Δευτέρα, 27 Απριλίου 2015

Οι σκέψεις και όχι τα γονίδια καθορίζουν την υγεία




http://3.bp.blogspot.com/-LdMY1E5g6K8/VSem8l9Ej_I/AAAAAAAAbhE/R91qsnduwOg/s1600/oi-skepseis-kai-oxi-ta-gonidia-kathorizoun-thn-ygeia.jpgΗ βασική ιδέα του δρα Μπρους Λίπτον είναι ότι τα γονίδια αλλάζουν σε καθημερινή βάση σύμφωνα με το πώς σκεπτόμαστε. Πηγή: Supplied

Η δραστηριότητα των γονιδίων μπορεί να αλλάξει

Σύμφωνα με τον δρα Μπρους Λίπτον, η υγεία του σώματος επηρεάζεται από τις σκέψεις που κάνουμε καθημερινά και όχι από τα γονίδια.


ΑΝ, σύμφωνα με το καθιερωμένο μοντέλο, οι σκέψεις σου αντικατοπτρίζουν τη χημεία του σώματός σου και αν το νευρικό σου σύστημα διαβάζει και ερμηνεύει το περιβάλλον και μετά ελέγχει τη χημεία του αίματος, τότε μπορείς να αλλάξεις τη μοίρα των κυττάρων σου κυριολεκτικά, αλλάζοντας τη σκέψη σου.
Οι έρευνες του δρα Μπρους Λίπτον δείχνουν ότι αλλάζοντας την αντίληψή σου, το μυαλό σου μπορεί να αλλάξει τη δραστηριότητα των γονιδίων σου και να δημιουργήσει πάνω από 30.000 ποικιλίες προϊόντων από κάθε γονίδιο. Επειδή τα προγράμματα των γονιδίων βρίσκονται στον πυρήνα των κυττάρων, μπορεί κανείς να ξαναγράψει αυτά τα γενετικά προγράμματα αλλάζοντας την χημεία του αίματος.

Με απλά λόγια, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεπτόμαστε, αν θέλουμε να θεραπεύσουμε τον καρκίνο .

Ο ρόλος του μυαλού
Placebo
α) Το μέρος του εαυτού σας που δεν θέλει να πεθάνει (συνειδητός νους).

β) Το κομμάτι του εαυτού σας που επειδή “κουρδίστηκε” από τη γνωμάτευση του γιατρού πιστεύει ότι θα πεθάνει (υποσυνείδητος νους, στον οποίο καταγράφηκε η γνωμάτευση)

