πολύ πριν το 1613 π.χ!!! (θυμίζει την αιγυπτιακή πύλη του Αμπού Σιμπέλ)
Τι σημαίνει αυτό; Πολύ απλά η Καρδάρα υπερασπίστηκε έμμεσα την παρουσία της Ατλαντίδας στις Κυκλάδες, θεωρία την οποία διάνθισε αργότερα ο καθηγητής Σπυρίδωνας Μαρινάτος.
Για την Πύλη της Νάξου η πλέον συμβατική θεώρηση, την περιγράφει σαν κομμάτι του ενός – μάλλον – ανολοκλήρωτου ναού αφιερωμένου στον Απόλλωνα.
Τα αρχαιολογικά στοιχεία επιβεβαιώνουν την παρουσία ενός μικρού ναού στο νησάκι, κανένας επιστήμονας όμως δεν μπόρεσε να εξηγήσει πως μια τεράστια πύλη με ύψος 6 μέτρα και πλάτος 3,5 αποτέλεσε είσοδο σε ένα ναΐσκο!
Κάπως έτσι, οι αρχαιολόγοι προχώρησαν στη θεωρία πως ήταν κάποτε ένα ναυτικό παρατηρητήριο. Πρόκειται όμως για μια εντελώς αντιεπιστημονική θέση! Αφού, όχι μόνο οι ορμίσκοι κοντά στη Πύλη είναι εντελώς ακατάλληλοι για προσάραξη πλοιαρίων αλλά και καμιά έρευνα ή ανασκαφή δεν έδειξε ποτέ οποιαδήποτε σύνδεση μεταξύ της Πύλης και θάλασσας!
Επίσης, γεγονός αδιαμφισβήτητο, κάθε ναυτικό ακρωτήριο διέθετε αποθήκες για τα εμπορεύματα. Ευτυχώς ή δυστυχώς, οι αρχαίες αποθήκες δεν υπάρχουν κοντά στην Πύλη αλλά αντιδιαμετρικά στην άλλη άκρη του νησιού.
Αν στραφούμε για λίγο στους Ασσύριους, θα δούμε πως είχαν τη συνήθεια να υψώνουν ναούς και διοικητικά κέντρα με την προσθήκη γιγαντίων πυλών στις εισόδους. Η Πύλη της Χατούσας είναι εμφανές παράδειγμα!
Η συγκεκριμένη πύλη διακοσμείται με λέοντες και γρύπες, στοιχείο που όπως διδάσκει η ακαδημαϊκή αρχαιολογία δεν είναι παρά μυθολογική απήχηση των θρησκευτικών πιστεύω των Ασσυρίων.
Ο ερευνητής Robert Bauval διαρκώς επισημαίνει την αξία του αστερισμού του Λέοντα ως κύριου «συστατικού» της αρχαίας σκέψης. Συγκεκριμένα, η Πύλη της Χατούσας είναι προσανατολισμένη προς τον αστερισμό του Λέοντα, όπως ακριβώς υποδεικνύει και η θέση της Πύλης της Νάξου. Ουσιαστικά κάνουμε λόγο για μια αστρική λατρεία των μεσογειακών πολιτισμών!
Ο Αndrew Collins στο βιβλίο του The Cygnus Mystery θεωρεί πως πίσω από την τεχνοτροπία του Gobekli Tepe κρύβεται η λατρεία του αστερισμού του Κύκλου.
Επίσης ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Oklahoma, Mike Xu βρίσκει ομοιότητες μεταξύ των αστρονομικών γνώσεων του πολιτισμού των Ολμέκων μ αυτές του Gobekli Tepe τονίζοντας την αξία του αστερισμού του Λέοντα στους αρχαίους πολιτισμούς.

Πέμπτη 12 Ιουνίου 2014

Οι φίλοι μας, οι Εβραίο-Σιωνιστές.



Αυτοί που σαν γεννήθηκαν και τράφηκαν με αίμα 
Θεού που θυσιάστηκε , αυτοί μας διοικούνε ,
είναι γραφτό στην μοίρα τους και αυτοί πως κάποια μέρα 
σε άλλους ότι σκόρπισαν με δίκη να υποστούνε ...

Μωροί, με εργαλεία τους το χρήμα και το ψέμα ,
κατέστρεψαν και γέμισαν κόλλυβα το ζωνάρι ,
μια ανώτερη φυλή όπως μας μολογούνε 
χαρά είναι μόνο γι' αυτούς ο ήχος στο παγκάρι...