γ) Τις χημικές αντιδράσεις που παράγονται στο σώμα (μέσω της χημείας του εγκεφάλου), έτσι ώστε το σώμα να “συμμορφωθεί” με την πεποίθηση που έχει κυριαρχήσει, δηλαδή ότι θα πεθάνετε.
Στο πιο πάνω σύστημα βλέπουμε ότι οι χημικές αντιδράσεις του σώματος υπακούουν στα κελεύσματα του υποσυνείδητου νου. Το ερώτημα που προκύπτει είναι: Τι γίνεται με το μέρος του εαυτού που αρνείται να πεθάνει, τον συνειδητό νου; Δεν επηρεάζει καθόλου τη χημεία του σώματος;
Η απάντηση είναι «όχι». Αλλεπάλληλες έρευνες της νευροεπιστήμης έχουν δείξει ότι το υποσυνείδητο είναι πιο ισχυρό από τον συνειδητό νου και ελέγχει το 95% της ζωής μας.
Με τα λόγια του δρα Λίπτον, «στο υποσυνείδητο βρίσκονται οι βαθύτερες και πιο στέρεες πεποιθήσεις μας. Είναι αυτές οι πεποιθήσεις που ρίχνουν την καθοριστική ψήφο».
Σύμμορφη απειλή
Το υποσυνείδητο είναι ένας χώρος με τη δική του αυτονομία, οργανωμένος με βάση τις αρχέγονες εικόνες που αποτελούν κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας, δηλαδή τα πρότυπα του συλλογικού ασυνείδητου. Επιπλέον εκεί καταγράφονται όλες οι απωθημένες οδυνηρές σκέψεις, συναισθήματα και παραστάσεις που για διάφορους λόγους δεν συγκεντρώνουν την προσοχή του συνειδητού, επηρεάζουν ωστόσο την ατομική δραστηριότητα του κάθε ανθρώπου.
Το υποσυνείδητο επομένως έχει μεγάλη δύναμη και εκεί καταγράφονται όλες οι πληροφορίες και οι παραστάσεις που έχουμε μέχρι την ηλικία των έξι ετών.
Αν για παράδειγμα κάποιο πρεσβύτερο μέλος της οικογένειάς μας παρουσιάσει ένα πρόβλημα υγείας (π.χ. διαβήτη, καρκίνο, Αλτσχάιμερ) αυτό καταγράφεται στο υποσυνείδητό μας, με αποτέλεσμα να πιστεύουμε ότι σε ανάλογη ηλικία θα εμφανίσουμε κι εμείς, λόγω κληρονομικότητας, παρόμοια ασθένεια.
Η κληρονομικότητα δεν ισχύει
Όταν ήταν καθηγητής, ο δρ. Λίπτον δίδασκε στους φοιτητές του την κλασική θέση της βιολογίας, ότι δηλαδή οι παράγοντες που εξασφαλίζουν την κληρονομικότητα είναι τα χρωμοσώματα, αλλά προπάντων τα γονίδια.
Την εποχή εκείνη έκανε έρευνες πάνω στην ανάπτυξη των μυϊκών κυττάρων στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ. Σε ένα πείραμα κλωνοποίησης που έκανε, παρατήρησε πως όταν τα γονίδια εκτίθονταν σε διαφορετικό περιβάλλον, άλλαζαν συμπεριφορά και εκείνα που επρόκειτο να δημιουργήσουν μυς έδιναν οστά, εκείνα που επρόκειτο να δημιουργήσουν οστά έδιναν λιπώδη ιστό κ.ο.κ.
Συνειδητοποίησε τότε πως τα γονίδια δεν είναι προγραμματισμένα in vitro, αλλά in vivo και πιο συγκεκριμένα in vivo mutagenesis, αλληλεπιδρώντας με το περιβάλλον και αντλώντας πληροφορίες από αυτό.
Ανέπτυξε τότε τη θέση ότι δεν ελέγχουν τα γονίδια τα κύτταρα, μέσα στα οποία βρίσκονται, και κατ’ επέκταση την υγεία, αλλά το περιβάλλον και η αντίληψη που σχηματίζει ο νους.
«Όταν πιστεύεις ότι τα γονίδια κυβερνούν τα πάντα στη ζωή, τότε γίνεσαι θύμα τους. Γίνεσαι θύμα της κληρονομικότητάς σου», λέει ο δρ. Λίπτον και συνεχίζει:
Όταν πάρεις υγιή κύτταρα και τα βάλεις σε ένα άρρωστο περιβάλλον, τότε τα κύτταρα θα αρρωστήσουν. Για να τα θεραπεύσεις δεν τους χορηγείς φάρμακα, αλλά τα μεταφέρεις σε ένα υγιές περιβάλλον και τότε θεραπεύονται
Απόδραση από το κατεστημένο
Ο δρ. Μπρους Λίπτον (Bruce Lipton) σπούδασε βιολογία στα Πανεπιστήμια του Λονγκ Άιλαντ (1966) και της Βιρτζίνια (1971). Το 1973 έγινε βοηθός καθηγητή στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν. Από το 1987 έως το 1992, συμμετείχε σε έρευνες στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας και στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Από το 1993 είναι επισκέπτης καθηγητής σε διάφορα πανεπιστήμια. Οι δημοσιεύσεις του αφορούν κυρίως την έρευνα για την ανάπτυξη των μυϊκών κυττάρων, ενώ είναι διεθνώς αναγνωρισμένος ως αυθεντία στον τομέα των βλαστοκυττάρων.
Από τα έργα του ξεχωρίζει το διεθνές best seller “Η βιολογία της πίστης” (The Biology of Belief), για το οποίο έλαβε το 2009 το Βραβείο Ειρήνης του GOI Peace Foundation. Στο βιβλίο αυτό πραγματεύεται την επίδραση που έχουν στο σώμα τα συναισθήματα της αγάπης και του φόβου.


3 σχόλια:

  1. Όπως προκύπτει λοιπόν από το άρθρο, ο νους κυριαρχεί απόλυτα στην ύλη και το σώμα μας. Ουδεμία ασθένεια δεν εκδηλώνεται στο φυσικό μας σώμα, αν πρώτα δεν έχει νοσήσει το ψυχικό. Για να συμβεί όμως αυτό, σημαίνει ότι ο νους μας ΕΠΕΤΡΕΨΕ να ανατραπεί η ισορροπία του ψυχικού μας σώματος.
    ΛΥΚΙΟΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι, ο νους φυσικα κυριαρχει στο σωμα, το σωμα αποτελει κτηση του. Θα μπορουσα να το δειξω και με διαφορετικες αλληλουχιες σκεψεων απο αυτες του αρθρου. Εχουμε λοιπον σωμα, δεν ειμαστε σωμα. Σε αντιστοιχια θα λεγαμε πως το σωμα ειναι το αυτοκινητο μας. Δεν ειμαστε το αυτοκινητο μας προφανως, αλλα ο οδηγος του (ο νους) και το αυτοκινητο αποτελει κτηση μας. Το αυτοκινητο τωρα, ας πουμε πως εργοστασιακα ειναι σχεδιασμενο για 100 χρονια απροβληματιστης λειτουργιας αν τηρει τις προδιαγραφες του κατασκευαστη. Αν βγαζει προβληματα συνεχεια, δεν φταιει το αυτοκινητο ή το εργοστασιο αλλα ο οδηγος που κανει βλακειες, πχ του βαζει μουφα βενζινη κτλ.