Ωσάν να ζήτησε ο Θεός να γίνουμε παρίας ,
καταστροφείς και χαλκευτές Εθνών και Ιστορίας ,
αυτό που καταφέρανε είναι η απόδειξή τους 
και στους δικούς τους δουλικούς είν' η παρότρυνσή τους ....

Καπηλευτές των αξιών και τον ζυγό άλλων λαών 
ο μαμμωνάς , τ' αργύρια , γι' αυτούς είν' ο Θεός τους ,
μα είναι πάντοτε γραπτό και σαν ανοίξει ο ουρανός 
θα τα πληρώσουν μονομιάς ....στερνά σαν βγει ο λογαριασμός .

ΜΕ ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΥ Σ'ΟΤΙ ΘΥΜΙΖΕΙ ΕΛΛΑΔΑ 

Α Ρ Μ Α Γ Ε Δ Ω Ν 


Μια απάντηση στο άρθρο που αναρτήθηκε με τίτλο :
Ραββίνος: «Οι Εβραίοι να χαίρονται με την ισλαμοποίηση της Ευρώπης, αυτή είναι η τιμωρία για αυτά που μας έκαναν»
http://attikanea.blogspot.gr/2014/06/blog-post_7515.html

Τρίτη 10 Ιουνίου 2014

Ο πολιτειακός θεσμός της αισυμνητείας στην Αρχαία Ελλάδα

Οι αρχαίοι μας πρόγονοι, σε δημοκρατικό καθεστώς, όταν η πόλη (κράτος) κινδύνευε από εξωτερικούς εχθρούς, από εσωτερικές ταραχές και είχε ανυπέρβλητα οικονομικά αδιέξοδα, όταν δοκιμάζονταν από πολιτική διχοστασία κι αστάθεια, όταν οι κοινωνικές συγκρούσεις, η αναρχία και οι αντιξοότητες δημιουργούσαν μείζον πρόβλημα στις αντοχές της κοινωνίας και της δημοκρατίας, τότε ο δήμος, η εθνική αντιπροσωπεία του τόπου, ενεργώντας ως συνείδηση του έθνους και θέλοντας να προστατεύσουν τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου, καλούσαν μέσα από το λαό τον ικανότερο, τον άριστο εκ των ηγετικών ανδρών της επικράτειας και του παραχωρούσε όλες τις θεσμικές πολιτικές, νομοθετικές και δικαστικές εξουσίες. Τον καθιστούσαν απόλυτο μονάρχη, κυρίαρχο άρχοντα, για να οδηγήσει την χώρα στην ομαλότητα, την πρόοδο, την ευημερία και στην πραγματική δημοκρατία.


Το πρόσωπο του αισυμνήτη βέβαια έπρεπε να ήταν ανεπίληπτο. Ο ηγέτης που θα αναλάμβανε τέτοιες ευθύνες έπρεπε να είχε πολλαπλές ικανότητες και απόλυτη κοινωνική αποδοχή και καταξίωση. Να είχε βαθιά πνευματικότητα κι αναγνωρισμένο ηθικό και κοινωνικό κύρος, ακέραιο χαρακτήρα, αλλά και η προσωπικότητά του να ενέπνεε βεβαιότητα ότι δεν θα εκμεταλλεύονταν την ευκαιρία για να γίνει δικτάτορας στον τόπο του εις το διηνεκές. Αμέσως μετά την δρομολόγηση των μέτρων και αποφάσεων και την ομαλοποίηση των πραγμάτων ο αισυμνήτης είχε υποχρέωση να επαναφέρει τη χώρα σε Δημοκρατική διακυβέρνηση παραδίδοντας τις εξουσίες σε εκλεγμένους πολιτικούς. Οι αισυμνήτες πάντα λογοδοτούσαν στο λαό και δεν ήταν ασύδοτοι. Και προ πάντων η εξουσία τους διαρκούσε όσο το πρόβλημα δεν είχε επιλυθεί. Η αναστολή του πολιτεύματος και οι έκτακτες εξουσίες τις οποίες τους ανέθεταν ήταν άλλωστε μια προσωρινή κατάσταση.