    Αν ομως το αυτοκινητο ο οδηγος το εχει κανει σαν τα μουτρα του, υπαρχει αραγε ελπιδα οταν ο οδηγος μετανοησει (=αλλαξει νοοτροπια) ειλικρινα ή οι ζημιες ειναι μονιμες και αδιορθωτες; Ευτυχως για εμας, μεσα σε ενα χρονο το 99+% των κυτταρων μας, εχει αντικατασταθει. Επομενως, ο υγιης νους μπορει να επιδιορθωσει στο σωμα τα προβληματα που η δικια του απερισκεψια δημιουργησε ΑΡΚΕΙ να διαθετει την ενεργεια που απαιτειται και να σταματησει να αναδημιουργει τα προβληματα αυτα. Απο αποψη υλικων και τεχνολογιας αυτων, δεν υφισταται κανενα προβλημα, ο νους αν ειναι διαυγης, "τοχει". Αρα δυο πραγματα διορθωνουν "πασα νοσο και μαλακια" οπως ειπαμε

    Το πλεονασμα ενεργειας και η μετα-νοια (αλλαγη της εσφαλμενης νοοτροπιας, πεποιθησης, σκεψεων κτλ). Οι ασθενειες ομως ειναι ΚΑΙ κληρονομικες. Κουβαλαμε τα μπαγκαζια των γονιων μας, τα πηραμε απο αυτους οταν μας δημιουργησαν. Αυτο σημαινει πως ο υιος χρειαζεται να κανει την ενδοσκοπηση και φιλοσοφηση που ο γονιος δεν εκανε, εαν επιθυμει να απαλλαγει απο την ασθενεια που "κληρονομησε". Δεν ειναι υποχρεωτικο να εμφανισει αυτην την ασθενεια βεβαια, αλλα ρεπει προς αυτο, καθως αν αφεθει στη μηχανικοτητα τοτε καποια στιγμη θα την εμφανισει. Εαν δουλεψει στον εαυτο του, θα το αποφυγει αυτο. Ανεκτιμητη βοηθεια θα ειναι η γνωση στο ποιο θεμα ακριβως πρεπει να δουλεψει, το να ξερει γιατι το σωμα του εμφανιζει μια συγκεκριμενη ασθενεια. Και αυτη η γνωση υπαρχει. Ο συσχετισμος ασθενειων σωματος-εσφαλμενων νοοτροπιων εχει γινει απο σοβαρους ιατρους. Μενει να γινει μια συνθεση των εργων τους

    Τελος, ο νους εχει την δυναμη να ανατρεψει και να αλλαξει τα παντα, αν δουλεψει ευφυως και δρασει ως ηνιοχος. Και αυτο γιατι πρεπει να κινητοποιησει δυναμεις των οποιων δεν διαθετει τον πληρη ελεγχο αλλα μπορει να εκμεταλλευτει. Οντως ο νους που εμεις ελεγχουμε ειναι περιπου το 10%, με την λογικη ομως πως το αλλο 90% αποτελειται απο το υποσυνειδητο που στην ουσια "οτι λεει, γινεται". Η γλωσσα ομως που "μιλαει" το υποσυνειδητο δεν ειναι ο "λογος" οπως στο συνειδητο νου, αλλα κυριως Εικονες+Συναισθηματα. Ο "πονηρος" νους λοιπον, χρειαζεται εδω να χρησιμοποιησει την υποκριτικη τεχνη. Μπορει να χειραγωγησει την δυναμη του υποσυνειδητου πχ με το να επιχειρησει να νιωσει και αισθανθει οπως θα ενιωθε οταν επετυγχανε αυτο που επιθυμει. Ετσι το υποσυνειδητο αρχιζει την δουλεια και ξεκιναει να δημιουργει αυτο το οποιο ο νους υπαγορευσε.

    Πχ αν θελω γαληνη αλλα αισθανομαι ταραχη, τοτε δεν θα επιτυχω γαληνη παρα μονο περισσοτερη ταραχη, διοτι οσο και να θελει ο συνειδητος νους γαληνη, ο υποσυνειδητος δημιουργει ταραχη διοτι αφου νιωθω ταραχη, τοτε αυτην την εντολη καταλαβαινει. Τι πρεπει να κανω λοιπον; Να υποκριθω πειστικα πως βιωνω γαληνη. Οσο περισσοτερο επιτυχημενα το κανω και το κρατησω, τοσο μεγαλυτερη θα ειναι η επιτυχια μου. Και αυτο ισχυει και σε αλλες καταστασεις φυσικα, οπως αγαπη, φοβος, ευτυχια, δυστυχια, θλιψη, χαρα κοκ
    Στοχαστης
    Στοχαστης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. εαν το μυαλο δεν τα εχει βρει με το σωμα τοτε ερχονται και οι αρωστιες και τα προβληματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Αφήστε το σχόλιό σας
Φίλοι του ιστολογίου, παρακαλώ να κάνετε ελεύθερα τον σχολιασμό σας, αλλά να απέχετε από ύβρεις και προσβολές προσώπων, καθώς και να χρησιμοποιείτε την Ελληνική γλώσσα και γραφή (όχι greeklish). Προσβλητικά και υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται. Επίσης διαγράφονται spam και διαφημίσεις άλλων ιστολογίων.

Τα σχόλια ελέγχονται πριν δημοσιευθούν.


.