Βέβαια τα μέτρα που έπαιρναν ήταν αυστηρά, σκληρά και αντιδημοτικά, αλλά προς τη σωστή κατεύθυνση. Πολλές φορές μάλιστα ήταν δικτατορικά, αλλά κι αναπόφευκτα. Και ήταν πολύ φυσικό να δημιουργείται, για τους αισυμνήτες, κλίμα δυσφορίας και δυσανασχέτησης του λαού. Τέτοιες αποστολές, όμως, απαιτούσαν θυσίες αμφίπλευρες. Όμως η αισυμνητεία, εν τέλει, ήτοι η αιρετή τυραννία3 ήταν ένας δημοκρατικός θεσμός. Ένας θεσμός πολύ καθοριστικός για τις τύχες ενός τόπου. Γι΄ αυτό και προϋπόθετε την τόλμη ευαίσθητων ευπατρίδων του δήμου, αλλά και την επιλογή έμπειρων ηγετών. Ηγέτες με γνώσεις εντός κι εκτός της χώρας, με βίο ανεπίληπτο και μια προσωπικότητα επιβλητική έως μυθική. Ήταν άκρως αυστηρή η επιλογή του αισυμνήτη ως αιρετού τυράννου.

Σάββατο 7 Ιουνίου 2014

Ελέγξτε το ανθρώπινο ζώο

Αναρτήθηκε από  

Ο Τζων Χόλντρεν, επιστημονικός σύμβουλος του Μπαράκ Ομπάμα, υποστηρίζει τη μείωση του πληθυσμού στο ένα δισεκατομμύριο και για να επιτευχθεί αυτό, πρέπει να εισάγονται χημικές ουσίες στην τροφή και στο νερό που πίνουμε, για να μας δολοφονούν.
Δεν πρέπει να αναρωτιόμαστε τι συμβαίνει με την πολιτική ελίτ ανά τον πλανήτη.
Ο κύριος αυτός ζητάει άδειες για γεννήσεις και την ίδρυση ενός πλανητικού καθεστώτος.
Όλα αυτά είναι γνωστά και τα έχουν ήδη ξεκινήσει, δεν μας ξαφνιάζει ο κ.κ.

Παρασκευή 6 Ιουνίου 2014

"Καταιγίς 2014" ή ... ψιλόβροχο; - Προβληματίζουν οι εικόνες από την απόβαση στην Σαμοθράκη...




Προβληματίζουν τα όσα απεικονίζονται στις φωτογραφίες που έδωσε στην δημοσιότητα το ΓΕΕΘΑ αναφορικά με την τελική φάση της άσκησης "Καταιγίς 2014" και την απόβαση στην Σαμοθράκη.
Δείχνουν μιζέρια, βαριεστημάρα των συμμετεχόντων, αδιαφορία του προσωπικού για την άσκηση, μηδενική εξομοίωση πραγματικών συνθηκών, τακτικές που προκαλούν το γέλιο παρά τον φόβο στον όποιο εχθρό, απουσία κύριων ταχύπλοων αποβατικών μέσων, προσωπικό καταδικασμένο σε γρήγορο θάνατο σε περίπτωση πραγματικής επιχείρησης και γενικά μία χαλαρότητα άνευ προηγουμένου.
Επαναλαμβάνουμε ότι αυτά βλέπουμε και θα τα αναλύσουμε στην συνέχεια.
Θέλουμε να πιστέψουμε όμως, ότι οι φωτό δεν έχουν καμία σχέση με τις πραγματικές δυνατότητες των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και ότι έτυχαν μερικές ατυχείς λήψεις μεμονωμένων περιπτώσεων, ενώ η πραγματικότητα ήταν διαφορετική.
Αλλά ίσως είναι καιρός να αναθεωρηθούν και ορισμένα δόγματα και να καταργηθούν κάποιες ασκήσεις ως αδύνατες να ανταποκριθούν στον βασικό στόχο-πριν καν την εμπλοκή με τον εχθρό στην ακτή:Στην επιβιωσιμότητα.
Δεν μπορούμε στα σοβαρά να περιμένουμε από αρματαγωγά ταχύτητας των 15-20 κόμβων (ιδανικά) να εκτελούν επιχειρήσεις αποβάσεων και να έχουν το ... θράσος να επιβιώσουν σε μια θάλασσα όπως το Αιγαίο, με δεδομένες τις δυνατότητες του αντιπάλου σε προσβολές σκαφών επιφανείας.

Το Αναψυκτήριο της Εβδομάδας (6-6-2014)


Εδώ μπορείτε να σχολιάζετε ελεύθερα, αλλά με σεβασμό στον συνομιλητή σας.


Πηγή:  http://olympia.gr

Πέμπτη 5 Ιουνίου 2014

Οι σκουληκότρυπες μπορούν να μεταφέρουν μηνύματα στον χρόνο



Σαν μια παράξενη μορφή οπτικής ίνας, μια μακριά, λεπτή σκουληκότρυπα θα μπορούσε να σας επιτρέψει να στείλετε μηνύματα μέσα στο χρόνο, χρησιμοποιώντας παλμούς φωτός.

Οι ειδικοί τις ονόμασαν «σκουληκότρυπες» και στην πραγματικότητα είναι χωροχρονικές σήραγγες που προκύπτουν απο τις εξισώσεις πεδίου του Αϊνστάιν για τη βαρύτητα. Θεωρητικώς οι σκουληκότρυπες συνδέουν σημεία του χωροχρόνου.
Δηλαδή, αν κάποιος εισέλθει σε μια σκουληκότρυπα, ας πούμε λίγο έξω από τη Γη, μπορεί σε χρόνο dt να βρεθεί σε ένα απομακρυσμένο σημείο του Γαλαξία ή και του Σύμπαντος, που υπό κανονικές συνθήκες θα χρειαζόταν χιλιάδες ή εκατομμύρια έτη για να φτάσει ως εκεί.
Αν κάτι θα μπορούσε να διασχίσει μία σκουληκότρυπα, θα άνοιγε ενδιαφέρουσες δυνατότητες, όπως το ταξίδι στο χρόνο και την άμεση επικοινωνία.

Αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα: οι σκουληκότρυπες του Αϊνστάιν είναι εμφανώς ασταθείς, και δεν παραμένουν ανοικτές αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να επιτρέψουν κάτι να περάσει. Το 1988, ο Kip Thorne στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια και οι συνεργάτες του υπέθεσαν ότι οι σκουληκότρυπες θα μπορούσαν να παραμείνουν ανοικτές, χρησιμοποιώντας μια μορφή αρνητικής ενέργειας που ονομάζεται ενέργεια Casimir.
Η κβαντομηχανική μας λέει ότι το κενό του χωροχρόνου μπορεί να έχει μέση ενέργεια μηδέν αλλά είναι γεμάτο με τυχαίες κβαντικές διακυμάνσεις, οι οποίες δημιουργούν κύματα ενέργειας.

Κυριακή 1 Ιουνίου 2014

Ρώσοι επιστήμονες που δεν πέθαναν στο Τσέρνομπιλ φτιάχνουν ναό του Απόλλωνα στη Γαύδο..[βίντεο]

Έχουν περάσει 17 χρόνια από τότε που μία ομάδα Σοβιετικών επιστημόνων (ένας από τους οποίους εργαζόταν στο εργοστάσιο του Τσερνόμπιλ) εγκαταστάθηκαν στη Γαύδο, για να αναζητήσουν εκεί, στο νοτιότερο σημείο της Ευρώπης, το νόημα της ζωής μέσω της φιλοσοφίας και ενός κοινοβιακού τρόπου ζωής.

Δημοσιογράφοι της Popaganda ταξίδεψαν μέχρι εκεί για να τους συναντήσουν. Πολλά από αυτά που τους είπαν φαντάζουν ολίγον τι περίεργα. «Η επιστήμη είναι περισσότερο θρησκεία και από τις θρησκείες. Και που μας έχει πάει αυτό; Υπάρχουν τόσα λάθη της επιστήμης που ο κόσμος τα πιστεύει ως σωστά».

«Ο άνθρωπος είναι λέρα. Δεν του φτάνει τίποτα, θέλει μόνο να αρπάζει, να έχει όλο και περισσότερα. Είναι μόνος του και κυνηγάει. Η δική μας απασχόληση, λοιπόν, είναι να ψάχνουμε να βρούμε ένα δρόμο προς κάτι άλλο. Είναι τεράστιο θέμα. Η φιλοσοφία γεννήθηκε στη χώρα που τώρα ονομάζεται Ελλάδα. Δεν ξέρω αν προσβάλλουμε με αυτά που λέμε, αλλά Έλληνας με ταυτότητα και Έλληνας στην ουσία, δε συμπίπτουν. Ο Πυθαγόρας, όμως, που ήταν Έλληνας, ήταν ο πιο σπουδαίος φιλόσοφος. Εμείς, λοιπόν, ερευνώντας όλο αυτό λέμε ότι η Ελλάδα είναι πατρίδα της φιλοσοφίας. Και ήρθαμε εδώ θέλοντας να σμίξουμε με τους κληρονόμους αυτής της σκέψης».

Σημείωση Λύκιου:
Δείτε το βίντεο και δώστε μεγάλη σημασία, λέξη προς λέξη, σε αυτά που λένε οι Ρώσοι επιστήμονες!